Page 79 [79]
OCR
bona fama, qua fit omnino contemnenda, fi nihil adferat utilitatis, juxta illud è Satyra: Gloria quantalibet, quid erit fi gloria tantum eft ? De pollice verſo diximus alibi. Quintilianus lib. XI. {cHe bit, manuum geftus tantum habere momenti in pronunciatione, #tpropemodum velat altera lingua pro omnibus verbis loguater'. Sed admirationi proprie convent ille geftus, quo manus modice fupinata, acper fingulos è minimo collecta digito , redeunte flexu fimul explicatur atque convertitur. Interrogationi congruit ille, cum vertimus manum utcunque compolita eft. Quin & hodie manum erectam invertimus, quoties difcrimen minimum fignificamus. In ſermone quem modo citavimus ex Quintiliano , quod eft pro omnibus verbis, puto re&tius legi, pro omnibus membris, ut 1ntelligas , quicquid cæterarum corporis partium geftu fignificari poteft , id folam præftare manum. Apud Plutarchum in vita Timoleontis quidam miffus ad Andromachum, poft multa inhumaniter ac barbarice diéta, manum denique porrexit, ac modo fupinam , mox pronam oftendit , minitans hoc geftu fe fubverfurum Worum civitatem. At Andromachus ridens, mifi quod manu fimiliter fupinata , ac mox verfa, juit illum quam primum abire, niñ vellet talem reddi navem ipfius. XXII. Semper Leontint jaxta pocula. Neb Atono oA a xesripas , i. €. Semper Leontini jaxta crateres. In voluptarios quadrabit , aut in eos qui femper iifdem ftudiis funt addiéti. Leontini Sicilie populi funt, quos ubi Phalaris expugnaflet, ne quande rebellionem pararent, ademptis armis ad compotationes & voluptates rejecit: atque hinc natumadagium quod refertur à Diogeniano. XXIII. Ceffreus jejunat. Kespés vyséüd, 1. e. Ceffreus jejunat. De famelicis & voracibus dici convenit. Unde & qui fame ofcitant, Kespas dicuntur, & xespevew, quod convicium olim in Athenienfes jactum tradit Hefychius. Alu malunt referre ad cos qui vitam innocuam agunt, & ab aliorum injuriis abftinent, nec ullum emolumentum ex fua innocentia ferunt. Eft enim ceftreus pifcis genus quoddam, quod reliquis mutua devoratione victitantibus, unum ab aliorum carnibus abftinet, ideoque non capitur efca, fed in limum abdit fefe, atque ibi perdurat, @c ut arbitrantur nonnulli, limo pafaitur. Quin captus etiam non alitur efcis, aut ullo ammante, cum fit acutis dentibus. Quin ipfe impune deyoratur à lupo, atque ob id quia non {it edax , parum eft cfculentus. In metu vero caput occultat, arbitrans totum corpus jam effe tutum. Unde& Ariftophanes apud Athenæum : Kp dov aivepov Kespéwy Soruxia 5 i. c. Nur intus virorum Ceftrenm colonia? Alludit ad Ceftrinam Chaonia partem. Et apud eundem Diphilus : Keopevs ay etl ¿vera vyseias dxpac. 1. €. Coftreus futurus ob inediam gravifimam. Rurfum libro feptimo refert ex Anaxandride : Ta mare adanvG@- aesmera , xespivos esr wuss. 1. C. In cams obambulat fere, jejunus ille mugil. Refertur adagium a Zenodoto, Diogeniano, Suida, Athenxo libro Dipnofophiftarum feptimo , qui quidem præter alia complura & illud adfcribit , pifcem à nonnullis appellari ploten , & à congro devorari, ut congrum ipfum a mureena. Theodorus Gaza mugilem vertit. XXIV. Ubi amici, ibi opes. Plautus in Truculento : Veram eft verbum guod meproverbi vice, libro Oratoriarum Inftitutionum quinto. Senfus eft , potiores cfe amicos quam pecuniam, & ad vitæ præfidium plus habere momenti amicos citra pecuniam quam abfque amicis opes. Unde & apud Scythas, autore Luciano , 18 habebatur ditifiimus, qui certiflimos & optimos amicos poflideret. Verum fi quis 1 Lib. x1.c. 3. Inftitutionis Oratori. dum exiftimabit: ubi opes, ibi amici. Quandoquidem Vulgus amicitias utilitate probat. Pt, Illud amicitie quondam venerabile nomen Proftat, & in queſtu pro meretrice fedeti XXV. Terra volati i i H' yî iflery , 1. e. Terra volat. De re vehementer abfona , quaque nullo pato fieri queat. Suidas hoc adfert exemplum # ¿wers Julianus in Epiftola quadam proverbii nomine refert , mutato verbo , Kou 4 yi, naddiree ò A6YG 3 1. e. Levis terra, quemadmodum dicitur. Acagium hoc ad illorum affinitatem. pertinet que retulimus alibi, Zevs dares , 1. e. fupiter orbus. Bo a Nil intra eft oleam, nil extra eft in nuce duri. XXVI. Mias malorum. i lards tard , 1. Cc. Ilias malorum. De calamitatibus maximis fimul & plurimis. Propterea quod in Tliade Homerica nullum mali genus non recenfetur. Unde ex hac doćti putant Tragædiarum argumenta fuifle fumpta, ficut ex Odyflea Comeediarum. Eft autem opus verbofum, viginti quatuor voluminibus vix abfolutum. Unde & quamvis orationem plus fatis prolixam, Iliade longiorem vocant , ut Æ{chines adverfus Demofthenem?: Tad: à emoy duc aveyrõcy PhQiquæ m MATE parporpov po T Varad G , Key OTEpOD 5 © Aoyov ovs ade Aéyav. i. ©. His dittis decretum feria be legendum tradit , prolixius quidem Iliade , vanins arta tem verbis its que dicere confuevit. Euftathius invertit adagionem ad hunc modum : Ka) paula WW zi xandy Vado Quo | adm À nads raums Taiws. i. e. Thadem malorum proverbium ait , at hac omninm bonoram IMias. Syncfius in Epiftola quadam ad fratrem : Ka) daws xæxav dv laigs Erin qiw mó ivy. 1. C. In fumma, maloram Ilias civcumftetit urbem noftram. Plutarchus in Praeceptis conjugalibus: O° 5 cxetvov Vadda xandv Layer À PoepCapors exvinazy. 1. c. At illorum nuptia Iliada malorum Gracis ac barbaris invexerunt. Loquitur enim de = Atticum: Tanta malorum impender Ilias. XXVII. Lerna malorum. Aésyy xoxav , id eft, Lerna malorum, de malis item plurimis fimul in unum congeftis & accumulatis. Paroemiam Strabo commemorat, libro Geographic oftavo fcribens, Lernam lacum fuiffe quempiam , Argivorum ac Mycenæorum agro communem, in quem cum pafim ab omnibus purgamenta deportarentur , vulgo natum proverbium, ^Aépy xaxòv!, i. e. Lerna malorum. In hoc lacu Poeta fingunt hydram illam feptem capitum conftitifle, quam Hercules igni Graco confecerit. Eam autem hydram Hefiodus feribit, ex Echidna& Typhaone prognatam, alitam a Junone: nimirum in odium Herculis. Zenodotus ait, locum quempiam fuiflc in Argolica, in quem cum omne fordium genus promifcue conjicerent , foetidas inde ac peftilentes nebulasfolitas exhalari. Quamquam re&tius autumat, ut adagium ad Danaidum fabulam referatur. Nam ferunt Danaum quinquaginta juvenes, Ægypti filios, quibus totidem filias {fuas collocarat , omnes cadem noéte trucidafie, atque horum capita in cum locum fuiſſe congefta. Hinc ortum efle proverbium. Neque vero negat fieri potuifle, ut contumeliz caufa in eundem locum in quo capita compofuerat, jufferit & purgamenta comportari. Itaque quoties homincm fignificamus vehementer infamem, atque omni turpitudinis genere contaminatum , aut cotum hominum peftilentum, quafique fentinam & colluviem facinoroforum, reéte dicemus , Acevlw zaxdv, 1, e. Lernam malorum. Apud Hefychium Cratinus comicus theatrum quod ex varia mixtaque hominum colluvie conftaret, Acerlw Seatày appellavit. XXV. Mare malorum. Kærdy SuAgara, 1. ¢. Mare maloram, dici folitum EGS de
