Page 71 [71]
OCR
105 blemate : Yduv At 10 Tady due Td viAave TOV Veov apres expo, dae} underds deophuey , * dis H'egunas, 01, TET des là ro nego wfoov > Ey 4 Aie sud ovo n AJo d) con lò avertou. 1. €. Ubi vero videret miniffrum puerum una cum Philone, utentem pane, neque praterca quicquam reguirentem : Papa, inquit, hoc ninurum erat illud , quod “valgo dici folet s Pagna erat in faxis, negue faxum tollere quibant. Apparet ditum in cos, qui præfenti commodo non fruantur , vel ob ignayjam , vel ob perverfam de rebus opinionem, ut qui vel faxum graventur ex aceryo tollere, quo repellant adverfarium. Refertur idem carmen apud Athenzeum libro decimo, & aliud fubjicit , veluti confimilis fententia : j Aipa d, ckow, Vdwe N area Muse. i. €. Deperiere fitc, (uperante ad labra liguore. © XCVII. In alio mundo. Q's & aw vgouw, i.e. Tanguam inaliomundo. Schema proverbiale cft, quo nunc etiam vulgus utitur : de iis, qui longe lateque diffident 4 moribus aliorum : aut quibus omnia noya videntur :, aut qui longe difti funt a patria. Plutarchus in Sympofiacis : Td 3 # Eayvoy WWE Ux@uvarov saws à dix ud dares ww amo nv) NIT UY yeyovorav È Cuyrwv. 1. C. At Graecorum genns prorfus alienum ac peregrinum a nobis, velut in alio quopiam mundo natorum , ac viventinm. Non diffimili figura dixit Horatius in Odis: —— quid terras alto calentes Sole mutamus ? Et Macrobius in preefatione Saturnalium : Wf ficubi nos ſib alto ortos colo, Latina lingua vena non admittet. Cum enim coelum fit omnibus commune, figuratum fitnecefle eft, (ub alio colo nafei. Et de Campis Elyfus apud Virgilium : folemqne (uum, {ua fydera norunt. 56 dixit, tanquam è noftro diverfum. Item Claudianus : funt altera nobis Sydera, funt orbes ali, lumengue videbis Purins. Rurfum Virgilius in Bucolicis: Et penitus toto divifos orbe Britannos. Solet autem hoc ufu venire plerifque mortalibus : ut fi quando novi hofpites in regionem longule à fuo nido diffitam pervenerint, nihil non horreant , non ftupeant, non admirentur , perinde quafi in alium delati orbem. XCVII. Pifcis repofitns. Amra ixWs, 1. e. Repofitus pifeis , in proverbium abufle videtur, adverfus eos qui nihil fervant in pofterum. Nam pifces olim in deliciis erant. Et prudentis eft , ¢ cibis femper aliquid habere fepofitum , quo fubitum excipiat hofpitem : nec Achillem Homericum imitari , ad quem cum accedunt oratores, aut Priamus, domum inanem ac famelicam offendunt. Videtur autem fic efferendum adagium : Toy Xovxe/uMoov 1 ind g JF ès mw utv arem. 1. C. Pifcem repofitum non oportet in medium retrahere. Plutarchus in Sym* Repone a, fequens enim HpazAes eft vocativus contractus pro HipexaAges, ut notum. I Tf E M è; 70 wir axe. ] Non intelle@tus ab eo loci Plutarchi fenfus, fecit ut ita efterendum cfe proverbium exiftimaret. Sed depravatio que ibi in vulgatis exemplaribus habetur, Erafmum apud me facile excufat', & apud alios quoque excufet velim. Eft autem ea in his verbis, 8% £Axoweroy: pro quibus legendum ef, ut in veteribus libris, dix 768% fare, omnino enim poftulat verbum aliquod oratio, utpote alioqui imperfeéta manens. Reponentes igitur hancle@ionem, fimul & in locum hujus Erafmicæinterpretationis, Quin illum pifcem qui in medium non trabitur una cum chenise PythaSorica, hanc fubftituamus, Cur non illum pifcem in medium trabimus una cum chenice Pythagorica ? Wabetur autem hic locus Duwricianay ‘decadis vit. cap. 4. in qua quæritur, cur prifcis Romanis ne menfa dnanis tolleretur, item ne lucerna extingueretur, providere moris effet. Ibi cum finguli quedam ad problema de lucerna facientia protuliffent , & Euftrophus de altero fententiam fuam pronunciaffet, dicens, illis morem fuiffe ne menfa inanis removeretur cavere, quod femper aliquid ſervis & fervorum liberis 4 ccena relinquendum exiftimarent: unde & Perfarum reges non folum amicis & præfectis fatellitibus particulas fuarum ccenarum mittere folitos , fed etiam fervorum , atque adeo canym coenam in illorum menfa proi06 pofiacis: E’ya 3 yeAckons, tuéivoy 5 amv, w érañpe, TOV cu À mopospuiag Soronciufoov indu xy Eo lay eis peony perì È Mufuyoesrio yon. 1.0. At ego ridens, quin illum, inz quam, de quo proverbium fertar , repofitum pifcem, qui in medium nontrahitur una cumchenice Pythagorica. Jo cebit accommodare ad fermonem , aut fabulam, per fe non admodum venuftam, que tamen iteretur non fine tedio. Convenict in parcum ac de craftino follis citum. XCIX. Non eft ejuſdem, & multa, & opportena 1CC7 C. Xueis m Tv éräv mA È T xaboron i. e. Sejuntta fant hec, multa & apta dicere. Senarius proverbn vice celcbratus, admonet vitandari multiloquentiam , quod fere labi neceffe fit, quifquis multum loqui*conetur. Exftat &in Hebreorum pros ` verbus, in multiloquio non abefe peccatum. C. Pfaphonis aves. YaouvG dpvides, i. €. Pfaphonis aves, Ubi quis nos va quapiam arte famam captat , ut cum aliquis fubornat, a quibus laudetur, eifque veluti diétat encomia 3 quibus apud vulgus celebrari velit. Narrant in Libya fuifle quendam nomine Pfaphonem , qui divinitatis opinionem affectans , quamplurimas aves cepit vocales, & humani fermonis dociles , eas fonare docuit hæc ver ES) ba, Miya Oss Yo@uy, 1. €. Magnus Deus Pfaphon: at| que ita doctas emifit in montes. At illæ quæ didice| rant, canebant , ac reliquas item aves fonare docebant. Porro Libes cum ignorarent commentum , credentes id divinitus accidere, Pfaphoni rem divinam facereinftituerunt, ipfumque in deorum numerum retulerunt. Proverbium in Collectaneis Apoftolii reperi. CHILIADIS PRIMAE CENTURIA AUIS IRGC I Ah I. Ant Regem , aut fatuum nafci oportere. A NNAEUS Seneca vir amoeniflimi, ut Tacitus ait» ingenii : quod quidem cx co liquet libello ludis cro, quem fcripfit in Claudium Cæfarem, nam is nuper in Germania repertus , in lucem emerfit , hujut modi refert adagium , in co de quo modo diximus o= pufculo, Aut Regem ant fatuum nafèi oportet. Sed pre {tat illud ipfus verbis adfcribere : Ego, inquit, féome proverbium fecerat, Aut regem, aut fatunm nafci oportere, Rurfum in codem libello : Occidit in una domo Craf. Jem, Magnum , Scriboniam , Baffioniam , Afarios, no biles tamen. Craffum vero tam fatuum >» Ut etiam regnare poffet. Iterum alio in loco obfcurius quidem, fed tamen eodem allufit carmine, Abrupit frolida regalia tempora vita. Jam fi vere {cripfit Hefiodus , non omnino de nihile efle quod populari fermone celebratur , fortaffis haud abs re fucrit veftigare, quæ res huic proverbio dederit occafionem , quod duo tam diffimilia, nempe regem & fatuum ita conjungit, ut utrunquealteri fimillimum videri velit. Præfertim cum bæc fit peculiaris regum laus, folaque vere regia , fapientia, prudentia, vigilantia, cæteros antecellere. Confentancum eft igitur, prifcos illos reges, maxima ex parte infigni ftultitia præditos fuifie , id quod partim è poetarum fabulis, poni folitam: cum, inquam , hæc Euftrophus dixiffet, tum Plutarchus: dt illum ex proverbio repofitum pifcem cur non trabimus in medinm, una cum Pytbagsrea chenice ? Quibus verbis quid tignificat? Nimirum perinde eft ac fidixiffet: Cur non proverbium, quo pifcis repoñitus jaétatur, & chœnicem Pythagoricam in medium proferimus, & corum mentionem facimus , cum ad id ‘de quo quæritur problema vel maxime pertineant? Vel: Cur non è proverbio fumimus pifcem. amexsiwey, eumquein medio ponimus, una cum Pythagorica cheenice? Vel: Cur non proverbium hoc, Piſcis repofitus, & Pytbagore de chœnice fymbolum præfenti fermoni accommodamus? Ac feftiviffime profe&o dixit & loco convenientifime, (in convivio enim habebantur hi fermones) Quin pifcem recenditum in medium retrabimus? quafi videlicet in medio poni edendum vellet: cum, uti dixi, intelligeret, Quin pifcem reconditum in medium proferimus, huic fermoni noftro adoptandum? Quin trabimus in fermonem noftrum proverbiale di&um, Pifcis repolitus? Hinc fatis fuperque apparet, ex proverbi hujus verbis non effe illa #79 pyicoy Yaxew, H. Slethan. G 3 partim
