OCR Output

git ad Orientem : hanc autem elle editiorem quam oe
ciduam , colligit ex magnitudine & altitudine maris
Wccidentalis: itaque fieri, ut cacias occiduam regio¬
‘nem adverfus invadens , nubes contrahat, caſque ſuo
in fe reflexu ad fe trahat. Hujus rei mentionem facit
X Plutarchus in vita Sertorn, {cribens hunc ducem,
-animadverfa cæciæ natura, qui tum forte flabat, Ca¬
“<itanos atit ut Græci codices habent, Characitanos ho¬
‘tes ad deditionem coegiffe ad hunc modum. E re¬
‘gione fpeluncarum , in quibus illi fe continebant , ob¬
Fecit aggeres cinericios. Quibus incurfatione equitum
‘concitatis, Ceecias tantum pulveris in fauces {pelunca¬
qum devexit, ut cum ferre non poflent, {efe Sertorio
în manus darent. Refertur adagium ab Aulo Gellio,
Jib. rr. cap. 22. idque ex Ariftotele. Refertur & a
*Theophrafto, libro De natura ventorum. Sed ab hoc
atque item ab Ariftotele refertur, ut videatur etiam in
bonam partem dici pofle. Aut emm tAxav é@ am T
TAËTOY doneo d Kais vén, 1. €. Attrahens ad fefe divi¬
tas, at cecias nubes. Plutarchus in commentario, cur
titulus, Quo pacto quis pofiit ab inimicis juvari. 25
P d zuxiagg Te vin, STO Y 0 DAO BG" EQ’ away enad
me nodoek. 1. ©. Quemadmodum enim cacias nubes
itidem improba vita , probra ad fefe attrahit. Ufurpat
idem in bonam partem in Preeceptis politicis. Unde
de re quavis dici pofle videtur in utramlibet partem.
Ut hic ad fefe eruditorum hominum gregem attrahit ,
perinde ut cæcias nubes. Hic undique pecunias at¬
trahit ad fefe , quemadmodum cæcias nubes. Hunc
omnes bona felicitates nòn aliter fequuntur , quam
cæciam nubes. Nufquam abfunt jurgia , ubicunque
hic adeft , neque cnim fecus ad fefe lites attrahit, quam
cæcias nubes. Conlimiliter ad rem referri poteft. Res
eft tamultuofa ambitio, quippe invidiam, fimultatem,
profufionem atque id genus alia incommoda , non aliter
attrahit ad fefe , quam cæcias nubes. i Modeftia cun¬
&orum hominum benevolentiam allicit ad fefe, itidem
ut cæcias nubes.
LXII. Oleum in auricula ferre.

Oleum in auricula ferre. Eft apud Martialem. Quo
loco mihi non fatisfacit interpres Domitius Chalderi¬
nus, vir alioqui probe doctus. Nam poeta taxare vi¬
actur hominem rigida fupinaque aure, id quod etiam
Greeci notant, œv $ {yay ; dvn © dro m ds ¿yw , 1, €.
fublimem & ſupinam aurem habens. Carmen Martialis
cft hujufmodi:

Narratur quidam belle dixiffe, Marulle:
Oui te ferre oleum dixit in auricula.
Porro ut in Problematibus {fcripfit Ariſtoteles , zzres
aqua infufa ofendantar, olco non item. Quin fi forte aqua
in aurem iacidertt, oleo infufo medemur, dum lubrica fa¬
Ga anre „ agua defluit. Proinde @ wrinatores oleum au¬
ribus inftillare confucverunt , quo minus aqua ledantur.
Hinc itaque videtur natum adagium , nempe à geftu
corum, quibus eft aliquid liquoris infufum , quod ne
effluat, aurum fupinant, quafi averfantes ac faftidien¬
tes audire. Neque tamen negaverim pofle referri ad
affentatores, qui velut oleum in aurem inftillant, dum
jucunda loquuntur magis quam falutaria. Cui diver¬
tum eft illud Perfianum :
Auriculas teneras mordaci radere vero.
Huc igitur pertinebit & illud Evangelicum, de ven¬
ditoribus olei. Verum cui placet hic fenfus poiterior,
in auriculam | accufandi caiu legat oportet. Quod
quoniam & proverbii fpeciem pra fe gerit, & vulgo
Jactatum Martialis indicat, non cxiftimavi pretercun¬
‘dum.
LXIV. Onid fi celem raat?

T) d segs tuzem; i. €, Quid fi celum ruat? Iro¬
nia proverbialis in eos, qui tutiffimis etiam in rebus ri¬
dicule timent. Hoc unde manarit , Ariftoteles indi¬
‘cat libro # #8 m dvaxz quinto, feribens , Priſcis illis
& radibus mortalibus perfuafum fuilfe, calun hoc , quod
videbant imminere, Atlanticis humeris fiPineri., Or

A ile fe fubduxifet , fore nt t fablimi in terramgdecideret,

D

Brat Mà 208

Idque non folum poetarum figmentis fuifle proditum?
yerum ctiam a phyficis nonnullis adfirmatum. Ply”
tarchus in libello, De facie, que apparet in orbe luna”
citat Phenacem quendam, qui metuerit ne Juna deci.
deret in terram , quique commiferatus fit vicem co¬
rum, qui luna forent fubjecti , cujufmodi funt At.
thiopes ac Taprobani, fi tantum pondus in eos rueret:
idem veritus dè terra cosloque, nifi columnis Atlanti»
cis fulcirentur. Theognis:
Ey wos émir mon uégas Segvos Spd drrepdey
Xar, tvSewmoy ddim mercuyuewy,
i.e. Deinde meo vaftus capiti ilabatur Olympus
Ferreus, antiqui quod metuere viri.
Terentius, y éæurv Times dues. Ouid fi redeo ad illos,
qui ajunt: Quid fi nano ceelum ruat? Allufit huc Ho¬
ratius in Odis :
Si fractus illabatar orbis
Impavidum ferient ruina.
LXV. Umbram fuam metnere.

Tlw wT cua Dow. i. c. Suam ipfius umbram mès
tuere , dicuntur , qui pucriliter trepidant , ubi nihil
omnino fit periculi. Tranflatum vel ab his, qui forte
confpecta corporis fui umbra, fubito expavefcunt. Vel
à melancholicis quibufdam, qui, auétore Ariftotele,
propter oculorum imbecillos ſpiritus , in acre proximo
veluti fuam quandam imaginem contemplantes, arbi¬
trantur fele {uos videre manes. Socrates in Phædone
Platonis: Tz vero tuam, quemadmodum dict folet, mes
tuens umbram, 1. e. tibi ipfi diffifus. Q. ad Cicero¬
nem de confilatu petendo : Alter vero, quo, dii boni,
ſplendore eft. Primum nobilitate eadem , qua Catilina.
Num majore? Non: fed virtute. Quamobrem, * qui ma¬
niamumbram fuam metuit, hancnegliges quidem. Quan¬
quam is locus non uno modo erat depravatus in Codici¬
bus. Plutarchus Sympofiacorum problematum decade
feptima , m ufo À ouds yaso uos doux à duaeeivay y
dAybds oxscy doéd Qobu. 1. €. Qui umbre nomen refa¬
giat ac molefte ferat is vere umbram videbitur formidare,
Agit autem de umbris ita vocatis, qui non ipfi vocati
à convivatore, {ed vocatum fequentes adeunt convi¬
vium.

LXVI. Vel mufcas metuit pratervolitantes,
Proverbialis cfle videtur hyperbole „quam refert A¬
riſtoteles feptimo De repub. libro, ¿aas dedoru ui mis
abymemuias pyas , 1.€. Oui mufcas , inquiens, etiam
pratervolstantes metuat, i. e. quamvis frivola de caufa.
Idem fimilem quandam commemorat in Moralium fe¬
ptimo, loquens de lis, qui uſque adeo natura funt ti¬
midi, ut ctiam fi forex obftrepat, protinus expave¬
{cant.

LXVII. Fanem abrumpere nimium tendendo,

A mppayony Tevophuoy w xarwdiov. ie. Abrumpetur
tenfus fanicalus. In cos dici folitum, qui dum extrema
experiuntur , alienant à fe cos, cum quibus agunt,
& univerfæ rei jaéturam faciunt , dum plus fatis at¬
tenti ſunt ad lucrum. Lucianus in dialogo quodam,
matrem lenam facit objurgantem filiam, quod amato¬
rem in convivio nimis pervicaciter contempferit : pe¬
riculum autem cffe, ne præter modum exacerbatus at¬
que irritatus juvenis amorem pariter & commodum a¬
lio convertat. Ka) deg, inquit, wa + Tw meu
Srmpéiéapho avivo reivecry m0 xaAcidoy. i. ©. Ac vide, ne
jaxta proverbium , abrumpamus, dum nimium tendi¬
mus, funiculum. Pindarus apud Plutarchum, +
Aon w T duopogwv gpoiviov Weer. e Atque intole¬
rabilinm curarum fuuiculum ſolventi. Quanquam hoc
ab adagio non nihil eft diverfum, magifque congruit
cum illo, guod eft apud Senecam in oe ad Lu¬
cillum, De explicanda catena negociorum , atque adeo
abrumpenda , fi nequeat explicari. Proverbium gene¬
raliter trahi poterit ad quemlibet conatum immodi¬
cum, & ob id ın malum aliquod erumpentem. Huic
finitimum eft illud Hebræorum , haudquaquam infcite,

1 Ne hic quidem nulla fupereft depravatio , quid enims fibi vult

illud, manium? Nimirum Masius legendum effe , vetera exempla¬
ria docent,