OCR
fic impii non fic. Eaconduplicationec apud Septuaginta , nec apud Hebraoshabetur, feddumtaxat: Noz fic impii. Hieronymus inuno dumtaxat volumine fic teftatur repeniflefe, idqueinCxfarienfi Bibliotheca, in hexaplois Origenis. Verum, non abfurde videtur additum, a nefcio quo, dum eu@arimerepoy longe diverfiffimam pit, & impii conditionem conatur exprimere. Quid enim fimile tali arbori, qualem modo depinxit, ad pulviſculum vento jactatum? Ubi nunc funt fti qui Regum fulpiciunt felicitatem, & aliquid homine majus imaginantur ? Ub funt qui divites hujus feculi rebusac voluptatibus afluentes , admirantur? perturbat animos piorum , habent cavernas fuas , quo fefe \recepient, habent illius petræ foramina, in quibus con|quiefcant. Impiis nihil eit in quo confiftant, fed toti hærent, quod ajunt, in aqua. Perfpeximus vite ftatum longe diverlum piorum & impiorum, nunc exitum item admodum difparem contemplemur. ideo inquit: | Noz refurgunt impii in judicio neque peccatores inconcilio juftorum. | Non me preterit alios hunc locum ad extremum illud mundi judicium referre. Verum ca fententia pauliiper dilata, quid nobis juxta fenfum humiliorem videatur, indicabimus moxad illa f{ublimiora venturi. Hlunc paulo ante bone arvident? Ipfi fefe Semideos effe putant, vulgus ut Numina quædam veneratur. Alius applaudit ,adgratulaturut felicibus, alius invidet. Valeat popularisexiftimatio. Audi quid de iftis fentiat quivere judicat: univerfam iftorum felicitatem pulveri vilifimo comparat. Qui exciderunt a Chrifto, & vitae preefidium nonin folidis, & ærernis rebus collocarunt, fedconfidunt in rebus nihili > Juxta Scripture teftimonium , & incommoditatibus falfis, fluxis „caducis; ac momentaneis felicitatem pofuerunt, ii, nimirum, longifimeabfunt ab hujusarboris imagine, fediaridi pulveris inmorem. Quippe nullo divini Spritusimbuti fucco, & non tantum ipfi fteriles & infoecundi, verum etiam aliis moleitiac peftilentes, negotium faceflunt iis 5 qui pictatis | ambulant viam. Illisvelurinoculos obyii ,obitrepunt , obturbant, occlamant. Quid pulvere vilius? quid conculcatius ? quid viciniusnihilo? Ettamen quafi parum fucrit dixiffe pulvereny, addit: | Quem projicit ventus.| Fimi quoque, quo nihil eft projeétius, tamen nonnullus invenitur ufus. Conducit ftercorandis agris. At pulveris per acrem volitantis, quod pretium , aut quzeutilitas? Et hoc quoque loco videntur Interpretes nonnihil addidiffe verborum de fuo. Quodaliquoties & alibi faciunt, velutin co Pfalmo : Deus Deus meus refpice in me. Us quid me dereliquifi® Hæc verba , refpice inme ,quæ apud Hebræosnon habentur, de {fuoadjecerunt. Quamquam hoc ad fententiam non ita multum habetmomenti. Illud propiusadrem pertinet, quod Hebraicam digtionem 72 kemozs , quam Septuaginta, 20815 hoc eft, pulverem interpretati fant, quidam autumant, apud illos magis fonare quifguilias, (eu filiquas, quam pulverem, hoc ett, nefcio quid contemprifimum quod diffilit ex paleis aut filiquis excuffis, & raptatur per acrem. Etiamfiutraque le&io probe quadrat. Etenim fi pulverem legis, refpondet ad illud Dei comminantis impiis: Comminuameosyt pulverem ante faciem venti, ut lutum platearum delebo cos; Simmavis ſiliquas, aut ſimile quidpiam, magis quadratad arboris frugiferæ fimilitudinem. Quid enim inanius filiqua? aut quid fterilius? aut quid projectius? Et hac| quamquam , ut dixi , ad futuram impiorum poenam perti-| nere poflunt, tamen nos ad hanc vitam referre malumus: Ubi deeft ftudium vitæ immortalis, ubi rerum fluxarum cupiditatibus dyere: xæ) Qéperaranimus, nec elt fixus in folida petra Chrifto, is non modo frigidiffimis hujus vitæ curis contabefcit , verum etiam a diverfis affeétibus modo huc, modoilluc diftrahitur. Siquidem venti & in horas mutantur,& ipfiinter {ele non raro pugnantes. Quod autem hifce ventis eft filiqua, hoc eft affeGtibus mundani hominis ani- | mus impius, cum nunc hoc appetit, nunc illud ,nuncamat, nuncodit, nunc favet, nunc invidet, nunc timet, nunc} {perat , nuncexfultat, nunc diferuciatur: immo ,cum ipfe {fecum totus fluctuat atque zeftuat, cum aiiud fuadet libido, aliudimperat amor , aliud diétat pudor : poftremo, cum utcumgue rerum humanarum eft wftus, ita fubito fitalius, nullo tempore fibiconftans, neque tranquillus, quaefo, quid aliud eſt, quam filiqua ventorumarbitrio jactata? An non videntur ad hanc imaginem pertinere ftulti quidam Principessqui tantis rerum commutationibus orbem concutiunt ? Nunc armisconfliétantur, nunc affinitatibus conglutinantur. Aliquando bellum, mox feedera, nec ea diuduratura. Nunepacifeuntur, quod mox refcindant, nulliscertis confiliis, quæ nulli poſlunt eſſe, nifiqui fcopum fibi propoluerit Chriftum, fed aliunde alio fe volyunt, & nufguam confiftunt, nec fugiunt malum, fed mutant. Pius animus ad unumullud attentus eft, unohoc metitur omnia, in hoc| vir pius poftea verfaretur in publica funétione, & quod priyatim apud ecollegiffet, id in publicam expromeret utilitatem. Atqui hocipfum cum maximeambiant , non contingit impiis. Quis enim locus impiis in publici muneris functione, qui & vitiis omnibus fint obnoxii: nec fapientem didicerint ex lege Domini? Atque hc duo potiflimum requiruntur in Magıitratu , ut ipfe vacet crimine, quialio| rum punit crimina ut fapiat , quo poflit difpicere, quid ex|pediat incommune. Non furguat igitur, nam fic Hebrai|ca veritas potius habet quam refurguar, eftenim RL jake (zu in judicio, aflurgebant enim olim in conciliis diéturi. | Proinde perinde dictum eft, non furguntin judicio , quafi dicas : non eft illis locus in judicio. [ Meque peccatores in concilio juftorum, ) utintelligascamdem fententiam commutatis rantum verbis reperitam. Nam fi quis obfervarit , comperiet in divina Scripturee fententiis hanc varietatem ut aliquandonovatis verbis idem fenfusaccinatur, aliquo~ ties affinis , nonnumquam contrarius. Quas ſchematum formas videmus adhuc & in Ethnicorum Poetarum Bucolicis carminibus exftare. Ejufdem repetite fententia , hoc fit exemplum: Os jufli meditabitur fapientiam, & lingua ejus loquetur judicium. Item: Pedes ejus deftendunt in mor| tem) O ad inferos greffus cjus penetrant. Aftinis reddite, hoc : Conſerva fili mi pracepra patris tui, € ne dimittas legem matristue. Contrariæ,cujus generis meminit & Quintihanus,fit hoc: Aftutus omnia agit cum confilio, qui autem fatuus efraperit Raltitiam:.Si parabolas Salomonis,&cEcclefiaftici &c Bcclefiafta fententias evolveris, fi Pfalmos , fi Cantica Sica omnem Veteris ac Novi Teftamenti Scripturam, in qua peries his tribus formis variari ferme omnia. Sed nullum genus frequentius, quam illud quo fenfus idem aliis verbis aceinitur. Unde fortaflisnon magnopere refert in his quac ad eumdem pertinent fenfum, anxia diligentia vocum difcrimina quærere. Quos vocavit impios, mox vocat peccatores. Quod modo dixit in judicio, nuncappellat in concilio juftorum. Nam & graviflima judicia concilium habebant, velutapud Græcos Amphićtyonum, & Areopagitarum. Inhisigitur publicis funétionibus, quæ virum defiderant integrum & incorruptum, nec integrum modo, verum etiam fapientem, & diu meditatum in lege Domini, guz fola veram fapientiam preeftat parvulis, non furguntimpii, necinconcilio juftorum. Vis planius difcere , quod hic negat impiis, alibi tributum effe juftis? Zn medio, inquit, Ecclefiaaperust os ejus. Etrurfum: Iz medio populi exaltabitur. Eriterum de Mofe: Glorificavit illum in conSpectu Regu, © juffit illi corama populo fuo: aliaque hujus generis innumera. Ex quibus palam eft, hoc honoris in tegris & cordatis viris deberi , ut publicis & honoratis confelfibus interfint, a quibus impii & ftulti procul arcendi funt, quinec confulere poflint ob ftultitiam, nec velint ob animum afiectibus corruptum. Quod fi quando ingrediaturimpius in concilium juftorum, nontamen furgit, quippe non audiendus. Legimusenim in humanishiftoriis, cum vir quifpiam improbus fententiam in concione dixiffet gravem & Reipublicæ falutarem, Magiftratum jufliffe, ut eadem fententia ab alio quodam viro probo pronunciaretur. Ufqueadeo putabant ili inconciliis non audiendum virum malum, uteuamfiquid optime dixerit, fit ob auétoris turpitudinem rejiciendum. Annonidem ftomachaturdivinus ille Spiritus in alio quodam Pfalmo? Peccatori autem dixie Deus: Quare tn enarras juftitias meas, & aſſumis teſtamn-= tum meum peros tuum’ Pura wactanda fant a puris, facra a facris. Quam indecorum, utvitiorum oblitus cæœno, deIE Tom. P, N étrinara