OCR
ee venufte ditum proverbium : 92 nimium emunneque in di H clicit fanguinem. Nec abhorret Mimus ille git fortiter, Publianus: ha Furor fit leſa ſapins patientia. i i Atque alter huic confimilis , ejufdem , opinor, etiamfi Senec nomine fertur : / RES Bonus animus lafus, gravius malto iraftitar. LXVII. I watellam immejere. E's Tw œuida éyspév. 1. ©. In matellam immejere. Cum fordide traétantur, aut ad munus aliquod parum honeftum adhibentur ii, qui non indigni videantur, utpote ipfi fordidi atque inhonefti , quafique ad contumelias ferendas faéti. Lucianus De mercede fi ervientibus. Ovdty ow ZT aum) davov régie dv » BT cava Jeers Dozer ès Tu dulda Dany cyspoul Tes, Le Hague nec hi quicquam indignum aut acerbam patiantur , negue illi cos contumeliis aficere videantur , fi quod ajunt , in matellam immingant. Siquidem ad hunc ufum quafi nafcitur matella. Ex adverfo Martialis Bafum quendam joco taxat , qui in aurcum vas incacaret, cum vitro bibemete e Ventris onus mifero, mec te pudet, excipis anro, Baſſe, bibis vitro, carius ergo cacas. LXIX. Rifus Tonicus. Térws iavinge. i. €. Rifus Tonicus. In molles & voluptarios dicitur. Nam Maz mollicies perinde ut Sybaritarum faftus in proverbium abiit , quod alteri Græcorum, alteri barbarorum effent luxuriofiffimi. Athenæus libro Dipnofophiftarum duodecimo de luxu Ionum locutus, ait, cxftare parcemiam auream , qua mores cjus gentis teftificetur, hanc ut opinor, intelligens. Idem libro decimo quarto docet , faltationis genus olim fuiffe lafcivum ac petulans , quod Zoricum diceretur. Valerius Maximus libro Rerum memorabilium fecundo, prodidit Tonas primos , unguenti coronarumque in conyivio dandarum , & fecundæ menfe confuetudinem haud parya luxuriæ irritamenta reperifle. Maximus Tyrius in Differtatione , cut Titulus > quis fit Philofophia finis : * Crotontates, inquit, Olympicum oleaftrum adamat, Spartiates armaturam, venationes Cretenfis, luxum Sybarites, Ton choros. Hinc Horatius in Odis: Motus doceri gandet Ionicos Matura virgo. : i Lafcivas faltationes, & parum decoras gefticulationes figmficans. Unde & apud Ariftophanem iwwxes, pro co quod eft, €pas, 1. ¢, molliter ac delicate. LXX. Rifus Megaricus. Térws pegoreange. i. e. Riffes Megaricus. In eos dicendum, qui parum tempeſtive jocantur, quique, quod vetat Quintilianus , malunt aliquoties amicum quam dictum perdere. Aut quorum artes jam incontemptum abierunt , ſucceſſione majorum artificum obfcurate. Neque male quadrabit in fenes, qui ætate aliena , lufus quofdam indecoros, ac voluptateis juveniles turpiter confectantur. Nam lonicaComeediaviguit adtempus: Deinde in contemptum venit , irra ab-Athenienfibus. De rifu intempeftivo celebratur & hic fenarius: Téaws axoupG» tv Pooric devoy xangy. 1. C. Non in loco ridere pergrave eft malu. LXXI: Rifus Chiu. Tidus xiG». i. €. Rifas Chius. De molli lafcivoque lufu. Quandoquidem & Chiorum mores taxavit vetus Comedia. Adagium commemoratur 4 Dicgeniano. LXXII. Quicquid in buccam venerit. Quicquid in buccam venerit. Quotieslibere quofpiam ac tuto loqui fignificamus , incircumfpe&e , & quic A 4 dum apud fidos amiculos facere folemus , apud quos impune quidvis nugamur atque effutimus. M. Tullius ad Atticum , libro decimo quarto: Aut f nihil erit, quod in buccam yenerit feribes. Idem libro duodecimo: Quid cum coram fumus, © garrimus quicquid in buccam vent. Recte torquebitur & in cos , qui temere atque inconfiderate loquuntur, perinde quali fermo illis non in peétore nafcatur, fed in faucibus. LXXIU. Quicquid in linguam venerit. Huic plane germanum eft illud » quod ufurpat Lucianus in libello De Ratione conferibendi Hiftoriam, Emvooud res 4 à, dvaghatdovies, other en due ua yritTey Dew 2rby, i. C. Comminifcentes affingente[que, quicquid verb: temere in linguam , #t ajunt, venerit. Plato di&um hoc libro De repub. octavo citat ex Æ{chylo Tragico Poeta. Ufurpavit & Athenzus libro Dipnofophiftarum quinto , Kart 9 wy eimv@ somalo , Oie em onesepucn yrditlaw dg. i. e. fuxta poetam qui dixit, quicquid temete in linguam venerit. Hoc velut interpretans Ifocrates in Oratione Panathenaica : O uu dv ee vy dogam ois eini ù Dopnnas, % yidlw én dy varda nega. 1. €. Similis videbor iis qui temere & arroganter ac futiliter, quicquid in mentem venerit loquun| tur. LXXIV. Momo fatisfacere, & fimilia. Tà Moug aptondv. i. e. Momo fatisfacere. Proverbias hs eft hyperbole. Hefiodus in Theogenia Momi cuprogenitum. Huic Deo mos eft, ipfum quidem nihil operis edere, fed aliorum Deorum opera curiofis oculis contemplari, & fi quid eft omiflum, aut perperam factum, id fumma cum libertate carpere. Nam Mau@ Grace reprehenfionem ſonat. Ariſtoteles De partibus Animalium libro tertio, meminit hujus, qui naturam incufarit, quod bobus cornua in capite ac non in armis potius addiderit, videlicet quo vehementius pofiint ferire. Ad quod allufiffe videtur Lucianus , cum in fecundo Verarum Narrationum hbro , feribit fe vidifle boves quofdam, quibus cornua ineffent , non in fronte quemadmodum reliquis , fed fub oculis. Idque ita pluribus locis meminit, tum in Dialogo de hærcfibus, hujufmodi quandam de co fabulam refert. Minervam, Neptunum, & Vulcanum de principatu artificii inter fe contendiffe. Et ut quifque artis fuze præcipuum aliquod fpecimen ederet, Neptunum taurum quendam fnxifle, Minervam domum excogitafle , Vulcanum hominem compofuifie. AZomus deleétus arbiter certamunis, & artis expenfor. Ille infpeéto uniufcujufque opere, preter alia que in reliquorum operibus reprehendit, 1llud potifimum in hominis opificio notavit, quod artifex non in pectore feneftras aut oftiola quae. dam addidifiet, quo per{pici poffet quid in corde latebus finuofum finsifiet : Cujus fabulæ mentionem facit & Plato. Philoftratus in Epiftola quadam ad uxorem, de Momo fcribit in hanc ferme fententiam. Hunc in Venere nihil alioqui quod reprehenderet invenifle, nifi quod fandalium illius calummabatur , ut ftridulum , nimifque loquax, ac ftrepitu moleftum. Quod fi Venus citra fandalium incefliffet , ita ut emerfit à mari, tota nuda, nuilam omnino anfam carpendi Momus inveniflet. Qui quidem Deus tametfi non perinde gratus eft atque cæteri, propterea quod pauci veram reprchenfionem libenter admittant, tamen haud {cio an ullus alius è maxima poeticorum Deorum turba fit utilior. Quanquam nunc noftri Joyes exclufo Momo {folam Euterpen audiant, blanda falutarıbus anteponentes. Hic igitur Momus varias adagiorum formas fuppeditat. Vel cum Plato De Republica lib. vr. {fcribit , Philofophiæ ftudium effe ejufmodi, ut ne à Momo quidem poflit reprehendi. Vel cum Venus Lucianica jam itura in judicium , negat fe dubitaturam , etiamfi Momus ipfe judicaturus efet. Vel cum Cicero {cribit ad Atticum , libro quinto: Tom. IL O Quod