OCR
ANT 203 filius meum ex loci anguptia? Nonprodidit adole(ceatis af A aum iſtatibi ſu fetum, quifcicbat illum captarequodamaret, fedexcu-| jte judicavit abf i it edium anguftiam, in quibus vidua cum uibus filia a & DUS agere busarcet pellitve majorem. Fouls filinm. Is hoc legens, If, inquit, rez neq bi confcius fust Lafanopnorus ill: 1 tem matula fictilis eft ilitatem agnofcens. Lafanum 2 od fi Jovis erat fil n matulam in cubiculo ferre folitum , & Antigonum ium. 5 VIII. Quodam dicente, omnia Regibus honefta juftaque elle. Si at per Jovem, inquit, B4; barorum dumtaxat Regibus: atz ‘sea dumtaxathonefa > qe honefta ſunt 5 © ea tantum jufia, qua jufia ſunt. Graviter retudit adulatricem vocem, volentisomnia licere Regibus. Non enim Rex eft honefti juftique regula, fed honefti juftique minifter eft. Atque utinam fimiles vocesnon audiant Chriftianorum aures, aut fiaudiant, fimili feveritate rejiciant. Quidenimaliuddicunt, qui occinunt; Quod Principi pla1, legisvigorembabet : quinegant Principem teneri legibus, qui tribuuntilli geminam poteftatem, ordinatam &abfolutam, quarum altera pofiit quod leges, pacta, & foedera poftulant, altera quodcumque libuitIX. Frater Antigoni Marfyas litemhabebat, fdaRege poſtula ut caufà domi cognofceretur. Cui Antigonus; St nibil inguit, preter jus agimus y melius fist in foro, cuntlifgue audientibas. Non impetravithoca Rege fraternus aftectus, ut vel tantillum de jure concederet. Ipfum autem hoc dilemmate conftrinxit : fiinjuft fil LO) 1 tam caufam habere te fcis, cur litigas? Sinjuftam, cur fugis hominum iam , & ad domefticaslatebras rem fori pertrahis, non cariturus finiftra civium fufpicione, etiam fi bonam caufam viceris? X. Quum aliquando tempore hiberno compuliffet cafra transierriiniocum, ubi non ératrerum neccffariarum a, atquehacde caufa milites quidam in Regem malediéta congererent, igna i ipfum effe in proximo, virga tentoriiveladidusit : Flebitis, inquit ,7ilongius femoti de me zale l i d hac facetia clementius , aut quid hac clementia facetius? Simulabat fé non indignari quod male deipfoloquerentur, fed quodtamvicini, ut exaudiri poffentab co cui maledicebant. mero fuit, e coquo ut putabatur prognatus, fuadentiut inquit , Ariffedeme = jus olent. Subindicans , coquorum lio non meminifle cujus effet amicus, fed quo effet patre natus. tia perinde ut 1 poflerloris cadere, quippefervum : {ed Athenis effe pluresuno commeritos, utaRegeloriscxderentur ; qui fervumalienum, guodinipfisfuit, manumitterent. XIII. Adolefcens quidam AnaximenisRhetoris difcipulus, orationema preeceptore meditatam, & ad cam recitandam fubornatus, coram Antigono habebat: quumque isinter audiendum quiddam fcire cupiens fcifcitaretur; moxqueadolefcensreticuiffet ; Quid aisyinguit Antigonus, 1 Eltapud Plutarchum ria waida, filium folis. Vide P. Leopardum Emend. L. x1. €. 10, 2 Greca verba splnat sazi, vertenda olent fabligaculum, lis ut-bantur coqui, P, Zeopardús Emend. L. x1. C, 12. | IGONI 204 svimtabulis deferipta ? Quod ille in adolefcen. urdum, hoc hodic magnificum habetur, ut fenes etiam apud Principes orationem a Rhetore quopiam conduéto fex menfibus elaboratam edifcant, camque pfittacorum more reddant: Nec raro fit, utnemine etiam ioterpellante , fibi excidant , cunctifque ridiculi XIV. Alterum quemdam Rhetorem audiens ita loquentem » Hora nivinm jaculatrix adveniens, regionem herbis defetam reddidit; Non defines, inquit, mecum ut cum turba agere? Offenfus eft Rex orationenimiselaborata, cujufmodi verborum apparatu {olent fe venditare Rhetores apud imperitam multitudinem. Atidemapud Regem faBlcere, erat illius abuti patientia. Quoniam autem aflectata fermonis ftru&ura, Latine non perinde poteft exprimi, Græca ponam, gsovoConos opa yevouévn 9 AeiwoCorayely éiy yepetv. Pro ysovaGeros 4 wpa dicere poterat hiems, verbum eft affectatum , vixque Poete con cedendum. XV. Thrafillo Cynico petenti drachmam ; Non ef, inguit, munus Regium. Cynico fubjiciente, Talentumigiturda; At noneff, inquit, Cynicum tale munus accipere. Utroque cornu repulit poftulatorisimprobitatem , quem exiftimabat nullo dignum beneficio. XVI. Quum mitteret filium fuum Demetrium cum numeroſa claſſe, magnaque militum vi ad Græcos liberanC}dos,dicebat, Gloriam a Græcia velut a ſpeculain orbem terrarum accendi: juvenum gloriæ ftudio exftimulans, uti ftrenue rem gereret, quod ejus laudis rumor non intra Græciæ fines efiet continendus, fed ob Greeci nominis celebritatem, per omnes mundi plagasdimanaturus. XVII. Antagoram Poetam in tentorio congrum coquentem , atque ipfum patellam verfantem deprehendit Antigonus a tergo ftans, cique dixit; Putas 26,0 Antagora, Homerum qaum Agamemnonisres geftas fcriberet , coxiffeconm? Contrahæc Antagoras; Ettu, Rex, putas ne Agamemnonem quam illasres gercret, fuiſſe curioſunz , ſi quis inexercitu congrum coqueret £ xQuoanimo Rex tulit joci talionem, quafiinter paresres ageretur. DI XVIII. In fomnis Antigonus aliquando viderat Mithridatemauream metentem meflem, eoque ftruebatilli infidias, ut tolleret e medio. Idque quum indicaffet Demetrio filio , jurejurando adegit ut fileret. Isvero juncto fibi Mithridate deambulabat in littore maris, & infima hafte parte infcripfit arenee, Fuge Mithridates. Ts intelle&are profugitin Pontum, atque illic perpetuo regnavit. Hoc quum non fit apophthegma, videtur ab aliquo adjeGum. XIX. Antigonus amicis fuadentibus , ut fi Athenas caperet, validis illam præfidiis communiret, nequando deficeret, fummaque cura ut totius Græciæ 3 bafimcu|ftodirer, refpondit , fe ferzper inhac faif © fententia , ut cre\deret , aullum eſſe regni prefidium firmius, quam civinm be~ nevolentiam. XX. Idem ubi audivit Reges in ipfius exitium confpifaffe, infolentifime refpondit, fè ios omnes velut aves femina legentesuno lapide unoque clamore difturbaturum. XXI. Quum Antigonus in arduis ac præruptis locis planiciei imminentibus exercitum haberet, Pyrrhus pofitis circa Napliam caftris, poftridie per caduceatorem, ut in campum deſcendens Martem experiretur provocavit. Antigonusvero refpondit, far militiamnon magis armorum guam temporum fe ; Pyrrhos fi illum fue vite tedium cepiffety fatis maltas adinteritum vias patere. XXII. Antigonus interrogatus, quem e fuæ ætatis ducibus preeftantilimum judicaret, refpondit; Pyrrhum, $ fenefcere. Non pronunciavit optimum, fed optimum E fore fi rerum experientiam etasadjungeret. XXIL. Idem videns militem quemdam alioqui ftrejnuum; &ad periculapromptum, parum bene affeéto corpore, rogavit quid palleret: illo confeffo morbum occultum, juflit Medicis ut fi qua fieripoffet, adhiberent remedia. At miles jam morbo liber coepit detre&tare pugnam, minufque prompte {emet objicere periculis, Rex admiratus interrogavit illum quænam efet mutati animi cau3 Plutarchus , in yita Demetrii , habet ‘zé y id elt , ſalam nauticam. Vide P. Leopardum Lib. x1y, ¢. 5.