OCR Output

27

tes, ac mox ad quamvis occafionem interituras. Memunit
> is iy

& Theocritus Idyllio 0”. A y

Tae ol) cimuro) nam, mEQuAnYy wor bY THAMEATHOIS

A eyvpéols. ; : :

Adfunt & teneri calathis candentibas horti,

Servatt. È
Effertur paroemia etiam hoc modo,

A'napgorenos T A dwyidos unerwv
i.e. Infrutuofior Adonidis hortis.

Non diffimili figura Ifzeus , apud Philoftratum „ Juve¬
niles voluptates appellat, TavsAs wiwss, quod umbris
ac fomniis perfimiles fint , nec expleant hominis ani¬

Athenodori di&ionem appellabat T'anzali borros, quod
juvenilis effet ac levis, {peciem præ fe ferens, quafi
effet aliquid, quam nihil effet.

V.. Infixo acaleo fugere.

Bary OM ESw olf 51. €. faculo immiffo fuziturum te
putas? Metaphora proverbialis , ubi quis dicto convi¬
tio, feu maleficio quopiam peracto , ftatim fubducit
fefe , ne vel -tueri cogatur quod dixerit, aut ne mu¬
tuum recipiat. Eryximachus medicus in convivio Pla¬
tonis, Ariftophani difcedere paranti ne cogeretur &
ipfe laudare Cupidinem , ac jocis quibufdam pocticis
cludenti: Barw 7, avn, & Aessvdaves, olf OUT;
AMA megye T voud , ta STWS AP 6 doca Ady, Vows

ms, dy doËn wor, dQiow ot. i.e. Ut videtar, Inquit,
Ariffophanes , immiffo in nos jaculo fugiturum te credis è
Onin tn animum adverte , atque ita loquere, tanquam
valionem redditaras. Sane fi mihi videbitur , fortaffis te
dimittam. Utitur item in Phedone , & in primo De
repub. libro, quanquam hoc loco mutet metaphoram,
& ad balneatorem injecta aqua difcedentem refert:
Tam mov à Oesauuay © à vd xe dméva, varie Pa¬
Aavevs nuov Ko TUNT NOUS KY TAY dTWY di bp00y à MAW TOV A0 ¬
yv. i. e. Hac locutus Thrafymachus , in animo habebat
difcedere, cen balneator quifpiam , ofafis tn anres copiofis
ac multis verbis. Ac mox codem in loco , Ofo euCarwy
nov, & va tyes dmévu ,1.€. velut injetto dilto paras di¬
fcedere. Refpexit ad proverbium Plutarchus in com¬
mentario De iis qui tarde puniuntur à numine : A%
Sd, ci Baroy, amev, admmmMay , Laras aye aeroegv m PAG
eynerwwov, 1.c. Quinetiam fi difceffit, inquit, immifo ja¬
culo, non convent telum inherens negligere. Allufit ad
hanc parcemiam Ariftoteles in tertio Naturalium au¬
ditionum libro. Refellens enim Anaxagoræ fenten¬
tam, qu dixifiet, infinitum immotum efle, & infe¬
ipfo conquiefcere , negat fatis efle dixiffe tantum, &
aufugere, quum caufam etiam reddere debuerit, quam¬
obrem infinitum moveri non poffet: ov >, inquit,
ixavov, mM ¥T0s amyrm amRey Su, ut obiter & orthogra¬
phiam emendem, non Ariftotelis , fed typography.
Quadrabit igitur in eos, qui velut oracula quædam
pronunciant, aliis conje&andi materiam miniftrantes,
ut qui non interpretentur quamobrem ita fenferint.
Tranflatum videtur ab apibus, aut vefpis , que infi¬
xo aculeo, ftatim aufugiunt. Id enim innuit Plato‘in
Phædone. Poteft’ & ad Parthos referri, qui jaculo
conjecto in hoftem, mox equis verfis fe fuga prori¬
piunt, nec audent cominus congredi. Simillimum eft
huic, quod eft apud Ciceronem libro De finibus bo¬
norum quarto: ferupulum, inquit , abeunti, [ed vide¬
bimus. Solet enim ferupulus effe moleftus ambulan¬
tibus. Idem apertius in oratione pro L. Flacco : Flac¬
co vero guid profuit, qui valuit tam diu dum huc
prodiret. Mortans eft aculeo jam dimiffo ac dito te¬

ffimonio..

interpretatur, quafi ad nefcio quas illorum hortorum animas hoc re¬
ferendum effet. Sed video quid Erafmum in errorem impulerit: nem¬
pe latens parentheſis eum fefellit : hac enim omnia verba per paren¬
thelin potita funt, wens ey 785 A'dWydbs zizou; iz sparos tio) ribyrs
poser Seamedsous yuras Verum mutavit cafum Plutarchus poft
parenthefia (quod eyaxcrztey fit aliquando ab auétoribus) & quafi
preceflifiet wndle torres nds cy Aoym rikeSey, aut tale quid (non au¬
tem prole sgorran masa asyo) fubjunxit per appofitionem, in,
yoepss Yozes om, &c. H. Stephanus, i
* Locus ifte habetur Idyll, xv.

ErRASM i 28

VI. Nodum folvere.

Kojupupa Avew, 1. €. Nodum folvere, dicebatur qui
negocium alioqui impeditum facile conficeret. Natum
hinc ajunt, quod tradunt Midam curru nodis quibuf¬
dam inexplicabilibus è corni libro connexo veétari fo¬
litum. De hoc in templo repofito proditus crat apud
Phrygas rumor, ut quivinculum illius folviffet, cum
Aſiæ imperio potiturum. Alexander Magnus expli¬
cuit, exempto clavo qui jugum temoni connectebat »

loco mentionem faciemus , in proverbio Herculanus

nodus. M. Tullius epiftolarum ad Atticum libro quin¬

to: Cefari nulluz honos a Senatu habeatur , dum hic nos

dus expeditur, i.e. dum hoc negocium conficitur.
VII. Dodonenm as.

Awduvdioy yarudiov, i. e. Dodonewm cymbalum, aut
tintinnabulum. In hominem dici confuevit improbze
atque importuna loquacitatis. Zenodotus citat ex A¬
riphoro Menandri. Tradit autem in Dodona duas fuif¬
fe fublimes columnas , in altera pofitam pelyim æ¬
ream, in altera penfile pueri fimulachrum, flagellum
æreum manu tollentis: quoties autem ventus vehe¬
mentius flaverit, fieri ut {cutica impulfa crebrius le¬
betem feriat, ifque percuffus tinnitum reddat, ad mul¬
tum etiam temporis refonantem. Alti referunt ad æra
Corinthia, quæ præ cæteris clarius tinniant. Memi¬
nit hujus adagii Stephanus in dictione Dodone. Ju¬
venalis ad Adagium allufiffe videtur, cum ait,

Tot pariter pelves , tot titinnabala credas
Pulfart , |
muliebrem garrulitatem taxans. Suidas diverfam ada¬
gii adfert interpretationem ex Dzemone. Ait enim ora¬
culum Jovis, quod olim erat in Dodona, lebetibus
ereis undique cinétum fuifle, ita ut invicem fefe con¬
tingerent. .Itaque neceffum erat fieri, ut uno quo¬
piam pulfato , viciffim & omnes refonarent , fonitu
per contaétum ab aliis ad alios fuccedente. Durabat¬
que in longum tempus tinnitus ille, videlicetin orbem
redeunte fono. Putatque parcemiam diétam in fordi¬
dos, & quantumvis pufilla de re querulos. Verum A¬
riftoteles hoc commentum ut fictitium refellit, adfe¬
rens aliud interpretamentum, quod modo retulimus,
de columnis duabus, & fimulachro pueri. Plutarchus
incommentario Hees + ddoreariac indicat , in Olympia
porticum quandam fuiffe, ratione mathematica ita
compofitam, ut pro una voce multas redderet, atque
ob 1d érmQuvo appellatam. Cumque hac confert ho¬
mines impendio loquaces, quos fi verbulo tangas, con¬
tinuo referunt tantum verborum, ut nullusomnino fit
garriendi finis. Meminit hujus adagionis & Julius
Pollux libro fexto, capite de loquacibus, his verbis,
m C4 Awdwyys HANREO.
VII. Prora & puppis.

poeg ù mev, i.c. Prora & puppis. M. Tullius
libro Familiarium epiftolarum ultimo , fcribens ad
Tyronem fuum , parcemiam hanc refert his verbis:
Mihi prora © puppis, ut Grecorum proverbium eff , fuit
a me tui dimittendi , ut rationes meas explicares. Prora
itaque & puppi, fummam confilii noftri fignificamus :
propterea quod à prora & puppi, tanquam à capite &
calce, pendeat tota navis. Apud Græcos invenio pro¬
nunciatum hoc pacto , mi cx megs, % ro cn miu
yns STATU , 1. €. 4 prora pariter, atque a puppi pe¬
rennt: five, prora pariter ac puppis perit, h. e. ad inter¬
necionem. Philoftratus in Heroicis: a’ad d& gege~
ded eo, Th yy najunee t O'duosée y cide Un, XG) TD CH
mer Dan xo} en modmy Yomrdry. i. e. Sed opor=
tet Viyffis in morem navi alligatum effe, aliogui & pro¬
rá, quod dict folet, & pappis perit. Confimili figura
dictum eft in Apocalypii: Ey eip dapo rA w, Ego fum
alpha & w. Ego fum rerum omnium fumma. Omnia
proficifcuntur à me , velut à fonte, & ad cundem
omnia referuntur , tanquam ad felicitatisportum. Nam
alpha « Greecis e eft, w magnum poftrema.

SUE diffidet hinc illud Theocriticum in Encomio
Ptolemex1: Avdedy ab Tmacuai@: 4) mewreoss * FT,

N

fs Lege FpATOUG. Key