OCR
235 DION imperium deponeret, ni mallet captus interfici : ille con-! A {piciens bovema coquo mactatum illico concidere, dixit, Quum morsadeo brevis fit ,annon abſurdum fit nos metu mortis taleregnum relinguere é Quanta regnandi libido peétus illius occuparat, qui Principatum morte bene emi putarit ? TII. Quum intellexifiet, filium, cui Principatum reJiGturuserat, ingenviviriconjugemadulteraffe, iratusinterrogavit y 3n umquam tale quicquam in pare comperiffet. Hicadolefcens, Tu enim, inquit , zen habebas patrem Regem, Nec tu, inquit Dionyfius , filium Regem habiturus esni talia perpetrare definas. Tyrannus in flio dignum exhæreditatione crimen judicabat adulterium , qui hodie magnatum ludus eft. IV. Rurfus quum ad filium ingreflus confpexiffet va- |p fculorum aureorum &argenteorum magnam vim, exclamans ; Noz efl, inquit, iz te Regius animus qu: his poculis que a me tam multa accepifti neminem tibiamicam feceris. Sentiens, abfque civium benevolentia regnum nec parari, nec teneri. Benevolentiam vero maxime conciliat benignitas. Art juvenis rerum imperitus , putabat effe felicius habere argentum & aurum quam amicos- i V. Exegerat pecunias a Syracufanis, deinde quum videret illos lamentantes, obfecrantes,ac negantes fe habere quod darent, indixitalteram exactionem , idqueiterum ac tertio fecit. At poftcaquam ubi majorem fummam imperat-{ fet, audiret iilos in foro obambulantes ridere , & ſcommata in Regem jacere, juflit præfeétos ab exigendo quiefce-| re. Nanc enim, inquit, wihil habent, pofleaquam conte-) madat nos. ( VI. Matri fue preter etatem nubere cupienti, Civilia, inguit, dò ater „jura violari poffunt , nature jus nequaquam. Significans , contra naturam efle, fi vetula quæ jam parerenon poteft, nubat. At hodie nubunt feptuagenariz. VII. Quum in aliorum fcelerum patratores fevere animadverteret, veftium furibus parcere folebat, ut Syracufii cœnare inter fefe & inebriari definerent. Solebant enim /opedyte, ideft, veftinm fures in balneis frequentibuſque conviviis venari. Quemadmodum autem in balneis yeftesdeponuntur, itain conyiviis fummæ veftes abjici folebant , ut togxe palliaque. D VITI. Hofpes quidam ajebat fe velle cum Dionyfio privatim colloqui, demonftraturum enim quomodo poffet prefcire quinam ipfi molirenturinfidias. Rex admifithominem,juffitquedicere femotisarbitris. Atille; Dazzibi, inquit, talentum, ut exiftimeris a me audi[fe infidiatorum indicia. Dedit ac fimulavit {efe audiffe, admiratus hominis commentum. Nam fucus ille vehementer utilis erat ad deterrendas infidias. Sunt qui narrent, Maximilianum Cæfarem fimili arte fimulaffe magicas artes, indufia , gladiofque fortunatos, genios anulis inclufos, quo facinorofis & hoftibus effet formidabilior. IX. Cuidam percontanti num effet otiofus, ALfr, inquit, ut hoc mibi umquam accidat. Senfit rurpiffimum elle Regi vacare umquam a Reipublicz negotiis. Ubifuntigitur qui bonam diei partem alea nugif{que tranfigunt ? X, Quum ad eum delatumeflet, duosadolefcentesin Ye 236 dum docetis etiam beneficium a Tyrannis accipere periculofum eſſe. Ille gravem contumeliam judicabat, oblata recufare munera, quum hac una re Tyranni fe poflint aliis commendare. Tyrannidem enim adeptis fupereft ut potentix invidiam munificentia comitateque leniant. XIII Quumaudiffer quemdame civibus aurumbhabere domi defoflum, id ad fe deferri juflit. Verum pofteaquam is {uffùratus auri paululum in aliam urbem commigrafer, ibique mercatus cflet agrum , revocato Dionyfius totum aurum reddidit, #t qui janz divitiis uti cæpiſſet , defi iferque rem utileminutilem reddere. Satis declaravit, fenon aurum alienumappetifle, fed hominis morbum fanare yoluiffe: Gmul ufum aurilegitimum demonftravit, fiinagticolationem impendas potius quam in ufuram. XIV. Dionyfius dicere folebat, fe 4 fupientibus amica |fibicavere, quando certum haberet, ne 6x his quidemelfe quemquam, quinimperare mallet quan ſervire. XV. Idem quum intra Regiam facrum ex more perageretur, præcoque, ficut conluevit, precaretur, ut per multa tempora inconcuflum duraretimperium. Noz rudefines, inguit, abominandanobisimprecari $ Sentiens, potius a Diis optandam bonam mentem, quamca quæ nihilconferunt ad hominis felicitatem. XVI. Tefcha Dionyfii foror nupta Polyxeno pofteaquam maritus metu Tyranni profugerat,, & Rexfororem accufaret, quod confcia fugæ mariti noggndicaffet ; Adeo dicas, xt fi fenfiffens illum moliri fugam, non me ikli navigationis €r omnium fortunaram comitem additura fuerim®? XVII. Egregium quemdam citharoedum magnificis promiffis ad fe pellexit, jubens ut quam optime caneret. Nam quo fcitius caneret, hoc plus laturum præmii. Quum ille per dies aliquot accurate ceciniffet, nec quicquam daret Rex, cœpit flagitaremercedem. Tum Dionyfius affeverat, {e mercedem quam pollicitus fuerat bona fide folvile. Qui ,inquitille ze numnsus quidem mihi datuseft. At dedi, inquit Dionyfius , voluptatem pro voluptare. Neque enim ego te minus deleQavi {pe, quam tumecantu. XVIII. Idemadmiratusegregiam fidem Damonis & Pythiæ; Rogo ,inquit , ut me quoqueinvefiram amicitiam recipiatis. Alteri Tyrannus deftinaratdiem necis, quumque is pauculos dies petiffet rerum domefticarum ordinandarum gratia, hac legeimpetravit, ut alter vasamici fieret, eaconditione, ut fiille nonredifletad diem pre{criptum hicpleéteretur. Rediitautemad diem, mori malens quam amicum fallere. Ita fervatus eftuterque, ac Regisamicitia decoratus. Tantum valet egregia virtus, etiam apud Tyrannos. XIX. Sacrilegia fua folebat facetis diétis obtegere. Locris Proferpinæ templum fpoliarat: mox quum ciafis illius fecundo vento navigaret; Videtis ,inquit , quam profperanavigatio a Diisimmortalibus detur facrilegis. Ex hoc colligens, aut nonefle Deos, aut illis non efle molefta facrilegia. XX. Jovi Olympio detraxit magni ponderis aureum amiculum, quo eum Hieron e manubiis Carthaginienfum ter pocula multa convitia, tum in ipfum, tum in ejustyrannidem dixife, ambos vocavit ad cœnam, & animadvertit alterum largius potum multa nugari , alterum raro cauteque bibere : illum dimifit, ut quinatura vinolentus per temulentiam maledicus fuiffet : hunc interfecit, ut qui ftudio malevolus & hoftis effet. Praclarum exemplum prudentiffimi Principis. Sed quid hoc adapophthegmata. XI. Expoftulantibus quibufdam quod honore dignaretur, ceteri{que praferret hominem improbumac civibus invifum , Yolo, inquit, eft, qguemmemagis oderint. Agnovitingenium multitudinis, fi fit inquem invidiam odiumque derivent, mitiores funt in Principem. Eoque videas nonnullos Monarchas quibufdam, quos tamen ex animo nonament, plurimum dignitatis & auctoritatis permittere, ut ipfi tutiores finta furore multitudinis: qui fiexftiterit, habent victimam qua civium iram mitigent. XII. Corinthiorum Legatis ad fe miffisdonaria prout mos eft obtulit : qaæ quum illi negarentfe accepturos, ‘co quod lex effetapud ipfos vetans, ne legatione fungenornaverat, progue detratto aureo laneum illi palliuminjecit, itacavillans, Aureuz amiculum aftate gravecft, hieme frigidum , lanenm ad utrumque anni tempus accommodatins eſſe. XXI. Epidauri Æfculapio barbam aurcam detraxit , quodnegaret decorum, patrem Apollinem imberbem ipfum vero barbatumconfpici. Æfculapius fingitur Apollinis filius, Apollinem autem femper imberbem facit Theologia Poetica, Æfculapium barbatum : fignificans in Medico multarumrerum ufum. XXII. Menfas aureas atque wreas Diisdicatas e fanis {uftulit. Has inferiptio ex more Gracorum teftabatur eſſe bonorum Deorum, ne quis manum admoliretui. Atille cavillatuselt, (e Deorumbonitate uti. Namboni Dii dicuntur, quod omnibus bene faciant. X XIIL Idem yiétorias aureas , pateras & coronas, ques fimulacra porreétis manibus fuftinebant , velut offerentia, tollebat, dicens, fe oblata accipere, non eripere : addens, perabfurdum efle, a quibus quotidie bona flagitamus, ab hisultro porrigentibus nolleaccipere. Dt oen SUS N UN SORS tes munera acciperent a Principe; Reæ, ingquit, abfurdam facitis, qui qaod unum bonum habet tyranzis y hoc tollitis y | I, Dionyſius Junior dicere ſolebat ſe multosalere Sophiftas,