OCR
XIIT. 7 finu gandere. Tn fina gaudere, eft tacitam apud fe voluptatem feintire, neque quod vulgo faciunt, foras proferre gaudii notas. Tibullus: i Qui Japit , în tacito gaudeat ille finn, Propertius item: In tacito cohibe gaudia clanfa finu. Idem: * Alter in alterius mutna flere finn. De amantibus dictum, qui fecretas animi curas invicem effundunt , quas aliis cælant tamen. Cicero Tufcul. Queeft. lib. mr. Quoniam hac plaufibilia non ſunt, wt in finu gaudeant, gloriofé logui definant. Plinius Cæcilius lib. x. epift. 1,” Quibus ex caufis neceffe tanguamimmaturam mortem ejns in finu tuo defleam. Eft aliquoties apud Senecam. Velut cpiftolacvi. Si bona tua non jatlaveris, f fèieris in finu gandere. Atque ca quidem loquendi figura videtur ab Homero fumpta mutuo , qui in Odyſleæ xxm. libro fic ait: Ev Juud yond xelire 1a) lasco. i.e. In tacito. longeva fing preme gandia nutris. Perinde dictum eft zn fina, quafi dicas in pectore tuo, non in labiis aut fronte, quibus partibus vulgus confuevit prodere quid in animi penetralibus occultat. M. Tullius in epift. quadam ad Quintum fratrem: Mihi crede in finu eft, negue ego diftingor. His verbis promittit fidem filentii. Nam f quis difcingatur , effluit quod finui creditum eft. Plutarchus in vita Catonis Uticenfis è finu dixiffe videtur, pro intima familiari: tate: Yer Melrova 7e KaXrgevioy, 05 ld ume T KooupG- yuveungs , xo) PaCivsoy Nadao; in $ Mourmie Azay evIpwmv, os Panv oi + tomy wr Koj Biov eidéres. i. e. Pifonem Calfurnium , quì erat pater wworis Cafaris, & Gabinium Paulum ex intimis Pompeji finibus , ut ajunt gut mores ac vitam.hominis norunt. Scævola lib. PandeÉtarum xxii. Tit. de probationibus cap. 27. paulo diverfius ufurpat : Quod omne, inquit, fortunam € fubflantiam, fi quam a inatre fufceperat, in fina meo habui fine ulla cautione. Tn finu meo dixit » Pro in poteſtate ac fide mea: quod enim alterius fidei committimus, 77 finum deponere dicimur. Ita Terentius, * Hane mihi in manum dat. XIV. Feras non Culpés, grod vitari nòn poteft. A. Gellius fcribit Publii Mimi ſententias aliquot, ad communem fermonem accommodatiftimas vulgo circumferri folitas, è quibus hac una ct, quovis Philofophorum dogmate falubrior : Feras mn culpes , quod vitari non poreft. Quibus verbis admonemur, ut mala fatalia quee nulla ratione poflint,, neque declinari, neque propelli, faltem animi zquitate leniantur. Nec niffis, cum ait: Ag Qépev me Trav, ie. Toleranda fata einde. Idem in ejufdem tragædiæ calce : Tas À ca kay cvdyxos Sunny dvG@ de Pipewv. i.e. Qxippe mortalem neceffe eff ferre fata numinum, Homerus Odyſleæ lib. rx, Novy y mws ès Aide LéjiAs dNa Qu. i.e. Nalli fas vitare malam ex Jove rege profetum. Huc pertinet & illud citum Varronis dictum : Uxoris vitium aut tollendam cfe, ant ferendam. Item adagium quod fuo dicemus loco » My DEIS xévTeon agun CW, i.c. Ne contra Stsmulum calcitres. QUI Surfiem verfus facrorum faminum feruni: iur fontes, _ Proverbialis Seca, qua quippiam prepoftere fien fignificamus , egitimafque rerum vices inverti, quod genus fit, fi puer fenem admoneat , difcipulus preceptorem docere conetur, fervus imperare domiAO. Sumptum eft adagium ex Euripidis Medea: 1 Hic verfus non eodem ; ertinet quo præcedentes duo: nam il lis fignificatur, È Ta apud fe continere: hic autem indicat, apud alium itn mutua alter in alterius finu, fuos vicifim S exponunt. H. Stephanus. sa Hac leguntur Andria A&. 1. Sc.v. 62, fed quid faciunt ad loquutionem, in finum deponere? An legit Erafms uni bon 4s, aut legendum , meMoria errante, credidit apud Zereztium, banc ibi in Sinum dat è A E Aveo moleuby fepay Xap$a1 TRY, I Ka) dixa, Ka) miv mi SEDE), Avdedcs we doria Bera, Seay A osx La mac apne. ? Quibus verbis chorus indicat, priftinum rerum ordis nem INvera : viros fam dolis muliebribus uti, neque Manere Promuiis = contra mnmuleres andere gii Ufurpat hanc parcemiam Lucianus jn Terpfione, ubi haredipeta delufus Plutonem incufat,, quod iple juvenis adhuc morte præreptus effet, fuperftite fene quem ciptaverat, idque contra naturalenà ordinem: Avu $ z mud fw w, inquit. Rurfus idem in Apologjia libelli, ai ¥ dan Wu cuvovrwy: Tony ysvn Ala Qavia & ydy Bis mess Wylozuys , xa) © vo G 770 (GAS wre > Koy vese Ghau rx nav, K TAWWE TEIS To xipo Tm av en. i.e. Longe, inquit, lateque à [criptis tua nunc diffi det vita. famaue illud » quod ajunt, accideret, ut furfum Verſus incedant flumina, cuntlaque pariter inverterentur , atque in deterius recantarentur. Ufurpat & Diogenes Laertius in vita Diogenis Cynici, narrans quemadmodum Diogenes, ubi perinde quafi dominus chet, non fervus hero fuo mandaret » Ut quod erat juflus faceret: atque ille proverbio tefpondiflet., Ave m@&udv feér, Atqui fî medicam inquit, aegrotus , efes are tuo mercatus, utram illi monenti pareres an iftum ad modum refponde» res, Èvo muv; Ufurpat & Ariftoteles in Metcorolos gicis. Eodem allufit Virgilius in Eneide, cum ait; Amnis © Adriacas retro fugit Aufidus undas; Ubi Servius admonet fubefte proverbium de re neque verifimili, neque confiftente. Flaccus in Odis fic EX4 tulit; 7 —— quis neget arduis Pronos relabi poſſe rivos Montibus, & T yberim reverts: Cum tu coemptos undique nobiles Libros Panati, Socraticam & domum, Mutare loricis Iberis Pollicitus meliora, tendis? in Heroidum Epiftolis;! Cum Paris Ocnone poterit [pirare relitta, Ad fontem Xanthi Verſa recurret agua. Xanthe retro propera, ver, “que recurrite lymphe] Saflinei Ocnonen deſeruiſſe Paris, i Item Propertius: Fluminaque ad caput incipiunt revocare liquores, XVI. Ad felicem infleclere parietem, Ariſtophanes in comœdia cui titulus, Rane, bellifimum ufarpat adagium „quod utinam in literis duntaxat exftaret, non etiam in omnium prope mortalium Vita ; ; Tabor uN mes &vdpos ¿gr Now txovrG % Opéras, % Tone abs ardugrGMeGavawddy aviady ale} Tpos + €0 meaux miyov; 1. €: Nam viri ef predentis illud, Atque cordati, catique Multum aque cui navigatum, yt Semper ad felicius (è Cantus infettat latus, Proverbium autem ita commodius effertur: Tpos $ evs med To Tiggo peme, i.e. J felicem parietem vergere, Ax riftophanis interpres tranflatum exiftimat ab his qui navi vehuntur: qui fi quando navis alterum latus fu tu deprimatur , protinus in alterum tranfcurrunt, quod altius exftat ab undis, Dicetur & in hos qui com_ modi fui refpectu femper ad potentiores ac fortunatiores amicos applicant fefe: ac quemadmodüm multa ad culinæ nidorem advolant revolantque , ita fortunam potiorem in amiéitia, non fidem fequuntar. Aut qui dum cft anceps exitus belli > quictem agunt: porro fimulatque jam inclinarit fortuna ; ut appa reat