OCR
Pri77214772 malum confe/fionis. 153 SEU MopuSs ac laedit Chriftiane reipublice tranquillitatem. Ear certe offenfam vitat, qui confitetur Sacerdoti. Deindeut antea fuerit liber a peccatis, tamen per Confeffionem rite factam multum accedit & lucis & gratia, quodlucrumnemo vere pius contemferit, Ad haec funt, gui dum valent, habent, aut potius habere fibi videntur fecuram confcientiam: atqui dum in extremis agunt, fecus affecti funt, vel quia tum propius urget periculum, vel quia tum artes omnes admoyet Tentator ille. Adverfushanc perturbationem certiffimum remedium eft, fo tempore bona fide confiteri Sacerdoti. Poftremo libentius agnofcet Ecclefia confitentem > quamnon confitentem, quemadmodum Judæi libentius agnofcebant circumcifum quam incircumcifum. Eft autem &hæc pictatis pars, implere omnem juftitam, vitare offendiculum, & juxta beatum Paulum, omnibus placere per omnia. Hee dixerim non meo nomine, fed propter illos qui nondum fibi certo perfuaferunt,hane Confeffionem velutabhominibus inftitutam, elle fimpliciter neceflariam ad falutem. Spiritualis bomo omnia dijudicat; (> a nemine dijudicatur 5 fed ut eft hominum vulgus proclive ad excutiendum jugumDomini,videoConfeffionis contemtum effe præcipuum gradum ad Paganifmum , quo videmus jam multos relabi fub falſo libertatis Evangelica titulo. Haétenus praccipuas confitendi utilitates recenfuimus quasalioqui innumerabiles effe fcio. Nunc locus admonet , ut de malis, quæ videntur ex occafione Confeffionis accidere , fed hominum vitio potius quam rci, paucis dicamus. Primum autem videtur hxc admifforum inter homines communicatio nonnihilinficere fmplicitatemillam Scinnocentiam naturalem, qualem videmus in pueris ac puellis nondum infeétis hujus vite corruptelis. Hujusinnocentiæ magna pars eft nefcire peccatum, ac ne fufpicari quidem effe qui talia aut talia patrent. Quod {æpe fateri folent Sacerdotes etiam eruditi, & qui ex lećtione librorum pleraque nofe poterant , fe numquam fufpicaturos fuiffe talia -eleracommittiinter homines, qualia audiunt a confitentibus. Maxime vero inficiunt ca, qua pertinent ad libidinem autcuriofas artes. Suntenimquadam libidinum fpecies, quasnemo prudens vellet narrari apud filios aut filias fuas, quod natura per occafionem proclivis fit ad malarum terum experientiam. Unde tutiuscft hæcignorari quoadlicet. Rurfusfuntartesmalefice , quæ curioſos pelliciuntad harum experientiam. Et infita eſtfere ingeniis hominum vitiofa curiofitas; titillans animum cognofcendilibidine. Et Sacerdotes homines ſunt, ſæpe Juvenes, nonnumquam & mali, aut certe imbecilles. Horum animuscorrumpitur audiendis aliorum prodigiofis admiffis, ac {zepe propelluntur ad eadem patranda, quæab aliis patrata didicerunt. Atque;hec peftis latius ctiam ferpit, quoties ut fit, Sacerdotes quod a confitentibus audierunt , apud alios referunt, tacitis quidem nominibus, intcrdum ne tacitis quidem, fedut maxime temperetur anominibus res ipfa frequenter auditorem inficit. Quamquam grayius etiam peccant blicis concionibus. Proinde Magiftratus profani qui fapiunt, &civitatem cupiunt incorruptam, quum nocentem afficiunt fupplicio capitis „non femper pronunciant omnia commifla , quod non expedit cuivis feire, effe qui taliacommittant. Olim, quam admodum puer 2 tepræ pudicitie, quarum illic magna tum erat copia, fibi viciflim applaudentes & gratulantes ,, quod ſuis amatoribus indulgerent, propterca quod Parochusin concione dixiffet, Paftores quo{dam fuifle confeffos, quod pavum caſte fefe geffiflent erga gregem ſuum; cratautem Jubileum. Quid illoParocho ftultius, qui nulla coaétus neceffitate, imo ne utilitate quidem ulla inyitatus, hoc effutiret apud populum, unde fcortatores & adulteri fuis vitiis blandirentur? Nuperetiam quidam Francifcanus in publica concione dixit inoppido celebri, fi vetus durarct lex , ut adulteræ lapidarentur, totum montem efaxis congeftum, non duffeCturum lapidationibus. | | | CoNFITENDI 154 A) Secundum malum eft huicaffine, quod hinc multi secu: |blandiuntur fuis vitiis, nimirum, ex collatione pejo- 2. rum: videlicet, quum is qui {cortationibus & adultetis totus contaminatus eft, fibi purus videtur, quum ex Confeflione difcit cum incubonibus aut cum brutis fœdos congreflus : aut cum alioqui difcit magnis criminibus oneratos, quos credebat effe doétos, graves ac fanétos viros. Sicenim eftingenium humanum, ut aliena quifque mala libenter exaggeret, fua attenuer, Audivi Theologum quemdam , non abhorrentem a mulierculis impudicis , narrantem, fe audife quemdam facris Virginibus Præfeétum , qui confiteretur, B| fefe tupraffe ducentas virgines. Ex hocadeo fibiblandiebatur is qui hoc referebat, ut numquam cogitatutus videretur de meditanda caftitate. Tertium incommodum eft, quod hæc Confefio Terfupercilium addit plerifque Sacerdotibus, quos patres 1477 cfe voluit Deus, non dominos. Dominus autem eftalterius, quinovitilliusarcana. Necpoteftnon metuere, qui eacredidithomini: ac fere defpicit, qui talium | altericonfcius eft. Itaque per Confeffionem videturad|imi libertas Chriftianis, inter quos non vult Chriftus cfe dominium, & exftingui caritas: odit enim > quilquis metuit: & vixamare potelt, qui turpium confcius |eftalteri. Certe minorisfacit, nimirum habens telum, quo confeflum perdat ac terreat. Quod fi Sacerdos integrior eft, quamutabutatur confcientia „tamen ſæpe calu incidunt , quæ rapiuntur in fufpicionem. Ita fit, ut infincera fit amicitia inter confeffum & auditorem. Quartum eft, quod confitensnon raro incidit in Sa- 2#4rcerdotesmalos, qui fub prætextu Confeffionis patrant #7 non referenda, proque medicis funt aut foci > aut magiftri, aut difcipuli turpitadinis. Utinam videar hoc fruftra monuifle, ac non tam multa paflim exempla occurrerent, qua nec fine dolorerecordor, nec fine pudore poflim referre. Quintumeft, quodhæc Confeffio multos in famæ ue vitæque difcrimen adducitob Sacerdotes parum tena- ` cesfilentii. Quod autem hominis membrum magis lubricum lingua? Quem invenias, qui non per occafionem eflutiat aliquid in finum amici, cui tantum aufit credere, quantum ipfi creditum eft? Ut ne loquar de multistali ingeniò præditis > Ut rumpendi fint, nifi quod creditum eft effutierint. Utinam hoc vitiiin foemineum {exum dumtaxat heercar. Hic non dubito 5 quin unicuique nimium multa exempla fuccurrant, a quibus libenterabitineo. Jam ut demus,Sacerdotem linguæ temperantis ,frequenter odium ac fimultas oborta rumpit filentirepagula : nonnumquam & ebrietas, que quod eftabditum incorde,facitut natet ini lingua. Poftremo morbus aut phrenefis oborta rumpit hoc filentium, quod ego juvenisin Parocho quodam evenifle COgnovisqui quum incaluiffet in concione, nominatim prodidit multarum fcelera. Neque vero rara {ant exempla eorum, quibus voces Sacerdoti creditæ per jugulum rediere. Jam funt cafus quidam excepti , in quibus fas eit prodere confitentem. Sed his cafibus quidam imputant, quidquid ipfos hortatur ad effutiendum arcanum. Aliinon putant fe peccare, fi tacitis nominibus domum aut collegium infament. Quis autem ferat æquoanimo, fuam etiam civitatem aut patriam infamia adipergi? Quam vero multosaudivi , qui in conviviis apud quoslibet referrent , quod ex defunétorum Confeffione didiciffent : exiftimantesid fibilicere, quum nemo vivus velit apud pofteros infamari fuam memoriam. Denique Principes aliquoties jurejurando exigunt, ut Sacerdotes prodantauétorem criminis. Ego ut vehementerprobarim, fi Sacerdos nonprodito homine, confulat Reipublica , ita non habuerim pro perjuro, fi jurer, ſe nefcire, quum interrogatur de his,de quibus interrogari nondebet. Videtur autem inhumanum, quemquam huic tanto periculo exponere, præfertim quum tot fint exempla periclitantium. Jam hoc onus non folum gravare videtur confitentem > verum |etiamaudientem. Nam, ut omittam, quam grave fit | Sacerdoti doéto bonoque tantum temporis conterere | audiendis humane vitæ fordibus, interdum „Ut dixiTom. FT. K mus, F > 3.