Page 33 [33]
OCR
Anguflinin contiNobilium vaniTAS. AL 42 Et ut ne commemorem Phocionis fanétitatem, Fabricii divitiispotiorem paupertatem, Camilli magnanimitatem , Brutifeveritatem , Pythagore pudicitiam, Socratis inexpugnabilem continentiam , Catonis integuitatem: ac mille pulcerrima omnium virtutum decora, que paflim in Lacedemoniorum, inPer@rum,] in Athenienfium, in Romanorum annalibus leguntur, magno quidem noftropudore, Divus Aurelius Augu- | ftinus, ut ipfe de fein commentariis confeffionum fiarum teftatur, jam multo prius quam Chriftum inducret, contemſerat pecuniam , pro nihilo habebat honores: gloria non commovebatur, voluptatibus autem ufgueadeo frena negarat, ut homoadolefcensuna mulierculacontentuseffet, cui & conjugii fidem fervabat. Hosanimos,hæc exempla, inter Àulicos sinter Ecelefiafticos, addam & inter Monachos, non temere guis invenerit. Aut fi quis hujufmodi exftiterit , illico velut afinus inter fimias oftentui ac rifuierit, delirus , hebes, hypocrita , rerum imperitus, melancholicus 3 amens, omniumuna voce dicetur, acne homo quidem judicabitur. Sic Chriftiani Chrifti doĉtrinam veneramur, fic exprimimus, ut nihil vecordius, nihil abjeétius, nihil magis pudendum jam yulgo habeatur, quam vere ac toto pectore efle Chriftianum : quafi aut Chriftus fru{tra verfatus fitin terra, autalius fit nunc, quam olim Chriftianifimus, aut non ex equo pertineatad omnes. Ab his igitur volo te toto animo diffentire, &rerum omnium pretia unius Chrifticommunione metiri. Quis vulgo non præclarum autumat , atque inter præcipua bona ponendam , clarismajoribusprognatumefle, id quod Nobilitatem nominant? Nihil te moveat > cum audis hujus feculi prudentes, viros graves, fummaque auctoritate preeditos, admodum ferio de ftemmatum gradibus, adductis fuperciliis, tamquam dere vehementer ardua diflerentes , & magno conatu magnas nugaseffutientes, cum vides alios fic avorum, atque atavorum imaginibus tumentes , ut reliquos præ fe vix | homines effe judicent. Sed horum errorem D mpe tico rifu profequens, id quod reseft reputa, unicam ac | fummam eflenobilitatem in Chriftorenatum effe, illius infitum effecorpori, unum corpus & unum fpiritum fieri cum Deo. SintaliiRegum filii, tibi maximum fit, quod & es, & diceris filius Dei. Illi fibi pla-| ceant, quodinaulis Principum verfentur, tueligecum David, abjectus effe indomo Dei. Attende quos elegerit Chriftus, infirmos, ftultos, ignobiles fecundum mundum. In Adam omnes ignobiles nafcimur, in Chrifto omnesunumfumus: Vera nobilitas eft, inanem contemnere nobilitatem : vera nobilitas eft, fervum cfle Chrifti. Hos tibi majoreseffe puta, quorum virtutesæmularis. Audi quid in Euangelio dixerit optimus æftimator nobilitatis adverfus Judæos, qui fe jactabant de generis auétore Abraham: quali vero au- | &tore? non tantumilluftri, non folumopulento, non modo yictoreRegum, fed ob divinas virtutes È | ornate preconiis. Quisiftud non infigne, non gloria dignum exiftimet? Audi quid audierint : vos ex patre Diabolo eftis, co opera patris veftri facitis. En tibi Paulus & ipfe ad magiftri regulam generofitatem æftimans. Vo enim, inquit, omnes quiex circumcifione [unt Ifrael, hi (unt Iraelita, neque qui femen funt Abraha, omnes funt filii. Pudendaignobilitas, ſervire turpitudini, cum Chriftonullam habere cognationem, qui non agnofcit, nifi qui faciunt voluntatem Patrisfuiquiin corliseft. Turpiter (purius ef, qui patrem habet Diabolum: habet autem quiilliusoperafacit, nifi mentituseft Chriftus: fed non novit mentiri veritas, fuprema generofitaseft & filium & heredemefle Dei, fratrem autem &cohæredem cefe Chrifti. Horum infignia quid'fibi velint ipfi viderint. Chriftianorum infignia fünt communia quidem omnibus, fed tamen illu{triffima, crux, corona{pinea, clayi, lancea, ftigmata |' Domini, quæ Paulus incorpore fio fe geftare gloriatur. Dé nobilitate itaque vides, quanto alia te {entire velim , quam vulgus opinatur. Eum Vero qui plurimum auridomicongeffit, quis non yulgo beatum divitem C E F tum judica, qui Chriftum qui ſummum bonum poflidet. Qui pretiofam illam margaritam bonæ mentis, vel rerum omnium , vel corporis etiam difpendio mercatus eft. Qui thefaurum invenit fapientiæ , cunétis opibus pretiofioris : qui aChrifto ditiffimo aurumedia? Falfonominedivitia, vero fpine, que femen divini verbi fuffocant, juxta parabolam Euangelicam: farcinæ funt, quibus onufti, nec poffunt per arétam viam Chriftum nudum fequi, nec per oftium humile [intrare in regnum cœlorum. Nepiloquidem temet ipſum meliorem puta, fi vel Midas, vel Creefos opibus vincas, fed illigatiorem , impeditiorem , onuftiorem : abunde fathabet, quiifta fortior poteft contemnere: ſatis profpeétum eft ei, cui nihildefuturam promifit Chriftus : non efuriet , cui fapit Manna verbi divini: nonerit nudus, quiChriftuminduit. Hoc folum damnumexiflima , quotiesaliquidde pietate decefit, &vitiisaccrevit: ingenslucrum puta, cum mensacceflione virtutis, facta eft melior. Nihil tibi deefe puta, fieum poffides , in quo funt omnia. Quid autem hoc eft, quod miferi voluptatem nominant? profecto nihil minus, quam quod dicitur. Quid igitur? merainfania eft, & plane (quod Græci dicere folent) Ajacisrifus, dulce venenum, blanda pernicies. Vera & unica voluptas, gaudium eft pura confeientia : lautifii= mæ epulæ funt, ftudium fan&arum Scripturarum : jucundifimæ cantilenæ , Pfalmi : Spiritus Sandi feftiviflima focietas, communio Sanctorum omnium 9 fumme delitize, fruitio veri. Tu modo purga oculos, purgaaures, purga palatum, & incipiettibidulcefcere Chriftus : quo vere guſtato, etiam ſi Mileſi, Sybavitee afoti, Epicurei , breviter, univerfi voluptatum architecti, omnes fuas illecebras in unum conferant, pre unoillo naufea videbuntur. Nonid protinus dulce eft quod fapit, fed quod fano fapit. Si febrientiaqua vinum fapit, nemo iftud voluptatem nominat, fed morbum. Erras fi non credis piis hominibus longe jucundiores effe fuas lacrymas , quam implis rifas, cachinnos, jocofque fos: non hisdulciuseffe jejunium, [quamillis attagines, phafidesaves, perdices, acipenferes, aut rhombos fuos: horum frugalesmentulas, olufculis & leguminibus PythagoricisinftruGas, nonlongelautioresefle, quamiftorum famtuofa faftidia. Denique vera voluptas eft, amore Chrifti falfis delitiis non follicitari. Jam amoris & odii vocabulis vide quam mundusabutatur. Cum adolefcensinfanus puellam de|perit, idvulgusamorem appellat, cum nullum verius es odium. Verus amor vel fuo difpendio commodis alienis confulerecupit. Ille quo nifi ad fuam voluptatem fpeétat? igiturnonillam, fed {emetipfum amat, quamquam ne fe quidem amat : nemo enim alium amare potelt nifife priusamarit, fedre&e: nemo quemquam odiffe poteft, nifi fe priusoderit: Verum bene amare, nonnumquambene odiflectt, &recteodifle, amafie eft. Ergo quiob tantillumcommodum (ut putat) fuum puella blanditiis & muneribus tendit infidias, ut illi quod habet optimum eripiat, integritatem, pudorem , fimplicitatem , bonam mentem , famam, utrum hic odifean amaretibi videtur? Profe rentes liberorum vitiis indulgent, vulgo ajunt quam gerria tenere hi fuos amant filios? Imo quam crudeliter ode- 8° runt, gui dum fuis morem gerunt affectibus, libero- | rum falutem habent negleétui. Quid aliud nobis precatur hoftisinvidentiffimus Diabolus , quamut hicimpune peccantes, in æternum incu rramus {upplicium 2 Lenemmagiftratum’, & mifericordem Princi pemvocant, qui fceleribus quibufdam , vel connivet > vel etiam favet, ut hoc peecentlicentius, quo impunitius. At quid aliud minatur per Prophetam Dominus iis, quos fua mifericordia putatindignos? Esnoz vifirabo, nurus veſiras » quando adulterantur. David vero quid. promifit? Vifizabo, inquit , i” virga-iniquitates corus, Tom. Vi C3 &
