OCR
OE O7 Dio, Fuc allufit Martialis , cum ait: i bh ae Macenates, non deerunt, Flacce, A4arones, | Virgiliumque tibi vel taa rara dabunt. DE Et Ariftoteles {cribit honorem efle premium virtutis, Ac.prifcorum leges, non folum comminabantur poe2GA i ad reéte agendum. Pindarus in [fthmus, hymno ze no, tanquam vulgo celebrem fententiam citat : E's dé “ns AdY@G- dvd: 0rwy A IITTZO] pn xanei nyg ar du. ie. Eff autem aittum quoddam inter homines ce ebre, Bonum peratium noneffe in terra occaltandun Rte zio. Huc pertinet Euangelica parabola , “non effe lucer-nam occultandam fub modium. In hocaùttin praedicanWa ſunt rete facta virorum illuftrium , üt cæteris præluceant ad capeffendam virtutem. XCIII. Vel ceso appareat. Proverbialis hyperbole frequens apud a Vel ceco appareat, dere vehementer perfpicua. Ariftopha«nes in Pluto: i TO ro xesvess dyrovers ù À TWOAS Travay doxa TST. 1. ©. Qus (cis ita effe? ferlicet vel cacus hoc Videat. —— 4 -Eufebius adverfus Hieroclem: a’aaw P ù woad dan Sia. 1 ©. Quinetiam vel caco perfpicunm ajunt efè. Plazo lib. De Repub. odtavo : Ka 70@ADY dino, ws peaxSaivd. 1. €. Sane & cæco perlpicuum off , tranſinutari. Tdem in Sophifta : Nos ¥ dawerry , È Aer di Sm % TOAD. 1.€. Qui fieri poteft, ut-hoc non appareat , quemadmodum proverbio dicitar, vel caco? Sumptum ylderi poteſt cx octavo libro Odyfl. Homericæ : Kal x araos mi Eiye Algxekvde © mua. 1. e. Hance etiam cacus metam difcerneret hofpes. Quintil. libro xır. Nam quis ignorat , quin illud longe fit boneftifimum, © liberalibus difciplinis, Gillo, quem exigimus animo digniffimum „non vendere operam , nec elevave tanti beneficit anttoritatem : cum pleraque hoc ipfo poffint videri vilia , quod precium habent. Cæcis hoc, zt ajunt , fatis cit. Neque quifquam , qui fufficientia fibi, modica antem hac funt, pofidebit, hunc quaſtum fine crimine fordium fecerit. In his verbis Fabii , vox quæpiam deeffe videtur, ut legas, Cecss hoc, ut ajunt, fatisperfpicuum eft. Allufit ad hoc adagium Antigonus Rex, unoculus , cum allato inftrumento prægrandibus fcri„pto literis: Teun pho à TURNO dira. 1. e. Hec quidem vel caco perfpicua funt, inquit. Recenfuit Plutarchus, T auumaanér Decade fecunda. Apud Titum Livium Tib. belli Macedon. 1. quum Phaneas Philippum violentius in Ætolos dicentem interfatus dixiffet, rem in verbis non verti, aut bello vincendum, aut parendum melioribus : Philippus refpondit , Apparet id quidem «etiam caco, jocatus in valetudinem oculorum Phaneg: XCIV. Multss iéttbus dejicitur quercus, Torrdios mrnyois dpis seed dauslery. i. ©. Maltis rigida quercus domatur ittibus. Senarius hic exftat in Diogeniani colleétancis, de re factu quidem ardua, quæ tamen affidua induftria pervincatur. Huicnon diffimile yidetur Hefiodium illud: Ei yep xey m opipa Stn opiny zeh io, Ù Ka) Joma 187 pdo, Tuya nev ira nah Ti LIA 1. €. Si paulum paulo adjicies, facie(que ita crebro, Mox magnum quiddam tibi conficietur G ingens. Td quod non tantum ad lucri naturam pertinet , quod cx minutiffimis faepe maximum conflatur, verum ctiam ad induftriam afliduam, quae fi vehemens non fit , tamen fi perpetua atque indefatigata fucrit , res difficillimas quoque facile conficit. Quemadmodum unicus ictus mihil adferre momenti videtur ad dejictendtim molem querni roboris, verum ea crebris ictibus facile profternitur. XCV. Cande pilos eguina paulatim vellere. Cande pilos equine paulatim vellit » qui, quod viribus ERASMI 5 332 Otor permiſſo , caudæque pilos ut equinæ Paulatim vello , demo unum, demo etiam un Dum cadat clufusratione ruentis acervi à Qui redit ad faftos, & virtutem aftimat annis. SA ee t l » CUJUS rei me. minit Plutarchus in ejus vita. Hic enim cum fuis copus, ex barbara turba conflatis , rationibus perfuadere non pofiet., In re militar plus habere momenti confilum, quam vires temerarias , poftea quam illi parum feliciter pugnaffent , duos.proponit equos, alterum macilentum atque invalidum , alterum vegetum , cauda pilofa. Atque invalido illı juvenem adhibet prægrandicorpore, & admirandis viribus. Contra, vegeto jlli pufillum & imbecillum admovet homuncionem. Hic HT, vit caudam. Juvenis è diverfo caudam omnem fimul manibus utrifque comprehenfam, vi atque impetu conatur revellere. Qui cum fruftra fudaret, rifui fuit circumftantibus. Sub hac affurgens Sertorius , Cujus confilio jufluque heec fuerant acta: videtis , inguit, commilitones , quanto plus pofit ingenium , guam Vires. XCVI. Virum improbum val mus mordeat. — sv pis ddnos avdpa myypoy, e: {celerofum mordeat & mus. Hemiftichium heroicum. Quo fignificatum eft, quacunque ratione vindi&tam non deefle malis, fed cosaliquo pacto meritas dare poenas. Competit & incos, qui de re quantumvis frivola rixam movent feque Iæfos queruntur, & offenfos fimulant, ne quid dent. Id quod nuper cuidam accidit apud Britannos, medico, mihi ut patria communi, ita & amicitia conjunctiffimo. Libet enim obiter hanc fabulam inferere. Civem quendam Londonienfem , virum egregie nummatum, & habitum adprime probum, arte curaque fua liberarat, non fine fuo ipfius periculo. -Nam is peftilentifima febre tenebatur. Et, ut fit in periculis, medico montes aurcos fuerat pollicitus , fi non gravaretur fibi , in tanto vite difcrimine, dexter adeffe, obteftatus &amicitam, que illi cum eo intercedebat. Quid multis? perfuafit & juveni, & Germano. Adfuit. Nihil non fecit. Reyixit ille. Ubi verecunde de pecunia medicus admonuiflet, clufit nugator, negans de mercede quicquam addubitandum , ceterum arce nummarix clavem penes uxorem cfle. Et nofti, inquit, mulicrum ingenium. Nolo fentiat tantam pecuniæ fummam à me datam. Deinde poft dics aliquot hominem obyium forte fastum, jam nitidum , & nulla morbi veftigia præ fe ferentem , appellavit, & nondum datæ mercedis admonuit. Ille conftanter affeverare pecuniam fuo jufu ab uxore numeratam effe. Medicus negare factum. Hic vide quam anfam bonus ille vir arripucrit : cum forte medicus eum Latine numero fingulari appellafiet, ibi velut atroci laceffitus injuria. Yah , inquit, homo Germanus tuiffas Anglum ? moxque velut impos animi, præ iracundia caput movens, diraque minitans, fubduxit fefc. Atque ad cum modum honcftus ille civis clufit,, dignus profeéto quem fua peftis repetat. Rifimus quidem fabulam, nec tamen fine dolore, propter indigne fruftratum amicum , nec fine tam infignis ingratitudinis admiratione. Referunt gratiam Icones in periculis adjuti. Meminerunt officii dracones. Homo homini, amicus amico, fic merito, pro mercede, qua nulla fatis digna rependi potcrat, ludibrium reponit. Atque hæc in faéti deteftationem diximus, non gentis odium. Nec enim par eft , ex hoc uno nebulone Britannos omneis æftimari. Refertur adagium inter Græca Epigrammata. i 3 : Deol mexposuscends , nov pls davor avdeg Topo. 1. €. Vulgo ajant , vel murem etiam mordere ſceleſtum. At is aula eft, nam incertus auctor , invertit proverbium , dicens bonos viros vel à mure morderi, malis ne draconem quidem audere dentes admoliri , h. c. infontibus paflim noceri, propterea quod ii impune laedi pofle videantur, utpote non relaturi CV +