tum ait ex Atticorum moribus natum, quod olim fini- |
timos è fedibus fuis exigere confuevermt. Craterus |
inde manafle putat, quod Athemienfes , qui Samum
mifi fuerant, indigenas expulerint. Notatur adagium |
ab Ariftotele lib. Rhetoricorum 111. E'n, inquit, ua |
À mou à prod cial, Olav uaeTveia, A'TInes rapoixC. |
i.e. Adhec nonnulla proverbia [ant © fententie ,tanquam |
teſtimonia, ut Atticus advena. Proinde proprie quadrabit |
in cos, quiita nuper in munus aliquod adfciti funt, ut |
fuperiores ejiciant.
LXXIV. Purpura juxta purpuram dijudicanda.
Hi megveg aes tlw meQveay Ajanesten. 1.0. Purpura |
ad purpuram dijudicanda ef. Certiffimum judicium ex |
ram, ne fallantur ‚alteram adhibent purpuram. Licebit
uti, quoties negabimus infantiam, aut infcitiam indo¬
gorum plenc deprehendi, nifi cum eloquentium &
eruditorum fcriptis conferantur. Etenim fi vel Sallu¬
ftium conferas cum Cicerone, jam velut obmutefcit ille, |
alioqui per fe difertifimus. Refertur adagium è Phoe- |
bammone Sophifta in commentario De fguris Rheto- |
ricis. Meminit & Hocrates in Oratione Panathenaica :
AN dareg Tw meQvcaw % À peur Gewot fu à doxua(o¬
pie éme mec demwovres. 1. ©. Sed quemadmodum purpu¬
ram & aurum confideramas ac probamus , parpuram cum.
purpura conferentes. Haud arbitror prorfus Apol dova
fore , fi de conferenda purpura locum huc ad{cripfero
ex Aureliano Flavii Vopifci: Aezziniffis, inquit,fa:/fe
in templo povis Opt. Max. Capitolini pallinm breve purpu¬
reum, lanefire: ad qaod cum matrona atque ipfe Aurelia¬
nus jungeret purparas [tas , cineris fpecie decolorari vide¬
bantur cetere , divini comparatione fulgoris. Hoc munus
Rex Perfarum ab Inds interioribus (umptum , Aureliano
dediffe perbibetur (cribens : Sume purpiram, qualis apud nos
eft. Nam poftea diligentiffime & Aurelianus & Probus &
proxime Diocletianus miftis diligentifimis confectoribus ,
requifiverunt tale genus purpura , nec tamen invenire po¬
tuerunt. Dicitur enim Sandix Indica talem purpuram fa¬
cere, fi curetur. Allufit huc Quinétilianus libro x11.
cap. De generibus dicendi, agens de dictione, que, |
quod mediocris eft , per fe habet admirationem, {ed
admotis iis, quæ funt eximia,definit efle admirationi :
Habet, inquit, admirationem, neque immerito , nam ne
illud quidem facile eft , fed evanefcunt hac atque moriun¬
tur comparatione meliorum: nt lana tincta fico citra pur¬
pura placet : at fi contuleris ,, etiam lacerna confpetty me¬
lioris obruatur, ui Ovidius att.
LXXV. Saturnie leme.
Kpovinal Muy. 1. e. Saturnie leme. In cæcutientes ac
ftupidos dicitur: preefertim in cos, qui atatis vitio de¬
fipifcunt. Eft enim kma humor in oculis concretus,
unde lippitudo nafcitur. Derivatur autem 370 # Ado,
i.e. video, & wy negativa particula: quod ejufmodi
lachryme craflz oculos occupantes vifuiofficiant. Ari¬
ftophanes in Pluto:
AR À pouce ugs ITU AnuarTes ris Dpévag ğu¬
Qw.
1.€. Saturninis animis vere, lippitis (enfibus ambo.
Gnomis dixit pro lemas, unde anuò Gracis lippio, cacu¬
tioque figmincat. Porro Saturnia dicuntur quafi feniles
ac veteres: propterea quod Kpcv@ ,1. €. Saturnus poda¬
grofus, ac fenex à Poctis fingitur, & temporum Deus:
quafi ye0vG-. Aeyaia vero , 1.¢€. prifca & antiqua Græci
nonnunquam fulta vocant. Plato in Euthydemo: žywv
Gaves, à yon à 8 dirO. 1. e. Nugaris, ac
fultior es, quan decet. Wt xpovuuireege , pwporeege, X xpi¬
ves nugas, ac deliramenta. Timotheus apud Athenzeum
libro Tertio: NÉG: d Xevs Bama. To murasov dl) lui Kpo¬
v@- Goywv. 1.C. Javents regnat Jupiter. Olim autem prin¬
espatum tenebat Saturnus. Aviftophanes in Vefpis:
Ka} av aeaywdzs Qua Soda Kpoyss
Tov vey. STENO
Le Sefe tragedos mente Saturnos ait
Mox redditurum.
\ n DA \ \ 1
Kal 795, © wupi, a0 2 Kpovlav ¿Ca % Pexnectalwe.
i.c. Et quomodo, 3 fiulte, & Saturnalia olens , & ye
NATIS. $ $
Dionyfodorus in Euthydemo Platonis, Socratem S4
turnum vocat , bardum ac ftapidum fentiens : S70g,
Inquit , ci Kpiv@. i. e. Adeo es Saturnus. Allufit hue
Lucianus in Timone: Anuds ty dpCrvorle ec mi jeu
vp. 1, €. Cecutis ac lippis dd ea, que patrantur. At.
que inibi paulo inferius: Kæ) xxr dAjov Kpdvavor, & @ediy
Praire, 37Makvscr, mupworuhuos S nui. 1. e. Et pau¬
latim Saturnum te, 6 Deorum praclarifime, reddant, de¬
pellentes ab honore. Plutarchus ætate defipientes often¬
dit vulgo Kpovoaxpxs appellatos fuille, i.e. Saturni more
delirantes, vidclicet propter aniles fabulas, quæ de hoc
Deo feruntur. Eas refert idem Plutarchus in com¬
mentario De facie apparenti in orbe lune : Saturnum
in infula quapiam fortunata , profundo in antro dormi¬
re, faxa complexum aurca. Cæterum hunc fomnum
illi accidere ex vinculis in cum ufum arte confectis à
Jove. Aves autem, quæ in fcopuli cacumine verfantur
adferre illiambrofiam , univerfamque infulam mira fra
grantia compleri, è rupe, velut è fonte fcatente : adéf
fe demones, qui Saturnum obfervent & inferviant.
Hos olim cum 1llo amicitia conjunétos fuifle, cum dijs
atque homunibus imperarct: multaque defuturis rerum
eventibus ex fe predicere. Sed maxima , maximifque
de rebus ficefferunt, ut Saturnifomnia videantur. Nam
quicquid cogitarit Jupiter in animo , id fomniare Sa¬
turnum. Hujufmodi quaedam nugamenta de Saturno
commemorantur in hoc , quo dixi libello. Jam illud
eruditi leétoris judicio relinquo , numquid ad hoc ada¬
gium pertineat, quod Pythagoriciovyboamas mare , Sa¬
turni lachrymam appellant , ut teftatur idem auctor ,
commentario De Ifide & Ofiride. Siquidem eft aqua
marina non falfa {olum & amara , fed craffior item &
impurior reliquis.
LXXVI. Cucurbitas lippis.
_ Koroxww rus Andy. i.e. Lippire cucurbitas. Ad fupe¬
riorum adagit formam pertinet. Ariftophanes in Nubi¬
bus: t
; Nud yi mi non noelveds owrms. ef py Anuas Kono rx.
1.€. At nunc ipfas plane cernis nifi fors lippis Colocyntis.
KoAoruvrzs Groeci vocant, quas nos czcarhitas. Verba
funt Socratis oftendentis nubes, h.e. nifi plane nihil vi¬
des , & tantas habes in oculis lemas , quanta funt cu¬
curbita.
; LXXVII. Ollas lippire.
Xurgous Ayudy.1.¢. Ollas lippire. Proverbialis hyper¬
bole , proxime fimillima. Lucianus adverfus inerudi¬
tum, & multos coementem libros, yvrtas, inquit, An¬
Havre. 1.6. Ollas lippientes. Lachrymas indicans ollis
æquales. Hoc adagium utrumque, quoties ad animum
refertur , fit elegantinus & jucundius : veluti fi quis
hominem craffi judicii, ac vehementer cacutientis, &
turpiter errantis dicat 4ppize non lemis , ſed olli.
LXXVIII. Odium agrefte.
McG zem. Le. Odium agreſte. * Atroxodium ve¬
teres fic apellabant, propterea quod ruftici plerumque
puotviouns fant, & acerbius atque implacabilius ode¬
runt.
I Atrox odium veteres fic appellabant , propterea quod ruftics plerume
que Prey parrot fant.) ; Quin à Luciano hic ita ufurpetur aypioy, uta
Phocylide in dypios ceyn, ab Homero in yas As, yo Dupes »
neminem inficiatarum puto. At, qua in fignificatione ypes hic u¬
furpat Homerus? Nimirum pro Pipas, fi Grammaticis credimus :
1. e. pro Fers : tranflatione videlicet non à rufticis, i. e. iis, qui
agros incolunt, fed è feris beftiis fumpta. Quod fi quis fidem Gram¬
maticis derogat , at ipfi Homero adhibeat, qui inde fumi à fe metas
phoram aperte oftendit, quum ait: 5
Do dr pres tici palio, ETE vono
È Diawrlo © hbo, Ac d dig cory phot ob dey,
Hine etiam manarunt illa , ypo nanon, ayprov taxes unde & Latini
per vocem ferumi interpretantur , non ad rufticorum videlicet mo¬
res, fed ad ferarum intrađtabile ingenium refpici exiftimantes : qui¬
bus & copia sep poteft addi. Quin etiam feris, non à ruftico¬
tum moribus, duétam effe verborum dypryisSay & cypiedey meta¬
phoram conftat. Jam vero quin Lucianus, fi rufticum (i. e. rura¬
le aut rureftre) quoddam odium fignificare voluiflet, alio potius»
non ambiguo ufus fuiffet vocabulo, nimirum pure, minime du¬
bium eft, eypioy enim, ividem ut apud Latinos ggrefle, nonnunquam