XCV. Cuidam molefte ferenti , quod negligeretur,
quo tempore triginta Tyranni Rempublicam occuparant ;
Numquid oft. inquit , cujus te penitct ¢ Sentiensnon effe mo¬
lefte ferendum, fi quis contemnatur abimprobis, nec hoc
nomine fibi quemquam oportere difplicere , fed fi quid
commifit, ob quod merito & fibi & aliis bonis difpliceat.
Malis enim difplicere, laudis eft.
XCVI. Quum infomnis quidam ipfi vifus efet dicere:
“Buari py TarÁr@ ®blyy <piConov ikoso.
Ad Phthiam venias ſimul ac lux tertia furger:
AB {chinidixit, tertio die moriar: verfum Homericum pro
oraculo interpretans : idque evenit. Phthia erat patria
Achillis, & amici conati funt perfuadere Socrati , ut in
Theffaliamfugeret , quodillic haberet bonosamicos.
XCV Il. Dicebat, viros oportere civitatis parere le¬
gibus, uxores autem maritorum quibufcum vivunt mori¬
bus: Norma conjugisvireft , quæ reéte vivit , fi ille publi¬
cis legibus obtemperet.
XCVIII. Admonebat , voluptates non aliter quam
Sircnas efle prætercundas ci, qui properatut virtutem ve¬
lati patriam confpiciat. Allufit ad Ulyfem, qui ceraob¬
turatisauribus præternavigavit Sirenas, ut Ithacæ fumum
fubfilientem cerneret.
XCIX. Quum audiret recitare Lyfidem Platonis ;
Deum, inquit immortalem , quammulta de me mentitur ado- |
leſcens : five quod ob modeſtiam non agnoſceretlaudesquas |
ipfitribuebat Plato, five quod indialogo multa de Socrate |
fingeret.
C:Æfchinem,quipremebaturinopia;folebatadmonere,
uta fe iplo fumeret mutuum fiveufuram, ras taut davei¬
Gorda, & addidit modum, fibi iph fubtrahendo cibaria,
juxtaillud, magnum veétigal parfimonia. Expeditiffima
ratioeftaugendicenfus, detrahere fumptibus.
CI. Interrogatus de Archelao Perdiccæ filio, qui tum
fortifimus habebatur, num cum beatum judicaret; Ne/cio,
inquit ,zumquam cum co colloguatus fum. Subjicienti, eadem
opera de Rege Perfarum dubitare potesan fit beatus; Quid
ni inquit, qaum neftiam quam fitdotkus, antquamvir bonus.
Socrates hominis beatitudinem veris animi bonis metieba¬
tur. Refertura Cicerone lib. Tufculanarum queeft. 5. ex)
Gorgia Platonis.
ACTEM aS Ee Ge PDUs:
Arbitror convenire, ut difcipulum & ætate & auĉtori¬
tate primum , præceptori jungamus, quo nemo fuitinter
Philofophos vel ingenii dexterioris, & adomnem vita ha¬
bitumaccommodiatioris, vel in diétis urbanior aut feftivior,
tametfi non præftitiffe videtur cam morum fanétimoniam, |
quam in Socrate mirantur omnes.
I. Inter hunc & Diogenem Cynicum nonnulla fuit æ¬
mulatio ob diverfum vite inftitutum. Diogenes Ariftip¬
pum appellabat canes Regium,quod Dionyfium Sicilize T'y-|
rannum coleret, Inquem viciffim Ariftippus , Si Diogenes|
feiret uti Regibus „nonvefteretur crudisoleribus. Contra Dio¬
genes, St Ariftippus didiciffer efe contentus crudis oleribus,
non eſſet canis Regius.
TI. Quumaliquando perdicem quinquaginta drachmis
julliſſet emi, cuidam deteftanti luxum in Philofopho , Et
tw, inquitAriftippus , fi obolo venalis effet, nom emeress Quum
1s reſpondiſſet,ſe empturum, Et mihi, inquit, tanti fant quin¬
quaginta drachme. Quod ille luxusnomine damnabat, hic
detorfitad laudem contemptæ pecuniæ. Siquidem qui pre¬
tii magnitudine deterretur ab emendo, isnon contemnit
cibum, fed pluris facit pecuniam. At Philofopho nihilo
pluris æftimabantur quinquaginta drachmæ,quam illi obo¬
lus. Ariftippus itaque obfoniicupiditate par, fuperior erat
defpećtu numorum.
III. Quum Dionyfius illi tres venuftas meretrices ob¬
tuliffet admonens, ut ex his quamvellet cligeret , omnes
apprehendit dicens, Ne Paridi quidem fuiffe tutum , unam
ceteris preetuliffe: ac puellasdeduxitad aulæ veftibulum, |
dimifitque, non minus in contemnendo facilis, quamin |
amplectendo.
IV. Strato, five, utaliitradunt, Plato, dixit Ariftippo,
Tibi uni & chlamydem čr pannune ferre datumeft. Chlamys
veftis eft Satraparum , pannus mendicorum, Id notavit
Horatius quum ait:
Omnis Arifippum decuis color,
Apud Dionyfium faltayit in purpura , interdum vili pallio
utebatur , femper tamen decori memor.
V. Confputus a Dionyfio, equo animotulit: obeam
contumeliam indignantibus , Piftatores, inquit, nt gobionem
(Capiant, aqua marina Je pariuntur adfpergi, ego ur vbalenam
\capiam > non pattar me adfpergi faliva € Balena vocabulo
\Regem fignans, quem fua patientia conabatur ad Philofo¬
phiæ ftudium allicere. Plurimum autemutilitatis ex Prin¬
cipum fapientia nafcitur.
VI. Rogatus quid fructus cepiffet ex Philofophiz ftu¬
dio? Quod cum quibufliber , inquit , libere logui poffim. Nec
enim metuebat potentes, nec faftidiebat humiles. Quo¬
niamanimum habebat fpe pariter ac metu liberum , nemi¬
niferviebat, neque cuiquam affenticbatur preeter animi fen¬
tentiam.
VII. Quum quidam illiprobro darent, quod ſplendide
exquifiteque viveret Philofophus ; 74 , inquit, fi vitium efèt
in celebritaribus Deorum nequaquam fieret. In his enim &
magnifice veftiri, & lautifimo ciboram apparatu folent
uti. Porro quum Dii fint infenfi vitiis, non placarentur,
fed irritarentur ejufmodi magnificentia, fi €a cum vitio
effet conjuncta. Sic ille quidem elufit conyitium , non
oftendit quid effet optimum.
VIII. Percontanti Dionyfio, quid eximium haberent
Philofophi pree ceeteris homimibus; Ur, inquit,etiam fi omnes
leges aboleantur , tamen aquabiliter vitturi fimus. Vulgus
\legum preefcriptis arcetur a peccando, Philofophus ratio¬
nem habet pro legibus, nom ideo quod rectum eft faciens
quia lex juffit, nec a fcelere temperans, quia lex vetuit =
{ed quia novit illud per fe rectum effe, hoc per fe turpe.
1X. Uterque Dionyfium coluit Ariftippus & Plato, fed
Ariftippus a delitiis aulicis quum adeffent non abftinebat ,
Plato etiam inter regalem luxum frugalitatem fervare nite¬
batur. Itaque quum Plato reprehenderet Ariftippum ,
quod adeo lautitiis indulgeret : rogavit quid fentiret de
Dionyfio, num vir bonus videretur: quumrefpondifiet,
videri bonum; Arqui ille inquit, me multo vivit lanius. Pro¬
inde nihil vetat, cumdem & laute vivere ,. & bene vivere.
X. Percontanti Dionyfio , qui fieret, ut Philofophi
D|divitum limina tererent, non contra ; Quoniam , inquit,
Philofophi norunt quibus egeant , illi neftiunt. Philofophi
fciunt, abfque pecunia vivi non poffe, itaque petunt eos
qui quod opuseft dare poffunt. Quod fi divites aque intel¬
ligerent fe egere fapientia, multo magis tererent Philo¬
fophorum limina. Miferior enim eft egeftas animi quam
corporis: atque hoc miferius egeni funt divites,quodnon
intelligant, quam precioſa quamque neceffaria re careant.
XL Rogatusquodifferrent dotti ab indoétis ; Quo, in=
quit , equi domiti abindonsitis. Quemadmodum equus indo¬
jmitus ad omnem ufum incommodus eft ob infcitiam ac fe¬
rociam: ita qui rapitur affectibus, quos fola domat Phi¬
lofophia, ad omnem vite confuetudinem inutilis eft.
E| XII. Quumaliquandoadiret{cortum, fenfit quemdam
ex adolefcentulis, qui aderant, erubefcere, quafi turpe
effet Philofophum ingredi fornicem : ad hunc verfus; Huc,
inquit, ingredi turpe non eſt adoleſcens, ſed egredi non poffe tur¬
pe. Senfit, ignofcendum fi quis moderate utatur licita Ve¬
nere: non ignofcendum fi quis addiétus voluptati ferviat.
Hoe diétumillo {feculo probari poterat, quo nulla lex ye~
tabat cum fcorto congredi, nunc præter argutiam nihil
habet laudabile.
XIII. Cuidam qui propofuerat enigma, vehemen¬
terinftanti utfolveret; Quid, dffolide, inquit,visfolvam,
quod nobis etiam ligatum exhibet negotium? Lulit exambi¬
guo. Solvitur enim quæftio, & folvitur homo autbellua
vinéta. Stultum autem fic, furiofum hominem aut noxiam
beftiam folvere; magisnocituram. `
XIV. Dicebat, fatius effe fieri mendicum quam in¬
doétum, quod illetantum pecuniisegeat, hic humanita¬
te. Nihilominus homo eft, cui deeft pecunia : at homo
non eft, cui deeft eruditio. Er tamencuideeft pecunia,
Ipetit ab obviis: cuj decft fapientia , nullum follicitat uc
accipiat,
XV. Quum a quodam convitiis inceferetur , tacitus
abiit: at quum maledicus infequeretur abeuntem dicens,
curfugis? Quoniam inquit, tibiquidem poteftas eft male lo~
Tom, IV. 2 quendis
Eft inGracis Garver, Diogen, Laërtit Lib, 11. ¢, 67,