comes fit infelicitas, fed quod diffideant ab illo pulcer¬
rimo honeftiarchetypo, cujusamore qui jamrapitur,
cjus voluntas eftin lege Domini. Lex Dei fpiritualis et.
Porro ubi [piritus Domini, ibi Libertas. Haec eft unica
lex Chrifti, nempe caritatis: Aoc ef, inquit, mazda¬
tum meum, ut diligatis invicem ficut dilexi vos. Infini¬
tæ {funt Mofis leges de ritu facrificiorum ,de cibis mun¬
dis & immundis, de lepra, de veftitu, defeftisdicbus
acprofanis, de jejuniis, de votis. Innumeræ funt Phi¬
lofophorum, & aliorum Principum leges. Ego, in¬
quit, zon nifi unan fero legem, ut diligatis invicem.
&una fides. Ea dictabit quid in omni re fit agendum ;
nufquam enim ceflat caritas. Alias non adfpernabitur 5
fed in hacunavoluntasbeati. Movet quofdam,cur hoe
debeato diétum fit: Eriz lege Domini cum juſto non
fitlex pofita. Et juxta Paulum : gui per Chriftum adepti
[unt adoptionem filiorum Dei, jam fub lege non fint, fed
fub gratia. Vierumaliud cft fub lege cfe y aliud iz leges
Judæi fub lege crant, qui legis pra. veluti can:
cellisquibufdam coercebantur, & ceupadagogo fer¬
vicbant, non fponte, fed metu. Chriftiani ivlege ver¬
fantur, gui fponte fecundum legem yivunt, non co-=
hacunafinegligatur, fruftra legeslegibus cumulabi¬
tis. Nec fimpliciter dixit: iz lege, fed iz lege Domini,
nonin legibus Principum, in quibus multum cft falli¬
tatisadmixtum, plurimum adulationis , quæ munda¬
nam dumtaxat habent prudentiam , quæ divitem aut
fplendidum fortafle facerc poffunt, beatum non pof
funt. Deniquequæ veluti remedia, vel pro temporum
habitu, vel pro Principum arbitrio {fubinde mutantur.
Nonin his yoluntasejus , qui quærit æterna, qui fitit
coeleftia. Una lex Domini immaculata, fapientiam
præftans parvulis. Hominum leges etiam fi juftz funt,
bentur, non poflunt non aliquid habere craflum ac for- |
didum, fiad Dominicam legem conferantur. Qui de
terrafunt, terrena loquuntur: quide cœlovenit, hu¬
jus coeleftis eft lex. Ut illee pro tempore fint necefla-|
rie, certe hae folabeatum reddit. Aufim & illud ad-|
dere, hujus beati voluntatem non eflein quodlibetis, &
argutiis Sophifticorum Theologorum, non in quæftio-|
num labyrinthis, quæ pariunt contentionem , nihil
utilead pietatem : non in decretis, aut conftitutioni¬
bus Pontificum hominum. Non quod eas contemnat
pius, maxime fi Chriftianum , & Apoftolicum refi¬
piant fpiritum, fiab una illa caritatis lege profe&asap¬
fervi, inlegeliberi. Judaiqui triticcos portant panes
nihil habentes practer infipidam litteram, legis onere
gravantur. Nos qui fpiritum tenemuslegis, exonerati
®alacres, non ducimur fed currimus, quemadmodum
alibi dicit Propheta: Viam mandatorum tuorum cucur¬
7 cum dilatafti cor menm. Superftitio litteræ contrahit
jamimum , fpiritus & caritas dilatar. Qui littere ſervit,
a omnia trepidat, gos vefci cibis communibus.
| At fpiritualis: Om, inquit, manda mundis, Et rur¬
(um : Omniamihilicent , fed non omnia expediunt. Item,
Omnia fattus fum omnibus, ut omneis lucrifacerem. Videy
quiefo, quanta fitamplitudo fpiritus. Bona igitur pro=
feétus pars eft, vehementervelle id, guod eupis affe¬
qui. Atquinonfatiseftvelle, {edaccedat oportet me~¬
ditatio , utad divinæ legis regulam mores ae vitam co¬
| nerisaccommodare. Nam id demum fignificat Lati¬
| nis meditari , non animo volvere, fed exercere, regue
pe piæparan. Qui, quidquiddiéturuseft, quidquid
acturus, ad caritatis præfcriptum dicitac facit, isvere
legem Dominimeditatur, idquedieac noéte, hoc eft,¬
in profperispariter, atqueadverfis. In profperis ne in¬
folefcas, fed magis gratias agas, in adverfisne dejicia¬
risanimo. Adutramvis enim fortunam una lex abun¬
de preefidio eft. Nifi mavisacciperedieac no&e, pro
litatem. Atque hanc utilitatem non harum rerum ac¬
celione, quas vulgus miratur, metitur, fed veræ pie¬
tatis incremento. Cæterum ubi conftitutiones hujuf¬
modi præter titulos, nihil habent Apoftolicum , fed
totæ pertinent ad privatum commodum , vel paran¬
dum, vel tuendum, velaugendum : ubi nihilrefipiunt
preter mundanam quamdam prudentiam , quam in|
Ethnicis etiam 'Tyrannis cernimus , ubi meris minis
acterriculis, non {piritu lenitatis & manfuetudinis res
agitur: quid aliud efficitur his fine fine multiplicandis,
quam ut pluribus laqueis irretiatur libertas Chriſtiana ?
Poftremoadid periculi tenditur, ne, juxta Græcam/
parcemiam, plus aequo tenfusfuniculusrumpatur.Huc|
igitur potiflimum adnitantur boni Pontifices, ut illa
vera caritas fufcitetur in mentibus hominum, ut vigeat
illa lex non hominum, fed Domini. Siflagrarit divina
Caritas, quor{um opustot minis, tot vinculis, tot con¬
flitutionibus? Sinea friget, nec fincerum eft nec diu¬
turnum, guod metus extorquet. Quid non factum eft
a prifcis illis Tyrannis ? Que non leges in hoc exco¬
gitatæ, ut oppreffo populo fuam communirent poten¬
tiam? Nulli horum imperium diuturnum fuit. Si tra¬
étabiles funt quibus imperas, paucifimæ leges fat e¬
runt: reliqua ad caritatis regulam exigentur. Sin im¬
morigeri , nihil inutilius quam plures induci leges,
quas utcumque inftitutas , malorum perverfitas fere |
femperin magnum Reipublice malum confuevit ver¬
tere, ut eftad male agendum ingeniofa mortalitas. Si
quid novi conftituendum , ejufmodi leges ferant Prin¬
cipes Chriftiani , non ad quas fùfpirent piæ mentes,
muffent timidi, male dicant improbi, fed in quibus
Chriftum illum manfuetiffimum, & quovis potius
quam ad fuam fpeétantem commoditatem, poffimus
agnofcere. Non eft plebis de Principum decretis te¬
mere judicare, fateor : fed viciflim Principum eft in
condendis legibusmeminifle, caeteris quoque morta¬
Jibus fenfum efe communem , & homines efe qui le¬
&uri funt, non pecudes: poftremo, liberos cfe, non
fervos. Utnihil horum contingat, tamen optandum
quidguid agemus, five edemus , five bibemus, five
dormiemus , legis erit meditatio. Quemadmodum ,
& juxta Pauli praceptum, indefinenterorat; cujus
omnis vita tendit in Chriftum. Non eft igitur beatus;
qui varius , & fui diffimilis , aliquando ipeétat mun¬
dum; aliquando nonnihil tribuit Chrifto. Nec otiofam
arbitror legis repetitionem, cum fit una eademque: In
lege Domini, &inlegeejus. Ut intelligas ab una hac
petenda effe omnia, quecumque ad beate vivendum
pertinent. Si quid hefitabis, abea quærendum confi¬
|Hum. Sifortuna feviet, ab ca petendum auxilium: fi
quid voles difcere, non alioconfugiendum. Denique
guidquid commoditatum reliqui ex rebus tam multis
aucupantur, id fola Sacrarumi meditatio litterarum af¬
fatim ac vere preftat. Jam Scillud mihi perpende , le¬
ctor 5 num fit otiofediétum: Zz lege voluntasejus. Si¬
quidem ejus voluntas non eftin lege, quicogit legem
velle, quod ipfe volebat, fed qui nonaliud vult , quam
ipfa dictat lex. Proinde obiter ferit iftos quofdam illo¬
tis pedibus ac manibus Theologos , qui Scripturam
divinam reluétantem & invitam violentisinterpretatio¬
nibusad fuam applicant voluntatem, eamque pro Les¬
bia, quod ajunt, habent regula, Nam hujufcemodi
Doétoribus mos , primum apud fe ftatuere quid vc¬
plint, idque ex affectu {uo metientibus, quid expediat.
Deinde poftquam decreverint, venanturaliquem Scri¬
pruræ locum, quem velobtorto, quod dici folet, col¬
To ad fuum pertrahant decretum. Atæquum erat, ut
noftri affeétus Divina Jegiobfervirent, non lex afe¬
&ibus. Et ab illa decretum erat petendum , non ca
fubornanda ad humane cupiditatis patrocinium, Nam,
hoc eft omnem divine Scripture fidem & auétorita¬
tem clevare, fin alium torqueatur fenfum , quam
oportet. Poftremo quod ait, in lege ejus meditabitur,
[admonet nos, non leviter attingendam Divinam le¬
jgem. Nam a cura dicuntur Graecis , peatror, hoc
E al ores five exercitamenta : quin potius at¬
\tentif{limo ftudio penitus incumbendum. Qui e
Phal¬