OCR
Pulchrum quod putas efe veftrum Regem Vulgari miferande de fabella 4 Si verum putas efe, non raftor, Tantum tu comedas velim lepufclos , Ur fias animi malis repulfis i Pulcher, ne invideas livore mentis. i sj vides, lector, parum obfervatas metri leges, memineris Imperatorem f{cripfifle, cujus eft preferibere leges, non parere. Eft autem & pifcis /epws appellatus , ‘qui venenum habet immedicabile, fi quis imprudens ‘ederit. In Indico mari etiam contactu necat hominem, auctore Plinio: lenta rabe confwmir. Malum hac deprehenditur nota, quod pifcem olent, qui ederint. Huic homo viciflim peftilens eft, cujus contactu protinus emoritur. Hoc cibis admixto, multos fuftulit Domitianus, eodem Titum fratrem fuftuliffe creditur, ut auctor cft Philoftratus in Apollonii vita. Proinde in hos qui contabefcunt, nec ulla Medicorum ope poffunt reftitui, dici poterit: Edit leporem marinum. XVI. Plena mana. ; HR. Plena mans, pro eo, quod cft , ampliter, copiofe, prolixe, minimeque maligne. Tranflatum ab iis, qui non minutim & parce, fed plena manu largiuntur. Cicero ad Atticum libro fecundo: 4t hercle alter familiaris tuus Horatias, quam plena manu, guam ornate nofiras landes in aftra fuftalit. Seneca in Declamationibus: Liberaliter hodie , & plena manu faciam. Idem in ludicro, quod fcripfit in Claudium Cæfarem : At Lachefis, que & ipfa bomini formofifimo faverer, fer cit illud plena manu, & Neroni multos annos donati Fit lepidius, quo magis ad animi res transfertur. XVII. Sine rivale diligere. Sine rivale diligere dicuntur, qui ftulte mirantur, quod nemo alius concupifcat. Veluti fimia catulos fuos & miratur, & amplectitir, & indotti Poeta fuas nugas foli diligunt. Sumpta eft allegoria ab amantibus, quibus eft amica deformis, & quam alius nemo velit. Exftat adagium in Epiftolis Aufonianis. M. Tulliusad Atticum E fexto: Hujus nebulonis oratione fi Brutus moveri poteft, licebit eum folus ames, me amnlum nonhabebis. Item lib. ad Qu. fratrem tertio: O Dii, quam ineptus, quam fè ipfe amans, fine rivali, Horatius in Arte Poetica: i Nullam ultra verbum ant operano (mebatinanera, Quin fine rivali tegue & tua folus amares. XVII. Pedibus trahere. È * Pedibus trahere, eft, rem pro fuo ärbitratu verfa: re. M. Tullius ad Atticum libro quarto: Nonrecordor unde ceciderim, fed unde furrexerim. Fratrem meam & te fi habeo; per me pedibus ifta trahuntur. Tdem librofeptimo Epiftolarum familianum: Nam de judiciis quod quereris, multo labore minus trahuntur pêr me pedibus omnes rei. Apud T. Livium tertiæ decad. lib. iy. Andronodorum parantem cedere principatu , Demarata axor admonuit vocis, quam Dionyfius ufurpare folebat , Non eguo infidentem fed pedibus tractum debere relinquere tyrannidem , quod facili momento eſſet quo quis vellet die cedere boſſeſſiónem magna fortuna , facere & parare cam difficile atque ardunm eſſe. Ex his verbis liquet, cos pedibus trahi, qui plane victi, funt in poteftate victoris. Metaphora du&a videri poteft, vel à Vulcano illo Home: rico, quem Jupiter, ut longe viribus praftantior, pedibus trattum è cœlo dejecit, quemadmodum teftatur es i a Pibe 76005 Terxyoy Soro ByrAS Searectoio. le. Protrattum pedibus fupero dejecit Olympo. . Vel ab ejufdem Heétore, cui victor Achilles libro Ilia: dos vigefimo fecundo: | AuQorpav ue wmode mdav rerelwe Tévovre : Es upov cu Teorie, Boese d) ¿Efe iuduras Ex AEpo1o dl iduce , kapn dM Ete Fao. 1 Pedibus traber ; jc dixi i E buntur, accipiebat pro, Ego traho. Sed, trahantur, legi debere, & er m . ~ . è eines . . . i { itioni io i alia fignificatione accipi, In meis in Ciceronem caftigationts oktendi, A, Stephanus. A ‘oi 1,€, Qua poft ambo pedes calcaneus imus adharet Talo, transfodit nervos, ac bubula lora, Infervit, corpus de curra deligat alto, Pendulum at interea trahitur capat. ai B Trahitur ad cundem modum & Cacus apud Maronem lib. ottavo, ab Hercule viétore: Pedibufgue informe cadaver Protrabitur. Juvenalis Satyra quinta: OL M Duceris planta, velut ittus ab Hercule Cacus, Et ponere foras, fi quid tentaveris unquam Hifcere, — UDC Are trabere, This pios axey. 1. €. Nare trahi, elt , citra jadis cium alieno arbitratu quo vis adduci. Metaphora mu tuo fumpta a bubalis animantibus, qui annuloin fume mam narem inferto circumducuntur, non aliter. quam equi freno. Quanquam & equis lignum aut ferrum dentatum in nares inferitur, aut etiam in morfum, ad cohibendam eorum ferociarn. Id inftrumentum Po/fos min appellatum indicat Nonius. Lucianus in Dialogo quodam Junonis & Jovis: 28 edo è mi Sri ye dearo ms ès, bay of , C Dépd Tis ¿ds dan ÉArwv. 1. €. Ite quidem mos dis omnibus tibi dominater, ducitque te, & circumagit, ipſa , quod dici folet, nare trahens. Idem in Harefibus* Ovdev xwrvod of Tis p1vos Anno VQ’ Exciswy. i.e. Nibilob= Piterit, quo minus a quibufvis nare traharis. Obtorto cols lo trahi dicuntur, qui volentes nolentes ad aliquidadiguntur. Philoftratus in Heliodoro pro codem dixiffe videtur, mento trahere. Ne mupnyaye amy elo mè dizaea, Guovré Te À Ÿ puis axon. ie. Sed adduxit illam ad tribunalia, & nolentem * & mento trabens. Id transs latum eft ab equis, quos equifones inferiore labro traz hunt donec imponant frenum: XX. Barbaras ex trivio. BoieCaupG- cx ods. i.e. Barbarus ex trivio. Inhomis nem dicebatur extremæ humilitatis, ac prorfum nul: lius precii , perinde quafi dicas, extremum ac vilem fervulum alicunde è triviis emptum, nondono datum, aut domi natum. Lucianus in eum, a quo fuerat Pros metheus appellatus : OfG: x resods BagGapés ms Hg puxpov. 1.0. Qualis pene barbarus quifpiam è trivio. Quans quam quidam hoc loco legunt non barbarus , fed BdeCop@ cx texods. 1. C. Caennm è trivio, quae lectio fola probanda eft, mea quidem fententia , propterea quod eo loco de luto fiat mentio, non de barbaro quopiam, Item Plato libro de Rep. feptimo : Kai té dvn è BogCopw PaoCaesuò mv, 1,C. Ac revera in cæno quopiam bara barico. Loquitur de anima demerfa tenebris ignorans tiæ: i NNT. Rara avis. Rara avis; proverbio dicebaturres quevis; nova; & inventu perrara. Perfiusi Sz forte quid aptins exit; Quando hac rara avis eft. Juvenalis: Rara avis Idem: in terris, nigroque fimillima Cycno, —— Corvo quoqne rarior albo. y Quin & Pheenicis raritas in proverbium abut. Dua allegoria ab avibus peregrinis & inufitatis, quae non: nunquam cafti in noftram regionem devolant, velmitaculi gratia deportantur. Unde illud feepius iteratumapud Ariftophanem : i Tie rv doris fred; mne Que eft hac avis? De hofpite & ignoto. i XXII. Succifua opera. _ Saccifois operis fieri dicitur, quod horis quibufdam quaſi furtivis agitur, ubi jam ordinariis ac legitimis officiis perfunéti fumus. Metaphora traduéta a merce 1 Et nolentem & mento trakens.], Non mento trabens, fed barba trahens, interpretari debuit; quam enim Axbw prebet mentum? Nem pè cum decepit illa, guam fallo imaginabatur ab equis metaphora» By Stephanus, pariis