Page 34 [34]
OCR
31 fum, inimicos fugias, negue admittas ad familiaritatem , allud videlicet Cretenfium excermplum fequutus , qui frequenter cum fathonibus & bellis inteftinis inter ſeſe pagnarent , invadentibus alinnde hoftibus omifa contentione conjuntti funt: atqueris erat , quem illi [jncretifmum appellabant. Ha&tenus Plutarchus. Simile quiddam refert de Sudracis & Mallis Quintus Curtius libro nono : 9405 alias bellare inter ſe ſolitos, periculi focietas junxerat , vaminente Alexandro. Pertinet huc, quod alias ex Ariftotele referemus ; Sway È divise tè Hand, 1. €. ConciJiant homines mala. Adagium recte accommodabitur & in illos, qui amicitiam incunt : non quod fefe cx anımo diligant , fed quod alter alterius opis egcat : aut quo veluti conjundtis copus communem inimicum pet fundent. Id quod his temporibus fæpenumero factitari videmus , ut arma jungant, ahoqui inter ſe infenfifGris animis. Tanta ineft & Chriftiamis hominibus ulcifcendi rabies. Refertur & ab Apoftolio ques Byyantino, recentiffimo apud Greecos proverbiorum coacervatore. XII. Qui circa falem & fabam. Tees daw ù deuov, l. €. fexta falem & fabam, In cos dicebatur, qui fe fimularent fare quod nefcirent. Siquidem divini refponfuri , fabam & falem apponebant. Unde qui inter fefe de rebus arcanis communicarent , cv ae) ána % avevo appellabant. Ad hunc quidem modum feriptum legiturin Diogemano , reliquifque Greecarum parcemiarum colleétoribus. Verum Plutarchus in Sympofiacorum Problematum decade quarta, non fabam, fed cuminum feribit , nifi forte depravatus eft codex : Exdvo dé ras vues nernbe TZS TE€) dira xa) Uuw, ON ab USO mixinoy èst » 70 9 Halo 1. €. At illud fortaffe vos fugit, quod ajunt, qai juxta falemac cuminum, quod illud quidem lansins, hoc fuavins. Rurfum ejufdem operis decade quinta : E Cid VAGPGr tnwMoov u.a map ATÒ > aves av Gey of BEA AA À n puivoy © ampoule negspfor.si.e. Quarebat Florus, cum apud ipfum cenaremus , quinans effent , qui in proverbio juxta falem & cuminum dicerentar. Apollophanes autem grammaticus fic eam queftionem diflolyit, ut dicat adagium fummam familiaritatem fignificare. Siquidem qui magnopere inter fe familiares funt, hi vel falem vel cuminum una coenant, neque requirunt apparatum ullum ciborum. Unde & illc jocus cft Octavii Cæfarıs ad quendam, a quo fuerat convivio perparco frugalique acceptus : JVefcicbam me tibi eſſe tam familiare. Huc pertunet etiam illud, quod fuo loco referemus : AAa è rp#zeçar pi mmesCaivew, i. ©. Mon oportet tranfgredi ſalem & menfam, hoc eft, amicitiz jus , quod his rebus conciliatur, non eft violandum. Porro falis nomine frugalem vi&um innui, paflim ex poetis licet cognofcere. Horatius in Odis: | Vivitur parvo bene, cus paternum Splendet in menfa tenus falinum. Idem in Sermonibus: Modo fit mihi menfa tripes, & Concha falis puri. fratribus (intellige etiam, cum fuo fratre , prout vel plures, vel unicum effe contigerit) operam det ut eo potiflimum tempore cum fuis ipfius amicis verfetur, & ab eorum latere quam minimum poterit, recedat: contra vero fuos inimicos procul fugiat. Cur vero ita faciendum fit, oftendit iis quæ fubjungit : Quia, inquit , finteri & minime fucati amici una cum amico fuum fratrem amante, & ipfi amant: at ii demum qui inimici funt, & quidem omnium maxime maligni, quum aliquem reperiunt cui fit diffidium & odium adverfus fuum fratrem, cum illo diflidente & ipfi diffidere, & odiffe eundem videntur. Et merito profe&o Plutarchus omnium maxime malignos hos effe dicit: cur enim apud fratrem fratri irafcentem , & ipfi adverfus cundem iram præ fe ferunt? Ut eum magis ac magisaccendant, & oleum, quod'ajunt, addant incendio. Interim vero ex illo , ubi commotum effe viderint, (quo maxime tempore dicenda tacenda loqui homines folent ) ea fecreta expifcentur, quæ alioqui fedato animo} nunquam vulgaviffet : & qua occuluiffe multo illi utilius fuiffet. “Pulcherrimus et profe&o hic locus, & Plutarcho vere dignus : ideoque hunc in ejus interpretatione errorem filentio prætercundum non exiftimavi: prafertim quum eam fequendo, quod additur Cretenfium exemplum , &7pordovro effe videatur : illi enim, invadentibus hoftibus, non cum inimicorum amicis, fed cum fuis ipforum inimicis focietatem inibant, feque cum iis reconciliabant, H. Stephanas, A C D ERASMI de Verum in divinationibus videtur magis religionis caufa folitus apponi. Cur autem hic honos fali potifimum fit habitus , quæritur apud Plutarchum in co, quem modo citavi loco : nam & Homerus falem “divinum appcllat, & Plato fcripfit falem rebus divinis amiciffimum, familiariffimumque. Proinde /Egyptii, honoris caufa, prorfum a fale abftinent, adeo ut ne panibus quidem vefcantur fale conditis. TMametfi Plutarchus arbitratur /Egyptios hac gratia potiusabitinuifle, fi quando pure vivere vellent, quod pracipue libidinem irritare putetur , idquc propter calorem. Præterca non eft veri diffimile , illos abdicafle fibi falem , tanquam condimentum omnium fuaviflimum , ita ut non immerito , opfoniorum opfonium appellari pofiit. Nam funt qui hac de caufa falem gratiam nominarint, quod citra hunc omnia videanturinfipida ingrataque. Quanquam illud maxime diyinum in fe fal habere videtur, quod è corporibus vita deftitutis putrefactionem ac tabem arcet , neque finit prorfum interire , diu morti velut refiftens, animæque, quoad licet, vice fungens. Atqui nihil eft anima divinius. Hujus ut eft oficium, animantia tueri, continereque, neque finere compaginem dilabi : itidem fal, anime exemplo, cohibet corporum harmoniam ad tabem tendentium , & membrorum inter ſeſe amicitiam confervat. Hac cadem ratione fulgurisignem facrum ac divinum arbitrantur , quod i&torum corpora multo tempore perdurent, neque putreſcant. Habet & illud quafi divinum fal, quod vim quandam gignendi genuinam haberecredatur, vel hoc argumento , quod ficuti paulo fuperius dictum eft , feminalem vigorem expergefacit, acuitque. Proindequi canibus alendis dant operam, falfis carmbus ac falfamentis eos pafcunt, quo ad gignendum reddantur alacriores. Accedit huc, quod è navibus marinisimmen{a murium vis foleat enafci. Neque defunt qui dicant, mulieres etiam citra virilem opcram fieri gravidas, fi falem lingant. Præterea putant huc allufife poetas, qui non fine caufa finxerunt Venerem genituræ principem, è falo natam fuiſſe, quam etiam dALyeri , ie. rinos fæcundos, & plurimorum liberorum progenitores faciunt. Denique nullum eft animal, neque terreftre, neque volatile , perinde foecundum , ut funt omnia marina. Hujufmodi ferme de fale differuntur apud Plutarchum , que quidem hocmagis libuit referre, quod in Chriftianis ctiam myfteriis, praecipue bapufimi, quo renafcimurac denuo gignimurad falutem, fal in primis admifceatur, ut ex his, que veteres de fale fenferunt, non nihil etiam Theologus ad fuum ufum poffit accommodare. XIU. Duabus ancoris fultus. Em duo deud, 1.e. Duabus nixus in porte fedet , fubaudiendum ancoris. De firmis X immotis, & qui rem fuam probe conftabilierunt. Ductum à navibus intra portum tuto manentibus, à prora fimul & à puppi projećtis ancoris. Meminit Ariftides in Panath. Ab cadem metaphora dustum eft, quod adverfus Ctefiphonem dixit Demofthenes : Ovx dai À ame doué mis mmrois , fubaudiendum eéyxvpus, 1.€. Haud cadem ancora nixus eft, qua vulgus hominum. XIV. Sine capite fabula. A'xe@aos poas, 1.€. Sine capite fermo, dicitur imperdy ms atya ok av, OSV cint@aroy Exay ta GANT 5 DNA = 05 9Ò civ ATITA TÈ Tos Öv , & woos @aivorre. 1.0. Neguaquam profetto , poffeaquam dicendi parteis (ufeepi, (ermonem abfque capite libens reliquerim. Etenim fi aberrans talis occurrat alicui, fædus videretur. Rurfus in Gorgia: AR die one uve Dan peed Gius EVO KATK METE, aR’ emFevlas neQarlw , ives ui dvd uepango meety. 1.¢. Atne ſermones quidem interim ajunt fas effe deferere, quin potins imponendam illis caput, ne fine capite obambulent. Portaflis allufit ad id, quod refert Plutarchus in dialogo De defeétis oraculis. ApudCretenfes feftum quoddam novis &abfurdis cæremonusagebatur, oftenfo hominis Gmulaçro fine capite, Hunc ajebant Ho» mc
