261
at iam. Fidejubemus & apud judices, de fi¬
P E NENE plectuntur vades. Et hoc
fendo reo, atque illo fz l i
ditum ad Homerum auctorem referunt, Cujus hoc
eft carmen Odyfi. ©. ` 3 ;
Auna moi Day Je À ey vas by luce cry. $
Cherfias apud Plutarchum in convivio Platonis, refert
ad fabulam Homericam de Ate, que quod adfuerit Jo¬
vis fponfioni , de nativitate Herculis , ab co pracipi¬
tata eft in terram. Citantur, ac laudantur hæc tria a¬
archo in libello de futili loquaci¬
tate.
XCVII. Novit quid album, quid
mgrum. |
olde m aduugy, % w pera. 1c. Novit quid album,
quid nigrum. Duplicem in fententiam accipi potett.
Aut, noyit difcrimen reéti, pravique : aut, novit id,
quod nemo vel indoCtus ignorat. Nam evidentius eft
albi nigrique difcrimen , quam ut quifquam non videat.
Ariftophanes in Equitibus: | ee ae
NW Aekpory d gdes os. ns aH DIST 5
G'a À mw abnoy oidev, à © dphioy voor.
i. e. Nanc Arignotum lyriften nullas eft, qui nefciat,
Qui album noverit, reélofve noverit modos.
Interpres oftendit, exponitque proverbium. Videtur
efle tractum à prifcis illis mortalibus , qui duos tantum
naturales colores noverant , album & nigrum , tefte
Pompejo. j
XCIX. Albus an ater fis, nefcio.
Albus an ater fis, nefcio. Solet dici de homine yehe¬
menter ignoto. Cicero Philippica fecunda : Me nemo
nifi amicus fecit heredem , ut cum illo commodo, fi quod
erat , animi quidam dolor jungeretur. Tets, quem nun¬
quam vidifti, L. Rubrius Cafinas fecit haeredem. Et qui¬
dem vide quam te amaritis, qui albus , aterne fucris
ignorans, fratris filium praeteriit. Quintilianus in unde¬
cimo Oratoriarum Inftitutionum lib. Negt, inquit, fe
magni facere aliquis poetarum ,utrum Cefar fit albus, an
ater bozo : Catullum, opinor, digito indicans, cujus
in Cæfarem hoc exftat carmen :
Nil nimium findeo Cafar tibi velle placere,
Nec (cire utrum fis albus, an ater homo.
Apulejus in apologia Magiæ : Eriam libenter te nuper
ufque, albus an ater effes, ignorabam , adhuc hercle non
fatis novi. Divus Hicronymus adverfus Helvidium:
niste, oro, ante hanc blafphemiam noverat ? Quis du¬
pondio fupputabat? Confecatus es, quod volebas. Nobilis es
fattus in (celere. Ego ip(e , qui contra te feribo , cum in
cadem urbe tecum confiftam , quam balbutis © erubefcis ,
albus, zt ajunt, an ater fis nefcio. Horatius in extrema
Epiftola :
Valtu mutabilis albus & ater.
Quo loco Porphyrion admonet proverbiali figura di¬
& Horatium album, aat ad liberalem, aut latum red¬
didifle, atrum ad fordidum & ærumnofum. Huc fe¬
ftiviter alluSt Mateon apud Athenzeum libro quarto De
Sepia loquens.
H' puovn inchs eBore, T0 Adio à menan oide.
ING, Que quam fit piſcis, fola album novit & atrum.
Eft enim Sepia colore albo , fed fuccum habct atrum
quem fpargit in metu, ne deprehendatur.
C. Non novit natos.
Simillima huic figura aft, natum non novi , pro co,
lius libro Familiarium Epiftolarum nono ad Papyrium:
Nam mihi (cio jam è regibus ultimis allatas effe literas,
quibus mihi gratias agunt, quod fe mea fententia reges ap¬
pelaverim, quos ego non modo reges appellatos , fed omni¬
no natos nefciebam. Simillimum eft illi, quod eft apud
Ariftophanem in Vefpis, O iu sd æv Cawr jdd, 1. e.
Qui me ne vivam quidem noviffet, i. e. nullam omni¬
no mei rationem habuiffet. Item Theocritus in Phare
maceutria:
QUO fra mrepor rebréxau@ à Coo) etucs.
Lc, Non enim illud utrum fim viva , an mortua no¬
Vit. >
262
In candem fententiam ufurpayit Plautus in Euclione:
Non magis me refpicias , quam fi natus nunguam fiera.
CHILIADIS PRIMAE CENTURIA
SEPTIMA.
T. Odi memorem compotorem.
M2 épars cour. i. c. Odi memorem compoto™
-V4 rem. In cos qui, qua inter amicos & inter po¬
cula dicuntur liberius , foras eliminant. Lucianus in
Lapithis, ex Poeta quopiam citat. Martialis:
Mice pvoipove cuyacraw Procille,
Jocatur enim Poeta in Procillum quempiam, qui in¬
ter pocula juffus poftridie coenatum venire : venit fe¬
rio , perinde quafi, qua inter vina dicuntur, pondus
habere debeant. Hujus proverbii meminit Plutar¬
chus in Sympofiacorum primo ftatim problemate ,
ubi queerit, Num conveniat in conviviis philofopha¬
ri. Putat autem diétum adverfus eos, qui præter mo¬
dum inftant & urgent in conviviis , ad bibendum im=
pellentes, exigentefque præfcriptum poculi modum.
Solent enim nonnulli, non admodum avidi bibendi
fic effugere, ut interjeétis fermonibus convivas in obli¬
vionem avocent. Deinde fi quis forte memor exigat,
mentiuntur jam ebibifle fefe. Dores autem in Sicilia
dinsifuss, 1.€. conviviorum , {eu menfirarum prafettos,
Mnamonas appellant , quos Latini modiperatores vo¬
cant, tefte Nonio , quod bibendi modum imperent.
Unde proverbium quadrare videbitur in eos, qui
modum in convivio prefcriptum, nimium exacte re¬
quirant. Alis magis videtur , ut proverbium admo¬
neat déurystev, h. e. oblivionem omnium , quæ in con¬
viviis vel funt vel dicuntur. Id enim teftatum effé
& majorum fabulis , qui Baccho fimul & ferulam &
oblivionem confecrarint, nimirum hoc innuentes, non
oportere meminifle, fi quid in convivio peccatum fit,
aut certe levem admodum ac puerilem reprehenfio¬
nem fufficere. Nam ferula pueros cadi ſolitos, vel
Juvenalis indicat :
Ei nos ergo manum ferule fubduximus. ;
Idem Plutarchus alias eodem in opere narrat , Lacedz=
moniis hunc fuifle morem, utfi quem amicum aut ho=
{pitem in domum acciperent, oftenfis foribus dicerent,
mtn ou ektene’) 10y@-. i. e. Hat non egreditur fermo.
Damnat autem hanc confuetudinem , propterea quod
fentiat ,in conviviis fermonibus utendum non ineptis,
fed eruditis ac frugiferis, quos efferri fit honeftum &
conducibile. Refert Idem in vita Lycurgi, ex cujus
inftitutione qui natu maximus erat, ftabat ad oftium,
& ad conyivium ingredientibus dicebat, oftenfis fori¬
bus , djé séruv E£w Aoys cox cunpdel). 1. &. Per hafce
nullus fermo progreditur foras. Horatius hoc quoque in¬
ter jucundi convivii commoditates commemorat, Es
pitt. lib.1. Epift.v. ;
Ne fidos inter amicos
Sit, qui ditta foras eliminer.
Huc pertinet ille Græcorum fenarius :
Toy > yu ags denav els oivay VITA LA
i. c. Zufcribo vino, fi qua jurat femina. oa
Innuens, irrita efle folere, quæcünque 1 compotatio»
nibus effutiuntur. Alluditur autem ad proverbium,
quod alibi retulimus , «ie Udwo yesqa. 1. c. Ia aqua
fcribo , de re evanida. Huc adfcribendum , quod ,
quemadmodum in Sympofiacis teftatur Plutarchus E
veteres Bacchum oblivionis filium finxerant , idque per
jocum invertit apud hunc quifpiam , dicens patrem po¬
tius oblivionis appellandum fuiffe quam filum, quod
vinum prefertim immodicum , vel ante fenectam adiz
mat homini memoriam.
II. Dyabus federe fellis |
Duabus federe ellis, eft incertarum efle partium, &
ancipiti fide „ambabus fatisfacere velle. Quo verbo no¬
vecompofito, A'Aorgiox®oy Homerus ape Martem;
id eft, nunc his, nuncillis partibus faventem. Mas
crobius in Saturnalibus coenis, lib. v1. cap. 3. Laberigs
mimus in ſenatum a Cafare lettus, cum a Cicerone ad
| Tom Ra n