169
XXXII. Rurüm objicienti , quod cibis lautioribus
uteretur, hac rationcocclufit os; T% > inguit, hoscibos trio¬
bolo non emeres? quumqueis qui volebat lautitiarum videri
contemptor annuiffet ; Ergo, inguit, zoz tam ega voluptati
| fludeo, quam tu avaritie. Siquidem ufuruserat & ille lauti¬
tiis, fi gratis aut minimo contigiflent. Sic nationesquæ¬
dam Germanisobjiciunt bibacitatem > Anglisedacitatem ,
quum ipfisnihil fit voracius, fiquando gratis datur indul¬
gere gulæ. Avariores igitur illæ funt, non temperantio¬
res. _Huic fimillimum quod ante retuli de perdice.
XXXIII. Dionyfii Queeftor , nomine Simus , na¬
tione Phryx, oftendit Ariſtippo ſuas ædes undiquaque
fplendidas, etiam pavimento pretiofis teffellis conttrato ;
omnibus circumfpeCis Aviftippus fputum oris rejecit in
barbam Simi: & ob id indignanti hoc colore fe excufa¬
vit, quod in tota domo nihil videret ad excipiendumoris
recrementum opportunius : innuens, in tota domo nihil
eſſe foedius aut immundius Barbari facie, quum cam ho¬
minis partem oportuerit efe mundifimam. Quamquam
hoe dictum magis quadrat in Cynicum aliquem, quam in
Aviftippum, utcumque illi adfcribitur.
XXXIV. Delectatus aliquando infigni unguento;
Male fit inquit, maliscinadis, qui rem tam bellam infama¬
runt: fentiens multa per fe bona rejici culpa utentium
male. a
XXXV. Interrogatus, quomodo Socrates obiffer
diem ; Ur ego, inguit, optarim: fignificans talem mortem |
quavis vita optabiliorem, nec potuit breviusfelicem obi¬
tum defcribere. Diétitamen argutia inhoc eft, quod Phi-|
lofophus aliud refponderit , quam exfpectabat perconta-|
tor. Ille queerebat de generemortis, morbo periflet, gla¬
dio, veneno, an præcipitio : ille putans id nihil referre, |
refpondit, illum feliciter cfe mortuum.
XXXVI. Sophifta Polyænus ingrefus ædes Ariftip¬
pl, quum videret illic mulieres pulcreornatas, ac magni¬
fice inftruĉtum convivium, cœæpit reprehendere tantum
in Philofopho luxum. Ariftippus diffimulata objurgatio¬
ne, aliquanto poft; Pores ze, inquit , hodie nobiſcuns eſſe
Cumillenon recufaflét; Quid igitur „inquit, izcuſas? Vide¬
ris enim non lautiorem menfamreprebendere > (ed Impendium.
Nam fi convivium ob hoc ipſum difplicuiffet quod effet
lautius, recufaffet ele conviva. Porro probare quidem ap¬
paratum, fed offendi fumptu, non frugalis fed avari homi¬
nis effe videtur.
X X X V II. Vix credibile eft quod de illo refert 1 Bion, |
quum famulus in itinere geftans pecuniam onere premere¬
tur; abjice, inquit , quod niminm eft, & fer quod potes. :
XX XV ILL Quodam tempore navigans, utintellexit
navim effe piraticam, deprompfit aurum ac numerare co¬
pit, moxque abjecit in mare, & graviter ingemuit, fin¬
gens fibi imprudenti & invito excidifle. Hoc ingenio vitæ
{ue confuluit, adempta pivatis occidendi vinciendive ma-|
teria. Suntquinarrentillum & hac dixifle; Satiusel uthec|
per Ariftippum, quam propter hac pereat Ariſtippus.
XXXIX. Percontanti Dionyfio , cur Ariftippusve¬
niffet in Siciliam reliéto Socrate; Ur, inquit, que habeo im¬
partiam, qua non habeo accipiam. Sunt qui narrentillum fic
refpondifle, Quum egerem fapientia , adii Socratem: nunc |
quoniam egeo pecunia , ad te yeni. 3 de
X L. Ariftippus Platoni objurganti, quod multos pifces|
emiffet, refpondit, (eillos emiffe obolo. Quumque Plato |
dixiflet tanti e ipfe empturus eram 5 Vides, inguit , igitur, d|
Plato, me non eſſe obfoniorum avidum, fedte pecunie aman¬
tem. Similia quædam ante commemorata funt.
XLI. Idem /Egine in Neptunalibus confuetudinem |
habuit cum Phryne : quumque illi quifpiam objecifet,quod |
tantum pecuniæ impenderet mulieri,gue DiogenemOyni¬
cum gratis admitteret; Egoinguit, illi malta ſuppedito, ut ipſe
ca fruar, non nequis alius. Traditum eft hocde Phryne ,
quod quum effet formofiflima, quibuflibet tamen {ui co¬
piamfacere foleat, nullo deleétu perfonarum, feu divires
ellent, feu pauperes, in neminem faſtidioſa. Itaque tur¬
bamamatorum habuit, Huc refpexit Horatius;
Me libertina, nec uno
Contenta Phryne macerat,
XLII. Ariftippum cum Phryne confuetudinem ha-'
1 Lege, Diogenes nimirum,
Latritys, qui hoc habet apophthegma |
Lib, 11, $77
A|bentem fic objurgavit Diogenes; Cum publica, inquit mu
liere tibires of Ariftippe : Autigitur canem agas quemadmod,
Ego, aut definas. Hunc inducti
Num abfurdum tibi videtur, Di
qua priushabitarunt alii e
num vchinavi,
4m
one fic repulit Ariftippus;
ogenes 917 abitare domum in
uumnegaffcrille. Quid inquit?
quamultosantea vexerit? Quum hoc quoque
negaffet abfurdum efle; Cur igirur , nquit , abſurdum putas
congredi cam muliere qua plures funt ufié Hoc commemo¬
a eft, nifi quod Arhenxushuncin modum retulit.
XLIII. Quum predium amoeniffimum perdidiffet,
cuidam deplorantitam miferabilem illius cafum 3 Quid yin¬
[quit , a7 nefcisribi unicum Se pradiolum, mibiverotres agros
|ſüpereſſe? Quum annuiſſet alter ; Quiz igitur uam potius vi¬
B cer deploramus © fentiens, infipientis elle, dolere amiflis
(potius, quam gaudere relictis.
XLIV. Cuidam interroganti , 47214 es ubique È ridensz
Nanlum inquit, noz perdo, fi fumnubique. Elufit Ariftippus
lophifticamiquæftionem 3 an idem corpus poflit efle diyer¬
fis locis, dum refpondit non cfe periculum, ne perdat nau¬
lum. Perdit enim naulum , qui dato pretionon pervehitur
eo quo vult. Potet & fic accipi, Ergo naslum perdidi.
XLV. Confutatus in difputatione a quodam homine
audaci, fedeodemfuriofoac ftolido, quumillum videret
gettienrem inflatumque victoria ; Ego quidem „inquit , re¬
dargutusabeo, fed ſuavius dormiturus te qui redarguiſti.
XLVI. Helicon Cyzicenus unus ex Platonis æqua¬
C libus, folis defeétum prædixerat ; qui pofteaquam accidit,
quemadmodumille predixerat, a Dionyfioargenti talen¬
to donatus eft. Tum Ariftippus ad reliquos Philofophos ;
Et ego rem miram habeo qram pofjim pradicere: orantibusuc
\proferret; Predico, inquit, brevi inter Platonem ac Dionyfi¬
lum futuram fimultatem. Senferat enim Regem animum
{uum jamdudum diffimulare.
XLVII. Ilud cum primisd
ribus, quod in auétionibusy
ufquam emerent, vitam eorum noninfpicerent , quos fi¬
bi in amicitiam adj
yungerent. At majorutilitasefta fidis a¬
micis quam a vafis, & plus damni eft nifi deligas.
XLVIII. Quum Dionyfius in convivio jufliſſet, ut
finguliin vefte purpurea faltarent: purpura vero tum Re¬
gum erat geftamen, nunc futoribus etiam communis ; id
Plato facererecufayir his trimetrise fabula quapiam :
Oux à duveru SHavy evd0yas soany »
"AB TEQUAOS > oli yess ¿E disevos.
Ideft:
Mulichri ego handquaquam indui queam fiola;
Vir natus ipfe, €> ex virili germine.
Ariftippus vero non recufayit, fedindutus purpura falta¬
turus, hos verfus recitavit ex tem pore:
Kou yop ev Bauso
‘O 185 0 coopur * DiaPbepnoerat.
pd et:
| Namin Liberi Patris facris
| Mens que pudica ef, nefciet corrumpier.
| XLIX. Dum aliquando Dionyfium interpellaret pro
jamico, nec ille preces admitteret, proftratus cospitam¬
Ipleéti pedes Regis, & impetravit. Id fa&um quum qui¬
(dam velut abjectius quam ut Philofophum deceret repre~
henderet; Now cgo, inquit, fum in culpa, fed Dionyſius, qui
aures habet in pedibus. Ingenium joxta promptum &ad fa¬
ciendum & ad excufandum quidlibet.
| L. In Afia comprehenfus eft ab Arrapherne Satrapa.
Id temporis quum quidam eum interrogaret, num &illic
[haberet folitam animi fiduciam; Inepte, inquit, quafi um¬
F quam fuerim fidentiori animo quam nunc, alloquuturus Arta=
phernem. Nimirum hoc illi praeftabat Philoſophia , ne
quem hominem metueret , ſed cum omnibus libere a=
lecret.
LI. Eos qui liberalibus imbuti difciplinis , Philofo¬
phiamnegligerent, dicebat cfe fimiles procis Penelopes,
(quod hi cum Melanthone & Polydoraancillis rem habue¬
mint, Scomnia potiusfe habiturosfperaverint quam domi¬
ne nuptias. Senfit liberales difciplinas effe velut pedifie¬
quas Philoſophiæ Moralis, que cum primis fit adhiben¬
da, & cujus gratia reliqua difcunturomnia. Simile quid¬
dam dixiffé fertur & Arifto de Ulyffe, qui quum defcen¬
diffet ad'inferos yaitillum cum omnibus fere manibusfuife
Tom. IV, Lz col¬
amnabatin hominum mo¬
afa diligenter infpicerent pri