OCR
155 SO CR micum, rogavit, an ullum etiam haberetamicum: fenitias & inimicitias invicem fefe confequi: nec fieri pofiè, quinqui multos habet amicos, complures habeat & inimicos. Sit hic hujus convivii fecundus miflus, fividetur, cui fubjiciemus Philofophos, nonomnes, nenullus! bed BE R SAONE CREME IT OA Ag dA D Laconicam indolem mihi Ds proxime videtur accedere Socrates , IV non tantum integritate morum, de-} B NE? cretisac di&orum fale, verum etiam = < tolerantia, ut dicas patria quidem A thenienfem, ingenio vero Spartanum, À nifi quod Laconicam breviloquentiam non affectavit, magis ftudens virtutem perfuadere quam precipere. Ad id potiflimum utebatur fimilibus &induétionibus, quas Græci vocant eirayeSey cui generi non conyenit illa Laconica brevitas. Ut autem hae parte vincitur a Lacedamoniis , ita fanétitate diétorum fuperat illos, quorum aliquot recenferenonab re fuerit. I. Dicebat, Deos omnium optimos ac feliciffimos, ad horum fimilitudinem quo quifque propiusaccederet , hoc & meliorem efle & beatiorem, Si corrigas untus yocis numerum,_ nihil dici poteft Chriftianius. TI. Á Diisnihil petendum, nif bona fimpliciter, quum vulgus petat bene dotatam uxorem , opes, honores, regnum, longam vitam, qu i praefcribentes Numini, quid oporteat facere. At Deusoptime novit, quidnobisbonum fit, quid non. III. Sactificia volebat quam minimisimpendiis conftare, quod Dii urnonegentrebus hor inum, itamagis{peGantaffcGtus immolantium , quam divitias. Aloqui quum improbiffimi quique maxime abundent divitiis, actum ef} fer de rebus humanis, fi malorum potius quam bonorum vi&imis dele@arentur. Eoque veríum hunc magnopere probare confuevit, Kadddvauw dl pde ieg abaratar Foi. Hoc diétum & ad nos Chriftianospertinet, quiimmodicis impendiisornamustempla, peragimus facra & parentalia , gratius faGuri Deo , fi quod ultra frugalem mundiciem fupereft,, fratribus egenis erogaremus. Eamdem frugalitatem adhibendam docuit in excipiendis hofpitibus, codem utens verficulo, Kadddvapsy d° pde. IV. Quum admoneretur ab amico, quod excepturus hofpitesadmodum tenuem fecifler apparatum, Si boni funt, inquit, fariserit: fiz minus, plus ſatis. V. Docuit abftinendum a cibis , qui non efurientem | incitarent ad edendum: &a potu, quinon fitientem invi-/ taretad bibendum. His enim rebusnoneftutendum , nifi E quatenus corporisnecefitas exigit. VI. Dicebat optimum condimentumieffé famem, quod; &oprimeedulcaretomnia, $cnullius efetimpendii. Un-| de ipfe femper jucunde edebat acbibebar, quia neutrum | faciebat nifi efuriensac fitiens. VII. Quin & ad famemac fitim tolerandam exercuerat fefe: poft fudorem enim e paleftra colleétum ; quume i potum vehementer appetebant numquam bibebat de pri-| mo cratere: rogatusquamobrem id faceret ,7e con{ue(cam,| inquit, obfequs affectibus. Interdum enim licet fitias, noxiumeftbibere: hic quum ratio fuadetabftinentiam, afleGus hortatur ut bibas, magis obtemperandum eft rationi. VIII. Dicebatcosqui {ead continentiamac frugalitatem exercuiflent, & longe plus habere voluptatis, acminusdolorum, quam qui fumma cura undique pararent obIcétamenta , quod voluptates intemperantium preter animi fibi male confcii cruciatum , preter infamiam ac paupertatem , frequenter ipfi etiam corpori plusadferant moleftize quam deleétationis. Contra que ſunt optima, cadem fiunt jucundiffima fi quis afluerit. IX. Ajebat effe turpe, fi quisfua fponte ferviens volupraubus, talem fe faceret, quales nemo domi fua vellet haberefervos. Talibusautem nullam falutis fpem reliquam ATRUS 156 nîs tedium. Quod fi quem hujus patina major aviditas tenet, huic Diogenes Laertius facile ftomachum explebit, fi modo non habeat nimisfaftidiefum, TARUS: eſſe, nifi pro eis Deos comprecarentur alii, ut bonos dominos nancifci poflent, quando prorfus decretum erat fervire. Exiftimabat autem nullos fœdiorem miferioremque fervire fervitutem, quam qui& animo & corpore ſervirent voluptatibus. X. Interrogatus quam ob rem ipfe non adminiftraret Rempublicam quum adminiftrandirationemoptime fciret, refpondit, Eum ntiliorem efè civitati, qui multos efficeret ido~ acos qubernande Reipublicae > quam qui ipfe roche gubernaret. Idem mihi refpondit Nicolaus Leoniceans Ferrariæ, demiranti cur artem medicandi, quam profitebatur, ipfe non exerceret , Plas, inguit, ago, docens omnes Medicos. Nec difimile mihi refpondit unicus ftudiorum meorum Mæcenas GurLHELMUs Archiepifcopus Cantuarienfis Sacerdotium improbe recufanti, dicentique, Qua fronte fruar (lorum pecuniis, quibus ut lingua ignarus necconcionari pof= Jem, nec monendo, nec confolando adefè, nec ullumboni pafloris officium prafare? Quafi, inguit , non plus efficias, qué (libris doces paftores omnes , quam fiuntrufticane plebecule infervias. Faflus fam , amice diétum , mihi tamen non per‘fuafit. | XI. Rogatus quo pacto quis poflet honeftam aflequi famam; Si talis,inquit, éffe fiudeas , qualis habertvelis. Ve| luti fi quis bonustibicen haberi cupiat, ea præftet oportet, quæ a probatis tibicinibus fieri viderit. Quemadmodum qui medendi eftimperitus, non ideo Medicus eft, quod pro Medico ad{citus eft , & vulgo Medicusappellatur: itanon ftatim Princeps eft aut magiftratus, qui populi fuftragiis declaratus fit, nififciat artem guber civitatis. XII. Dicebat , vehementer abfurdum effe, quumartes fedentarias nemo profiteatur abfque dedecore, qui cas non didicerat , neque quifquam fcrinium faciendum loce! ci, qui rudis fit ejus opificii: ad publicos magiftratus admitti , qui numquam dederunt operam difciplinis , {ine quibus nemo potett reéte magiftratum gerere: quumque nemo non deteftaturus fit eum qui clavo affideretignarus artis nauticæ, multo magis deteſtandos, qui Rempublicam capcflerent ignariPoliticæ Philoſophiæ. Neque cum purabat appellandum impoftorem, qui a perfuafo quopiam pecuniam aut vafculum acciperet, quod non poflet red cre: fedillos magisimpoftores habendosdicebat, quidolo perfuaderent fe idoneos gubernanda rei publica quum fint homines nihili. Hoe diétum multo magis ad Principes, magiftratus & Epifcopos Chriftianos pertinet , quam _ XIII. Dicere folitus eft, nullam effe poffeffionem pretiofiorem vero bonoque amico, necaliunde plus fruétus aut yoluptatis capi. Itaque prepoftere facere multos, qui pecuniz difpendium gravius ferunt, quamamici jaéturam z quique fe beneficium perdidiffe clamant gratis collocatum, quum eo fibi conciliarint amicum quovis lucro potiorem, f XIV. Utillis committimus ftatuas faciendas, a quibus videmus aliquot ftatuas eleganter faĉtas : ita non funtadmittendi in amicitiam, nifi quos cognoyerimus erga alios preeftitifle fidos & utiles amicos. XV. Quemdam acrius caftigantem fervum perconta= batur , quamobrem ita fævirct : quoniam , inquit, quum fit obfoniorum voraci fimus, tamea ignaviffimus ef: quumque fit avidifimus, tamen defidiofifirmus efi. Tum Socrates, Numquam ne, inquit, confiderafti, uter veftrum pluribus egeat verberibus,y tune an famulus? Utinam fibi quifque dicat, quod illi Socrates, quotieshoc in aliisreprehendit,punitque idem quod fibiignofcit , aut finonidem, crebro deterius. XVI. Cuidam cupienti quidem iread Olympia, fed itineris labore detertito; Quum, inquit, domi fepenumero totam prope diem ambules, anse prandium, rurfiis antecanam : fi domefticas ambulationes,proferas ad quingue fexve dies. facile