«Quod me maxime hortaris , & quod pluris eft, quam
omnia, în quo laboras, ut etiam Ligurino Momo fatisfa¬
Proverbii fpeciem habebunt omnes id genus formule.
Haud dubitem tecum vel Momo judice decertare. In¬
poffit carpere. anc faciem ne Momus quidem pof¬
fit reprehendere. Nec Momum judicem recufarim.
Hxc vel Momo ipf fatisfaciant. Et fi qua fingi pof¬
Landaret faciem livor quoqne. ———~ .
Breviter omnes id genus hyperbole Proverbii faciem
obtinent, veluti Terentianum illud: fe Salus fi cH¬
piat fervare domum hanc non poffit. De familia deplo¬
‘rata. Item de loco vehementer munito: Hane arcem
ne Mars quidem ipfe expagnarit. De homine pracfracto
AC pertinaci : Hajus animum ne Vertumnus quidem ipfe
verterit. De fæmina fupra modum virofa: Hajus fæ¬
-nine libidinem ne Priapus quidem tpfe fatrar Wie De re
neutiquam probabili : xd ne Pitho quidem ipfa perfa¬
ferit. De re tacitu difficili: Hoc ne Harpocrates quidem
ple, aut Angerona continere queat. In tanto rerum fere¬
pitu ne Somnus quidem ipfe [fomnum ceperit. De homine
præter modum fufpicaci & diffidenti: Zfte ne Fidei qur¬
dem ipfi fidem habeat. Hic vel Argum fallat. De vehe¬
menter aſtuto. Hic miferior eff, quam ut ev vel ipfa in¬
videre poffit invidentia. Verum de his loquendi formu¬
‘lis admonuimus in operis hujus initio.
LXXV. Celo ac terre logui. s
Qui fruftra vociferantur, Cælo ac terre loqui dicun¬
tur. Sic enim folent, qui difhdunt hominum præ¬
fidiis exclamare , ô cælum, è terra. Theognetus a¬
pud Atheneum libro tertio, ac rurfus libro decimo
quinto : i HRS
TMeQiroso@ynas » yy 4 SEFVO AWAUY,
OÎs $dey tav imperte F oA Moya.
i.c. Terre loguens cologne philofophatus es,
Sed hifce nulla efè cura fermonis tui.
Confine cft illi, quod alibi retulimus: Mento logue¬
LIS, È
LXXVI. In porta impingere.
Eft apud Quintilianum in Inftitutionibus: Z» por¬
tn impingere , pro co quod eft, ftatim in ipfo operis
ingreflu peccare. Ufurpatur & à divo Hieronymo in
Apologia fecunda adyerfus Rufinum: Statim de por¬
tu egrediens, navim impegi. Idem ad Pammachium:
Egredientes de portu ftatim impegimus. Sumptum è na¬
vigantibus , qui magno cum dedecore prius quam por¬
tu cxicrint, navim illidunt. In diverfum fenfum in¬
flexit Papyrius Fabianus, referente Seneca in contro¬
verfis : Navim in portu mergis, de fene qui luxuria¬
ri cœperat aliena ætatc. Apte dicetur inomnes quine¬
gocio jam propemodum cum laude confeéto , in ex¬
tremo degenerant. Idem eft apud Greecos, Ev 10 As¬
plii gema. 1. E. In porta impingere. Nilus qui¬
dam Greecus auctor ita refert: My ‘zas, uy uds 7°
vaváyov w t NAi Wary. i. e. Ne efferaris animo ne
forte nanfraginm tibi fiat in port.
LXXVII. In limine deficere , aut offen¬
dere.
Huic proximum fit illud: Zn limine offendere , aut
deficere. Tranflatum ab is, qui domum egrefluri , fta¬
tim in limine pedem offendunt, prius quam quicquam
occoeperint agere. Virgilius:
—— Cy indecores in limine primo
Deficimus ?
Id eft , ftatim, ac vix dum inito. Duriufcule dixit
Quint. Curtius libro fexto: Ta ipfo limine vittorie ſſtta¬
mu, pro co quod elt, proxima eft vitoria. Huic
contrarium eft, quod in Epiftolis ad Lucilium feri¬
bit Seneca: Jn fummo deficit chvo. Ducta tranflatione
ab iis, qui confcenfo propemodum monte, tum dela:
fantur, cum proximi funt cacumini.
LXXVIII. Cantherias in porta.
Confine cft fuperioribus: Cantberias in porta. Na¬
e
tum è Sulpitio Galba quodam, cui cum Provinciam
exituro , cantherius in porta cecidiflet : Rideo, in¬
quit, te cantheri in porta, cHmtam longum ster fis ity
ras, jam laffum effete, cum vixdum fis ingreffis, Quod
di&um in Proverbium abiit Refertur adagium à Fe¬
fto Pompejo in diétione , Fidscwlus , atqueis indicat
convenire, cum quis in principio rei vix inchoate de¬
fcit animo. Quid autem fit Cantherius, dilucide ex¬
ponit, nempe equus exfectis teftibus, ut hoc diffe¬
rat Cantherius ab equo, quo majalis a verre, capus 4
gallo, vervex ab ariete.
LXXIX. Ctra pulverem.
Aroun. id cft, Citra puluerem Græci dicunt con¬
tingere, quo quis facile, citraque negocium potitur,
tranflatus vel ab Aphe, Le. à pulveris contractu, quo
fe fpargebat , in palæftrico certamine congreflurus :
vel certa à pulvere, quo non indecore fordidari fone
pät Horatius eos, qui certant Olympia, quive bellum
gerunt. Plinius libro trigefimo quinto: Alcimachus
Dioxippum, qui Pancratio Olympia citra pulveris tattum,,
quod vocant dxeun, Vicit. Aulus Gellius libro quin¬
to: Qvandi , inquit „ caufa efè, cum deditione repente
fatta, fine puluere, ut dici folet , incruentague vittoria
obvenit. Horatius in Epittolis : :
Quis circum pagos © circum compita pugnas
Magna coronari contemnat olympia, cui fpes,
Cui fit conditio dulcis, fine pulvere , palma?
Invenitur & dudpani, i.e. citra fadorem, GC dvauuan.
1.€. citra fanguinem.
LXXX. Deferta caufa.
Epyun Nu, i.c. Deferta caufa, cum nemo repugnat.
Tranflatum à judiciis , ubi nonnunquam altera pars
cedens tradit caufam adverfario. Itaque deferta can¬
fa vincere, eft vincere nullo contra pugnante. Lu¬
cianus in Jove Tragcedo: 0% re n dmo, 4 té piune neg¬
ev Srw dotoulv. i.e. Itagne quid alind videbimur fecif
fe, quam deferta caufa vicife? Idem in Toxoride: Ka}
TOAVTUS TONAS éprulu Um o3 davu, 1.C. Totgue CIVIta¬
tes, nullo defendente, abs te capt. Ufurpat & Socrates
in apologia apud Platonem , Epiulw samrpaptvres doro
roysp&os sdevoc. i.e. Deferta caufa , nullo defendente ac¬
cufantes. Jureconfulti compofita voce ipuedizia vo¬
cant. Ita Paulus, Pande&. lib.1v. Tit. De minori
bus, cap. Et fi fine dolo. Stem & in Eremodiciis ei
fubvenitur: Conftat autem ‘omnis atatis hominibus reftity¬
tionem Eremodicii preftari debere, fi doceant fe ex jufta
canfu abfuife. Rurfum hbro xivr. Titulo, Judicatum
folvi. cap. Quum queerebatur. Sz interpofita judicatum
folvi ftipulatione, quis reum non defenderet, pofteaex Ere¬
modicio fententiamellet paffus, an ob rem judicatam clau¬
fwla committatur &c. Rurfum in Codice libro ter¬
tio. Tit. De judicus, cap. Properandum. Sim autem
reus abfuerit, & fimilis ejus procefferit requifitio, quem¬
admodum pro perfona aëloris ediximus , etiam abfen¬
te reo Eromodicinm contrahatur. Hee Juttinianus. Eft
igitur epypodizio, quum altera parte abfente fertur fen¬
tentia.
LXXXI. Citra arationem , citraque [e¬
Mentenz.
Quæ citra noftram operam cafu nobis eveniunt ,
Amae Ka) oivypole contingere dicunt Græci. Lucia¬
nus in Parafito: O'ndy pov@ xb % ovgev umo Sr Qu¬
TA] xeen Gumy, Sæ úp, dAd mx darao, gaj mi dvn¬
pole mov vueny: i. e. Quod videlicet unus juxta egre¬
gium illam Homerum > ne manibus plantat „ nec arat,
Uerum citra fementem , citra arandi laborem fruitar omni¬
bus. Idem in Rhetorum Didafcalo: So) } daroex xg}
dvipo@ Qvid mola. i.e. Tibi porrocitra (eminandi aran¬
dique laborem proveniant omnia, i. e. citra ftudium.
Natum apparet adagium a fabula Infularum Fortuna¬
tarum, de quibus Horatius in Odis:
Reddit ubi Cererem tellas inarata quotannis
Et imputata floret ufque vines.
Sumptum eft autem, opinor, ex Homero, qui Odyf¬
fex libro nono Cyclopum terram defcribit ad hunc
modum ; }