Page 71 [71]
OCR
113 A ro PH TH LIV. x In bello Peloponnefiaco fociis rogantibus , quanta pecunia futura effer fatis ac poftulantibus ut tributorum certum modum præfcriberet; Bellum, inquit , non qarit definita : fignificans eos qui bellum fat ceperunt,oportere per omnia fervire belli neceflitatibus quarum nullus eft certus modus, quod varie fint bellorum preter exfpectationem occafiones. L V. Ubi vidiffet jaculum Catapulta mittendum , id temporis primum cx Sicilia adve@um, exclamans inquit, | Hercules, periit viri virtus. Quoties enim inftrumentisbellum geritur:qua miflo telo faxoye procul feriunt, minimum intereft inter fortem virum & ignavum: verum ubi cominus res geritur, tum apparet qui viri int, qui non. LVI. Quum Greci nollentrefcindere pacta, quze cum | Antigono & Cratero pepigerant, & ampleéti libertatem, quam offerebat Archidamus, veriti ne graviores effent habituri Lacedamonios quam Macedones; Ovis, inquit, Semper ceamdemeditvocen. Carerum bomo multas ac varias e7zitiit voces donec quod decrevit confecerit: hoc diéto fignificans fallendam efle fidem, fi qua magna invitecutilitas. Nullumautem eftanimal cui ram varia vox fit quam homo. Hoc Apophthegma videri poffit indignum Lacone, nifi poft integritasejus gentis, Barbarorum commercio degeneraffet. Dicti potet honeftusaliquisufus ele > veluti fi quisadmoneat , pro tempore proquere nata variandum effe fermonishabitum. Eft ubi loquendum fit feverius „eſt ubi blandius, eſt ubi magnificentius, eſtubi ſubmiſſius: eſt ubi | jucundius, eſtubidurius : id fi fiat citra perfidiam, pruden- © tia eft. Porro oyilli mores dicuntur hominum ftupidorum, qui fefe nefciunt rebusac perfonis accommodate. Gracorum igitur conftantiam Archidamus ftultitia tribuit, qui propolita libertate nollent mutare vocem. Sa cera ao ARI | LVII. Aftycratidas pofteaquam Agis fuperatus eftapud Megalopolin in prælio adverfus Antigonum , cuidam dicenti, Quid nunc fastari efis Lacedemonii , an Macedonibus fervituri ? Quid tandem, inquit? aum Antigonus vetare poteſt quo minus in pagna pro patria mortem oppetamus! Generofa vox, fentiens libertatem urbiseffe vita cariorem , nec turpiter occumbere qui pro patria pugnans moritur. Quo-|D niam moriendi poteftatem nullus hoftis poteft eripere,quif: quis mortem contemnit habet quo quum vult femet in libertatemafferat. Ea vox arguit egregie fortem animum, {ed cujusexemplum nulli bono fit imitandum. Fortius eft diutinam fervitutem quamvis duram perterre , quam morte finire dolores: multoque fanctius eft, quod docet Socrates , non effe fas animam de corporis preefidio decedere injufu Imperatoris. Bras LACED ÆMONIUS. LVIII. Bias Lacon infidiis circumfeptus ab Iphicrate Athenienfium Duce, quum illius milites rogarent quid in co rerum ſtatu effet faciendum ? Quid aliud , inquit, nifi ut vos fervemini, ego pugnando moriar. Talis cratanimus Catonis Uticenfis,qui cæteris fua fit, ut fuæ ſaluti confulerent, ipſe ſpontanea morte turpem effugit fervitutem. BRASIDAS, LIX. Brafidas quam murem in caricis comprehendiffet, morfusab eo dimifit Captum, moxque ad cos quiaderant; Ut zullum, inquit, ef animal tam minutum, quia fervari pofîr , modo aufit ulcifeiinvadentes. Hoc diéto fortis & animofus Dux fuisanimum adverfus hoftes addidit. LX. In prælio quodam per clypeum vulneratus, eduxit haftam e vulnere, c eadem hoftem interemit qui vulneraverat. Pulcerrimum eft, inimicum fuis ipfius armis opprimere. Hoc Apophthegma non eft. L XI. Cuidam percontanti quomodo vulnus accepiffet, perquam feftiviter refpondit, Prodente mne (curo, Tra crebro malum per illos venit, quorum prefidiocredimus nos eſſe tutos. LXII Egrefus ad bellum in hunc modum fcripfit Ephoris, Quicquid erit malorum in bello, ant profligabo aut mortar: teftatus animum fortiflimo duce dignum. Nam eventushomini noneltin manu. Cæterumubi cecidifletin prælio, dum Græcos Thraciam incolentes liberat, & id nunciaturi Oratores Lacedzemonem miffimatrem cjus Archileonidemadiffent, illa nihil prius rogavit quam 47 BraSidas honefte occubuifée? Thracibus illius virtutem collaudan# Dehocapophtheemate vide P. Leopardam lib. 1x, c, Sha. Oo Lamar i 114 tik > non efle apud Lacedæmonios alium fe parem ; Tenoratis inquit, hofpites, quales fint Laceda= pee Erat quidem vir bonus Brafidas, catorum Sparta msltos habet illo praftantiores. Utrum in hac focmina magisadmiraviconvenit Panimine generofitatem, qua de filiimorte quod obtigiſſet honeſta > gloriandum etiam putarer, tantum abeftut muliebriter defleverit: an modeftiam & in pa= triam affeétum , qu non paſſa fit ita filiúm prædicari, ux reliquorum Spartanorum gloriæ decederet aliquid. DAMONIDA.S. LXIII. Damonidas quum a chori magiftro poftremumin choro locum accepiflet; Ezge, inguit, chorage, rePerifti quo patto & hic locus quam per fe fit inbonoratus , fas bonorificus. Generofus adolefcentisanimus „qui fiducia ſui non metuit ne locus abjectior effet dedecori , fed citius futurum arbitrabatur, ut per ipfum locus fieret honoratior. Id enim fæpenumero fatum legimus, ut hominis virtus magiftratui perfe contempto & humili dignitatem conciliarit. Din m6 LXIV. Damis quum Alexander Magnus per literas petiſſer, ut Lacedæmoniorum decreto decernerentur ipfi divini honores, & in Deorum numerum referretur; 2 Age, inguit , concedamus Alexandro » J velit , appellari Dens. Ut defpeétim tilit ftultam Principisambitionem > qui putarit ab iispoffe creari Deos, quiipli nihileffent quam homines; aut fihoc nonputavit, infigni ftultitia falli nominisumbra gloriaretur. DAMINDA Ss LXV. Damindas quum Philippus irrupiffet in Peloponnefum , & quidam ita loqueretur, periculum efine acerba patiantur Lacedaemonii > if Philipporeconcilientur; © femiviri inquit, quid nobis poterit acerbe accidere, qui mortem contemnimas $ Din ene Tr TDS . LXVI. Dercillidas Orator miflus ad Pyrrhum, qui Jam exercitum induxerat in terram Spartanorum, ut co~ güofceretquid fibi vellet : quum Pyrrhus preefcriberet, ut Regem fuum Cleonymum réciperent, alioquin futurumutintelligerent fe nihilo cæteris effe fortiores, hunc in modum refpondit; Si Deus eft Cleonymus Gquippequi nihil fceleris commpifimus: bis preftantior. Hoc. dilemmate taxavit fuperbas Regum minas. Dii, qui quosvelint poflunt ledere, nec a quoquam lædi viciflim, non nocent nifiimprobis: homines hominimetuendi funt, proinde qui fuperbe minantur lis „aut Dü fibi videntur, aut non cogitant, idqued mianturaliis „in ipſos poſſe recidere. : BMA RA IIS LXVII. Demaratus poftquam cum ipfo colloquium Orontes habuiffer afperius, cuidam dicenti , afperius te= cum egit Orontes 6 Demarate; Nibil, inquit, iame peccavit. Siquidem quiad gratiam colloquantur, hi ledunt, now qui durius camque malevolentia verba faciunt. Intellexit vir prudens, nihil effe nocentius blandiloquio, quodut non fallat, reddit homineminfolentiorem: at qui non ex odio durius loguitur,adeo non ledit, utinterdum profitetiamei, præ{ertim qui novitex inimico decerpere frustum aliquem. LXVIII. Cuidam percontanti,quam ob caufam apud Spartanos qui {cutum abjeciffent notarentur ignominia, & infami vocabulo Rhipfalpides appellarentur : gui galeas aut thoraces, nonitem ; Quoniam inquit, hac fua ipforum caufa gerunts feutum vero communis exercitis gratia : fignificans unicuique pluris cffe faciendam communem utilitatem, quam propriam. Qui galeam aut thoracem abjecit, {eipfum prodit tantum & exarmat : qui fcutum abjecit, prodit univerfam phalangem. Nam obtentu clypeorum tota acies tuta eft adverfus hoftium jacula. LXT X. Cumaudiretcantorem quemdam oftentantem artem fuam, nihil aliud laudis illi tribuit > tantum ait, JMihi videtur non male nugari. Tantuserat contemptusartium, que licet eflent operofe , tamen folummodo delinirent aus res, nullam feriam utilitatem adferrent Reipublicæ. LX X. In confefù quodam rogatus, utrum ob ftultiTom. IF. H tiam 3 NON metuimus eum, finhomoef nihilo eft no= J 2 Elegantius multo effertur decretum Lacedemonum Hiſtor. Lib. 11. c. 19. "Emed A AEG vd pos BHAeres eds Cum Alexander Deus eſſe velit, eſto Deus, ab Æliaxo Var. tiyar, Feos iru
