Page 36 [36]
OCR
neque in Antiphone , neque in Pheedria , neque in Geta fatis efle preefidii ad retundendam fenis feevitiam: Ad te, inquit, Phormio fumma redit. Natum eft adagium à ratione modoque componendi Romani exercitus. Refertur autem pariter , & explicatur Cae Livio, prima Decadis libro octavo , cujus verba libuit fabferibere: Poffremo in plureis ordines acies diftribuebarur. Ordo enim fexagenos , (five ut alu legunt fexcenos) milites, duos centurtones , vexillarinm unum habebat. Prima acies haftati erant, manipuli quindecim diſtantes inter ft modicum ſpacinm. Manipulus leves vicenos milites, aliamturbam ſcutatorem habebat. Leves autem , qui ha Robuftior inde atas totidem manipalorum, quibus principibus eft nomen. Hos fequebantur fentati omnes , infinibus maxime armis. Hoc triginta manipalornm agmen antepilanos appellabant, guia fab fignis jam alit quindecim ordines locabantur , ex quibus ordo unufquifgne tres partes habebat. Earum unamquamque primum pilum vocabant. Tribus ex vexillis conftabat. Vexillum centum ottoginta tres (ut alii fex) homines erant. Primum vexillum triarios ducebat , veteranum militem [pettate virtatis. Secundum rorarios minoris roboris atate faltisque. Tertium accenfos, minima fiducie manum. Eo & in pofiremam aciem rejiciebaninr. Ubi his ordinibus exercitus infirutins effet, baftati omninm primi pugnam inibant. St haftats profizgare hoftem non poffent, pede preſſo cos retrocedentes, in intervalla ordinum principes recipiebant. Tum principum pugna erat , haftati fequebantar. Triarii {ub vexillis confidebant, finiftro crure porretto, fiuta innixa bumeris, haftas fubretla cufpide in terram fixas, uthand fecus quam vallo fepta inhorreret acies, tenentes. Si apud principes quoque hand {utis profpere effet pugnatum, a prima acie ad triarios fenfim referebantur : inde rem ad triarios rediffe, cum laboratar, proverbio increbuit. T riarii confurgentes, nbi in intervalla ordinum fuorum principes & haftatos recepifjent, extemplo compreffis ordinibus velut claudebani vias, unogue continente agmine, jam nulla [pe hofti, cum velut vitlos mfecuts novam repente aciem exfergenten autlam numero cernebant. Hactenus T. Livius, cujusex verbis fatis arbitrorliquere proverbium, ut noftra interpretatione jam non fit opus. Item Vegetius De re militari lib. 11. declarat poft omnes acies folerecollocari triarios, omni armorum genere inftru&os, quigenupofito fubfidebant : ut fi primam aciem, vinci contigifict „ab 1s integrato prælio viétoriarepararetur. Modeſtus in libello De vocabulis rei militaris : Sextus inquit, ordo poft omneis a firmifimis & [cutatis, & omni genere armorum munitis, bellatores tenebat, quos antiqui triarios appellabant. Hi ut requieti & integri acrins & fi quid in primis ordinibus accidiſſet, de eorum viribus | reparaturis (pes tota pendebat. Flavius Vopifcus in vita Firmi Imperatoris , indicat robuftiflimum quemque militem in triarios allegi folitum , docens eum nervis robuftiffimis fuiſſe , hoc argumento , quod triarium quoque vinceret. XXIV. Sacram ancoram folvere. Huic finitimum cft illud, quod apud Græcos celebratur : leegv čyzuegy yerden, i.c. Sacram folvere ancoram , quoties ad extrema præfidia confugitur. Translatumànautis, qui maximam ac validiffimam ancoram facram vocant, camque tum demum mittunt , cum extremo laborant difcrimine. Lucianus in Jovetragædo: A'usooy di ¡ee Qari dyuvegv, Clw sdevic unary Doro Piëas. 1. c. Audijamfacram, utajunt, ancoram, quamque nulla vi queas abrumpere. Sic enim appellat argumentum inſolubile. Rurſum Drapetis : Edozey 8v oraz Tl vstrl ayuvegr, lw isegv ci vavlRo~ poi Qun, xaftva, 1. e. Vifum eff igitur re perpenfa, extremam ancoram , quam nante facram nominant, demittere. Rurfum in apologia : Mie pui its eus vy &yuveg in &Cpog@ , 1. €. Mihi fortafis una illa ancora adhue (epereft integra, i. c. Illud mihi ad ERASMI 36 lena: L'ynveg Oy Lx Ts Ta JYE LV i.e? Mihi ab unica fortuna pendet ancora, hoceft, Una duntaxat ſpes mihi fupereft. Arftidesin Themittocle : Ka) darse À feeds ayrvpas D caes Davis ey pluos. i.c. Ac velut a facra ancora de illins voce pendentes. Divus Chryfoft. de Lazaro concione IV. confcientiam appellat ieegyv aynvegy , quod illa nunquam patiatur hominem abripi vi cupiditatum, veluti ventorum procella, quin obnitatur. XXV. Movebo talum a facra linea. Idem pollere putat Diogenianus: xa + dQ’ fede} i.e. Sacra linea talum moveo. Deus, qui extrema parant experiri. Id Julius Pollux libro nono exponens, ait à ludo quopiam teflerarum natum effe adagium. Lufum autem fuifie hujufmodi, ut utrique Judentium eflent calculi quinque, totidem. impofiti lineis: unde & Sophocles dixerit , AÉos& TEVTÉM AMA » 1. C. teſſera quingue linearum. Inter cas lineas , utrinque quinas, unam fuifle mediam , quam facram vocabant : unde qui talum moviflet , is facræ lincæ calculum movere dicebatur. Id vero non ficbat , nifi cum res pofceret, ut ludens ad extrema confugeret auxilia. Ufurpat hoc adagium Plato lib. De legibus quinto: Kabdnee merlav ap lf, i. c. Tanquam afacra teffera. Plutarchus 1n li bro qui infcribitur , An ſeni fit gerenda Refp. Teadquo daree T a@ leegxs émysany qui megs, 1. €. Poffrremam nobis, tanquam à facra linea fenettam allegant , hoc et, veluti caufam graviflimam. Idem commentario De comparatione terreftrium ac marinorum : Dee wione du do icefis > Peggio n Row rav x uawhxñs dawuto, i. e. Age moto talo à facra linea, pancis de divinitate eorum & divinatione dicamus. Rurfum idem adverfus Colotam Epicureum : Eudus Sv à d@ ieeds xexivnuey 0 Korwams , i.e. Protinus igitur talum a facra movit Colotes, hoc eft, ftatim id quod eft gravifimum , aggreffus eft, ut impugnaret Apollinis de Socrate judicium. Idem in vita Marti Coriolani de civitate Romana ob Coriolani minas perturbata: seg aw a@’ ieeds does, 1. e. Sablatam è facra linea tefferam mifit. Defperatisenim rebus ad deorum religionem confugicbat, fupplicatum miffis, facrificis, ædituis, initiatonibus, auguribus, &c. Huc allufit & Theocntus in Bucohaftis : Kal t Som auus xwa AlSove i.e. Atque a lincola lapidem movet, de quo nobis & alias facta mentio. XXVI. Nadiorleberide. Touvonp G MeCnesdG: > i. e. Nudior leberide , de vee hementer tenuibus. Leberis enim ferpentis exuvium fignificat, quo nihil effe poteft inanius. Accidit autem hoc omnibus fere, quee cortice integuntur, fed molliore: velut ftellioni, lacerta, precipue ferpentibus: atque hee ferme bis exuunt, vere, & autumno, pre{ertim vipera. Serpenti primum ab oculisincipit decedere pellis, ita ut obcecari videatur iis, qui rem non intelligunt: atque unanotte & die, feneGtus tota exuitur à capite ufque ad caudam. Exinfeétis rejuvenefcunt filpha, & culex, eaque quorum penne vaginis obteguntur, ut fcarabei, item locuftæ & cicadæ. In genere marinorum exuit & cancer, idque fæpius anno. Atque hoc exuvium Græcis etiam ga dicitur, cujus mira fentitur tum levitas, tum ficcitas, univerfo humore in novum foetum confumpto , autor Ariftoteles lib. De natura animantium octavo. Ait Suidas le~ beridem hominem fuifle fupra modum pauperem : ita ut vulgari fermoni locum fecerit. Athenæus in Dipnofophiftis: Levey soro@aivess eves Tepov AcGyehd@ » i.e. Qfendi teipfam inaniorem leberide. XXVII. Qui que vult dicit, que non vult andiet. Si dixeris qua vis, que non vis audies. Divus Hicronymus in Rufinum nominatim proverbii loco citat : Nihilque fuper hoc andies , inquit , af illud è trivio: {cam
