OCR Output

neque in Antiphone , neque in Pheedria , neque in
Geta fatis efle preefidii ad retundendam fenis feevitiam:
Ad te, inquit, Phormio fumma redit. Natum eft ada¬
gium à ratione modoque componendi Romani exer¬
citus. Refertur autem pariter , & explicatur Cae
Livio, prima Decadis libro octavo , cujus verba libuit
fabferibere: Poffremo in plureis ordines acies diftribue¬
barur. Ordo enim fexagenos , (five ut alu legunt fexcenos)
milites, duos centurtones , vexillarinm unum habebat.
Prima acies haftati erant, manipuli quindecim diſtantes
inter ft modicum ſpacinm. Manipulus leves vicenos mili¬
tes, aliamturbam ſcutatorem habebat. Leves autem , qui ha¬

Robuftior inde atas totidem manipalorum, quibus prin¬
cipibus eft nomen. Hos fequebantur fentati omnes , infi¬
nibus maxime armis. Hoc triginta manipalornm agmen
antepilanos appellabant, guia fab fignis jam alit quinde¬
cim ordines locabantur , ex quibus ordo unufquifgne tres
partes habebat. Earum unamquamque primum pilum vo¬
cabant. Tribus ex vexillis conftabat. Vexillum centum
ottoginta tres (ut alii fex) homines erant. Primum vexil¬
lum triarios ducebat , veteranum militem [pettate virta¬
tis. Secundum rorarios minoris roboris atate faltisque.
Tertium accenfos, minima fiducie manum. Eo & in po¬
firemam aciem rejiciebaninr. Ubi his ordinibus exercitus
infirutins effet, baftati omninm primi pugnam inibant. St
haftats profizgare hoftem non poffent, pede preſſo cos retroce¬
dentes, in intervalla ordinum principes recipiebant. Tum
principum pugna erat , haftati fequebantar. Triarii {ub
vexillis confidebant, finiftro crure porretto, fiuta innixa
bumeris, haftas fubretla cufpide in terram fixas, uthand
fecus quam vallo fepta inhorreret acies, tenentes. Si apud
principes quoque hand {utis profpere effet pugnatum, a pri¬
ma acie ad triarios fenfim referebantur : inde rem ad tri¬
arios rediffe, cum laboratar, proverbio increbuit. T riarii
confurgentes, nbi in intervalla ordinum fuorum principes
& haftatos recepifjent, extemplo compreffis ordinibus velut
claudebani vias, unogue continente agmine, jam nulla [pe

hofti, cum velut vitlos mfecuts novam repente aciem ex¬
fergenten autlam numero cernebant. Hactenus T. Li¬
vius, cujusex verbis fatis arbitrorliquere proverbium,
ut noftra interpretatione jam non fit opus. Item Ve¬
getius De re militari lib. 11. declarat poft omnes acies
folerecollocari triarios, omni armorum genere inftru¬
&os, quigenupofito fubfidebant : ut fi primam aciem,
vinci contigifict „ab 1s integrato prælio viétoriarepara¬
retur. Modeſtus in libello De vocabulis rei militaris :
Sextus inquit, ordo poft omneis a firmifimis & [cutatis, &
omni genere armorum munitis, bellatores tenebat, quos an¬
tiqui triarios appellabant. Hi ut requieti & integri acrins

& fi quid in primis ordinibus accidiſſet, de eorum viribus |
reparaturis (pes tota pendebat. Flavius Vopifcus in vita
Firmi Imperatoris , indicat robuftiflimum quemque
militem in triarios allegi folitum , docens eum nervis
robuftiffimis fuiſſe , hoc argumento , quod triarium
quoque vinceret.

XXIV. Sacram ancoram folvere.

Huic finitimum cft illud, quod apud Græcos cele¬
bratur : leegv čyzuegy yerden, i.c. Sacram folvere an¬
coram , quoties ad extrema præfidia confugitur. Trans¬
latumànautis, qui maximam ac validiffimam ancoram
facram vocant, camque tum demum mittunt , cum ex¬
tremo laborant difcrimine. Lucianus in Jovetragædo:
A'usooy di ¡ee Qari dyuvegv, Clw sdevic unary Doro
Piëas. 1. c. Audijamfacram, utajunt, ancoram, quam¬
que nulla vi queas abrumpere. Sic enim appellat argu¬
mentum inſolubile. Rurſum Drapetis : Edozey 8v
oraz Tl vstrl ayuvegr, lw isegv ci vavlRo~
poi Qun, xaftva, 1. e. Vifum eff igitur re perpen¬
fa, extremam ancoram , quam nante facram nominant,
demittere. Rurfum in apologia : Mie pui its eus
vy &yuveg in &Cpog@ , 1. €. Mihi fortafis una illa
ancora adhue (epereft integra, i. c. Illud mihi ad¬

ERASMI 36

lena:
L'ynveg Oy Lx Ts Ta JYE LV
i.e? Mihi ab unica fortuna pendet ancora,
hoceft, Una duntaxat ſpes mihi fupereft. Arftidesin
Themittocle : Ka) darse À feeds ayrvpas D caes Davis
ey pluos. i.c. Ac velut a facra ancora de illins voce penden¬
tes. Divus Chryfoft. de Lazaro concione IV. confcien¬
tiam appellat ieegyv aynvegy , quod illa nunquam patia¬
tur hominem abripi vi cupiditatum, veluti ventorum
procella, quin obnitatur.
XXV. Movebo talum a facra linea.

Idem pollere putat Diogenianus: xa + dQ’ fede}
i.e. Sacra linea talum moveo. Deus, qui extrema pa¬
rant experiri. Id Julius Pollux libro nono exponens,
ait à ludo quopiam teflerarum natum effe adagium.
Lufum autem fuifie hujufmodi, ut utrique Judentium
eflent calculi quinque, totidem. impofiti lineis: unde
& Sophocles dixerit , AÉos& TEVTÉM AMA » 1. C. teſſera
quingue linearum. Inter cas lineas , utrinque quinas,
unam fuifle mediam , quam facram vocabant : unde
qui talum moviflet , is facræ lincæ calculum movere
dicebatur. Id vero non ficbat , nifi cum res pofceret,
ut ludens ad extrema confugeret auxilia. Ufurpat hoc
adagium Plato lib. De legibus quinto: Kabdnee merlav
ap lf, i. c. Tanquam afacra teffera. Plutarchus 1n li
bro qui infcribitur , An ſeni fit gerenda Refp. Tead¬
quo daree T a@ leegxs émysany qui megs, 1. €. Po¬
ffrremam nobis, tanquam à facra linea fenettam allegant ,
hoc et, veluti caufam graviflimam. Idem commenta¬
rio De comparatione terreftrium ac marinorum : Dee
wione du do icefis > Peggio n Row rav x
uawhxñs dawuto, i. e. Age moto talo à facra linea, pan¬
cis de divinitate eorum & divinatione dicamus. Rurfum
idem adverfus Colotam Epicureum : Eudus Sv à d@ ie¬
eds xexivnuey 0 Korwams , i.e. Protinus igitur talum a facra
movit Colotes, hoc eft, ftatim id quod eft gravifimum ,
aggreffus eft, ut impugnaret Apollinis de Socrate judi¬
cium. Idem in vita Marti Coriolani de civitate Ro¬
mana ob Coriolani minas perturbata: seg aw a@’ ieeds
does, 1. e. Sablatam è facra linea tefferam mifit. Def¬
peratisenim rebus ad deorum religionem confugicbat,
fupplicatum miffis, facrificis, ædituis, initiatonibus,
auguribus, &c. Huc allufit & Theocntus in Buco¬
haftis :

Kal t Som auus xwa AlSove
i.e. Atque a lincola lapidem movet,

de quo nobis & alias facta mentio.
XXVI. Nadiorleberide.

Touvonp G MeCnesdG: > i. e. Nudior leberide , de vee
hementer tenuibus. Leberis enim ferpentis exuvium
fignificat, quo nihil effe poteft inanius. Accidit autem
hoc omnibus fere, quee cortice integuntur, fed mol¬
liore: velut ftellioni, lacerta, precipue ferpentibus:
atque hee ferme bis exuunt, vere, & autumno, pre¬
{ertim vipera. Serpenti primum ab oculisincipit dece¬
dere pellis, ita ut obcecari videatur iis, qui rem non
intelligunt: atque unanotte & die, feneGtus tota exui¬
tur à capite ufque ad caudam. Exinfeétis rejuvenefcunt
filpha, & culex, eaque quorum penne vaginis obte¬
guntur, ut fcarabei, item locuftæ & cicadæ. In ge¬
nere marinorum exuit & cancer, idque fæpius anno.
Atque hoc exuvium Græcis etiam ga dicitur, cu¬
jus mira fentitur tum levitas, tum ficcitas, univerfo
humore in novum foetum confumpto , autor Ariftote¬
les lib. De natura animantium octavo. Ait Suidas le~
beridem hominem fuifle fupra modum pauperem : ita
ut vulgari fermoni locum fecerit. Athenæus in Dipno¬
fophiftis: Levey soro@aivess eves Tepov AcGyehd@ » i.e. Q¬
fendi teipfam inaniorem leberide.

XXVII. Qui que vult dicit, que non vult andiet.

Si dixeris qua vis, que non vis audies. Divus Hic¬
ronymus in Rufinum nominatim proverbii loco citat :
Nihilque fuper hoc andies , inquit , af illud è trivio:

{cam