Page 63 [63]
OCR
89 Eodem allufit Ody a. Qs arov ouwe nG ueuodan Ab lwy, i.c. Jamdudum promptam , ac cupientem , his Pallada its Excitat. Itaque currentem incitamus , cum ad id vocamus aliquem , ad quod fuapte cupiditate fertur, ac propendet. Quemadmodum meminit Dion, Timotheum cantorem quempiam certa quadam cantione, quæ Palladis vocatur, Alexandri magni animum repente ad belli cupiditatem incitare folitum. Atque incitabat ille quidem, fed fponte currentem, utpote natura fanguinarium & belli fitientifimum. Alioqui Sardanapalum llum zva , i. e. molliffimum , iifdem modis haud unquam commoviflet. Terent. in Andria torfit in malam partem, omiflà metaphora : Age ff hic non infanit atis ſua ſponte , inſtiga. Huc pertinent illa M. Tullio familiaria , è cæzrſ% revocare. In principio Topicorum, è curſi ipfo revocavit voluntas taa. Ert in curfu efe, X curfum interrumpere. i XLVII. Calcar addere currenti. Eandem fententiam, aliunde ducta metaphora, extulit Plinius Junior in Epiftola quadamad Pompejum Saturninum : Flagitabas#t tibi aliquid ex meis (criptis mit terem, cum ego id ipfum deftinaem. Addidifti ergo calcarta fponte currenti. Tranflatione fumpta ab equitibus, qui nonnunguam ctiam fponte currentibus equis, quo currant celerius , calcar addunt. Ita nobis calcar addit, qui exftimulat languentes : addit currentibus , qui cupiditatem ac ftudium noftrum auget acuitque. * Oyidius: Non opus admifo fubdere calcar eguo. Sunt autem ferme proverbiales in totum illæ metaphore: Subdere calcar, fubdere ftimulos : quemadmodum & illa : Lnjicere frenum, compefcere freno, revocare frezo. M. Tullius ad Atticum : Adferibit etiam & quai calcar admovet. Idem ad cundem lib. vi. Sed alter , ut dixit Iſocrates in Ephoro & Theopompo , frenis eget , alter calcaribus. Plato lib. De legibus 1x. Aest à Kaavia | gedov n me doeg Qepoukuoy dvlnptons oveyenes, i. e. Oportune me , Clinia , impetu currentem retudiſti. Et illud Ciceronis : E medio curfu revocavit. XLVII. In trivio fum. Ey tesodw eu) rogacuov, 1. €. Za trivio (tm confilii. In cos, qui dubitant , E incerti funt animi, hæfitantes quid potiflimum cligant. ‘Tranflatum ab us, qui faciunt iter, & fi quando trivium occurrerit, addubitant quam yiam oporteat ingredi. Nam am pro ratione confilii frequenter apud Græcos auctores reperies, ut apud Euripidem in Hlecuba : Sav ¿doy Puadpoizov, i.e. Tuorum viam confilioram. Theognis, Ev tendo Egna, 1. e. In trivio confiffo. Alludit huc & Plato lib. De legibus feptimo: vetans ne fi qua res admiranda atque inufitata occurrerit , protinus ad cam ampleétendam accurramus , fed perinde quafi ad trivium aliquod venerimus , ignari vie, confiftamus , neque ante pergamus , quam perveftigatum fit quo quaque ducat via, xaJvaee , inquit, dv tessde profe. XLIX. Bes ac ter, quod pulchrum eff. Als È, teks m rarov, i. e. Iterum ae tertio, quod pulchram eff, fabaudi, dicendum eft. Ufurpatur à Platone cum aliis in locis, tum in Philebo: À À apor éuviu , cd ý maporuiæ donei ¿yew , TO dis À thls we xan Aas Exov emuvamady 1o royw day. i. €. De quibus & ante meminimus. Caterum bene videtur proverbio diltum, quod egregium fit , id iterum ac tertio in fermone repeti oportere. Idemin Gorgia : Kal dis pag mi È teis Qua xændv vy m zra Atyev Te ty OmcKgmE oY. 1.e. Arga pulchrum ajunt ea que pulchra fant iterum ac tertio tum 1. Lapfus eft hic memoria, ut & in aliis aliquot locis citandis auctor: contrarium enim eft quod fcribitur ab Ovidio, Nil nocet admiffo, Xc. Quod fi aliter legeretur, inter fe cohxrentia non loqueretur poeta. His enim claudit verfibus libri 11. De Ponto, elegiam vi. Que tu quum traſtes, remo tamen utar & anta» Nil nocet admilfo (ubdere calcar equo. H. Stephanus, HP ue 909 Atyw 4 zajame amv vu dy. Als À me xarov pugev #dev Pdf. i.e. Dico autem quemadmodum modo dicebam. Nam nihi! ledit , quod pulchrum fit bis dicere. Lucianus in Dipfadibus citans cundem Platonem , Kép © inquit, dele F zardy , i. ©. Nulla fatietas rerum honeftarum. Omnino ca yis ineft rebus egregiis, ut quo fæpius ac preffius infpiciantur, hoc magis ac magis placeant, ut ait Horatius: que ft propius fres Te capiet magis, ac decies repetita placebit. Contra, que fucata funt aut valgaria, nonnunquami initio arrident novitate ipfa, mox repetita fordefcunt. Quemadmodum Plinius lib. decimo quinto cap. 14. meminit de fylveftri quodam pomi genere, qucd xnedonem vocant, propterea quod unum tantum edi poffit. Ej? enim inhonorum, ut ait, atque hinc nominis ra= 110. L. Fratrum inter fe ire funt acerbifime. Si quando fimultas inciderit inter fratres , ca folet efle atrocior quam vulgarium inimicorum. Suppetunt abunde multa ex hiftoricis exempla : Cain & Abel: Romuli & Remi: Jacob & Efau. Antonini Severi Imperatoris filu in Getam odium , ufque adeo fævum ac pertinax fuit, ut ne morte quidem illius atrociflima potuerit faturari , quin & in omnes illius amicos freviret. Quade re fertur adagium , idque commemoratur ab Ariftotele libro Politicorum feptimo: Mag’ cis À done dev tw Leppa amaauCarsaw, qess 7) BAwBi, % ravrs Sorosepeh ody vouilsav. O Fey clon Tey, vaLremo) pS TONE 0.0L addeh@ay. Ka) oi m Zee septavies olde à TE 0% pi ciow. 1 e. A quibus inquit, deberi beneficinm exiftimant, ab tifdem non folar fraudari beneficio, (ed infesper lads fe putant. Unde proverbio dicitur , acerba enim bella fratrum. Et qui ſupra modem amant , tidem & fupra modum oderunt. Hactenus Ariftoteles. Euripides in Iphigenia Aulidenfi: NIN / + 4 Ashov Hay PA TIR Yy cory oyss - Mayas D arav mr EUTEGWSIN AF EAV, 1.¢. Res dira verbis invicem altercarier Dittifgue fratres dissicare mutuis, St quando lis inciderit aut contentio. Huc refpexit LI. Taurum tollet, qui vitulum fuftulerit. Adagium in fornice natum, uti videtur , fed quod ad uſum verecundiorem commode torqueri poflit, fi quando fignificabimus majora peccaturum adultum, qui puer vitiis minoribus afueverit. Exftat in fragmentis Arbitri Petronii, his quidem verbis : Ob/fapus ego, & nec Gitonem verecundiffimum puerum fufficere hare petulantia afirmavi , nec pucllam ejus atatis effe, ut muliebris patientia legem pofjit accipere. Itaque, inquit Quartilla, minor efè quam ego fui, cam virum pafa fun? Junonem mtam iratam habeam, fi me unguam meminerim virginem faille. Nam infans cuns paribus inguinata fam, & f#binde prodeuntibus Annis, majoribus me pueris applicui, donec ad hanc atatem pervent. Hine etiam puto natum proverbinm illud, ut poffe dicatur tauram tollere , qus vitulum fiffulerit. Non abfurdum videtur, adagium ad Milonis Crotoniate faétum referri, qui quotidie vitulum aliquot ftadiis geftare folitus, cundem taurum fastum , Citra negocium geftafle legitur. Atque ita quadrabit in cos , qui paulatim rebus ctiam maximis afluefcunt. LIL. Vivorum oportet meminiffe. Vivorum meminife oportet. Vetus adagium in cos, qui plurimum de vita defunétis loquuntur , id quod vulgo putant ominofum, mortuos in ore habere, cof que velut citatos in fermonem adducere. Unde& M. Varro libro De lingua Latina tertio, putat lethum 3x Sandys , i. e. Oblivione diltum , quali in oblivionem abire conveniat, qui vita exceflerit : atque in funeribus fic quondam à præconc dici olere , Oxs letho datas eft. . Refertur adagium à Cicerone lib. quinto De finibus bonorum & malorum. Ubi cum Piſo , deinde Q. Cicero dixiffent, fe yehementer commoveri repes core
