OCR
19 xd uv 3 fm on adoos eialv Oposot , i s TL est 1 NS uo è In bed , #07 Th E ong Quod opzosov, Byer D pévor. H on QUerg 107 7 7 én GAIE. KAypSyTU sy Gr ee E. Ait AALA Ariffoteles in lib. de fabis, illem jfi a fabis abftineri, vel quod pudendis effent fimiles, vel quod inferorum portis. Oz num enim hoc legumen expers genitura. Vel quod corrumpat, vel quod univerſi natura fimile , vel quod ad oligarchiam pertineat. Nam fabis fortiuntar. Cum co quod oftremo loco attigit Ariftoteles, convenit quorundam fententia , qui putant Pythagoram hoc ænigmate deterruifie à capeflenda republica. Mihi magis etiam arridet, quod addit is qui hiftorias, quas Gregorius Nazianzenus attigit, collegit, edere fabas , qui lucro corrupti ferunt fuffragia. Plutarchus apud eundem Gellium teftatur, Ariftotelem fcriptum reliquiffe > quod Pythagoras LATE, Ù xg, R KUNOS à misro ie yay dhav dmiyew, 1.€. valva, corde , É marina urtica, atque id genus quibufdam aliis abftinuertt. Theon grammaticus apud Plutarchum in Sympofiacis narrat, apud E.gyptios tantam effe fabarum religionem, ut eas neque ferant neque comedant , imo nec afpicere fas it, Herodoto tefte. Quin & apud Romanos inter funefta habebantur fabæ , quippe quas nec tangere , nec nominare Diali flamini liceret , quod ad mortuos pertinere putarentur. Nam & lemuribus jaciebantur larvis, & pareptalibus adhibebantur facrificiis, & in flore carum litera luctus apparere videntur , ut teftatur Feftus Pompejus. Plinius exiftimat ob id à Pythagora damnatam fabam, quod hebetet fenfus, & pariat infomnia, vel quod anime mortuorum ſint in ca. Qua de cauſa & in parentalibus affumitur. Unde & Plutarchus teftatur, legumina potiflimum valere ad evocandos manes. Varro ob hoc flaminem ea non vefci tradit, quoniam & in flore cjus literæ lugubres inveniuntur. Cæterum quod Plutarchus in Problematibus rerum prifearum inter cæterarcfert, obid damnatas fabas , quod Lethes & Erebi ſint cognomines, quid fibi velit, non fatis intelligebam : nifi quod confultis Gracis codicibus comperi tandem vel librarii vel interpretis erro- | rem. Siquidem& Grecafic habent: Tlorepoy ofe oi Muga- | penai on pe KUSS Quay de ms eyo ude og Ta , 7 5 Adupor À à EpéCwSev, oc rapuvvuse Y Epse À T Avs. i.e. An quod Pythagorici fabas quidem abominabantur ob canfas qua feruntur , Lathyrum autem & Erebinthum, quod nomen y Lethe & Erebo deduttum habeant? Hactenus Plutarchi verba retulimus. Lathyrus autem & Ere> [A ò fn aids morons. A D binthus ciceris genera funt. Lethe Græcis oblivionem fonat. Erebus 4 caligine nomen habet , inaufpicatee voces fapientia ftudiofis. Hic lapfus in hoc profuit , ut Latini codicis mendum oftenderimus, ne quis ad eundem impingat lapidem. Cibum in matellam ne immittas. Sinov ds dulda pù iuCdmev, i. €. Cibum in matellam ne immittas. Interpretatur Plutarchus, ne fermonem urbanum immittas in animum hominis improbi. Nam oratio cibus cft animi : is corrumpitur & putreſcit, fi in animum infincerum inciderit. Hoc eft, quod apud Gellium admonet Epictetus , etiam atque etiam videndum, in cujufmodi animum mittamus fermonem. Etenim fi in yas infincerumimmiferimus, in acetum aut lotium verti. Huc allufit Horatius, Sincerum eft nifi vas, quodcunque infundis , acefcit. Ad finem ubi perveneris, ne velis reverti. Mi Samspepeh dan ctu: pus aJo. e. Ne refiettas ubi ad terminos perveneris , hoc eft , interprete Plutarcho : Cum aderit fatalis dies, viderifque vite finem adeffe,aquo animo feras , neque turpi vite cupiditate exanimeris. In vita Nume paulo fecus refert, Badt Cores eg dared plas pn peraspedecdy, h. c. qui peregrinationem ingreſſi ine. ne revertantur. Hieronymus aliter, Poft mortem hanc ne defideres vitam. Quemadmodum vulgo quofdam dicentes audimus Virgilianum illud, O mihi preteritos referat fi fappiter annos! i fo genious carent. Vide Interpretes Laërtii ad Librum III.) 34 ° r ÉRASMI 30 Saperts impart numero, inferis part facrificandum. Tore D #egviois abuso Few, dem 4 wis Jovli, i.e. Superis quidem imparibus facrificandum , inferis vero pa~ ribus Sed refert tantum ut enigma Pythagoricum, non interpretatur. Cæterum in Problematibus Romanarum Antiquitatum , docet apud veteres primum menfem diis coeleftibus habitum facrum , fecundum vero dis inferis , in quo & luftrationibus quibufdam uti mos erat, & mortuis parentabant. Quin ctiam totius menfis tres dies principes & au&ores efle voluerunt, Calendarum, Nonarum, & Iduum, quos feftos ac facros habebant veluti dus fuperis dicatos: qui hos fequerentur , hoc eft, poftridie Calendas è Nonas & Idus, diis manibus attribuebant, ac proinde nefaftos ac religiofos judicabant. Sic & apud Græcos tertius crater fofpitatori Jovi, fecundus femideis ac demonibustri» bucbatur. Principium autem omnis numer eft évas, cui adverfatur duds, inter pares numeros primus, nec finem habens, nec perfectus, cum ternio fit abfolutus. Ac de numerorum quidem myfteriis multa reperias apud Platonem & Pythagoricos nonnulla etiam apud prifcos Theologos. Quod ad explicandum hujus fymboli fenfum attinet, arbitror illud fignificatum , Deum, quoniam mens eft fimpliciffima & in feipfo perfeéta , dotibus ammi potiffimum delectari. Nam quæ corporis funt, compofita funt, ac propagatione 1n immenfum multiplicantur , cum animus fit fimplex , immortalis , & feipfo contentus. Per publicam viam ne ambules. Aewodes pt Badiddv i. C. Per publicam viam ne ambules. Divus Hicronymus exponit , Ne vulgi fequaris errores. Nunquam enim tam bene cum rebus humanis aum ef , ut optima plurim1s placuerint. Unde quidam hoc fic efferunt: Vram regiam declinato, per femitas ingreditor. Quod quidem præceptum non abhorret ab Euangelica doétrina, quz monet, ut declinata via fpaciofa, per quam ambulant plerique, per ancuftam ingrediamur viam , à paucis quidem tritam, fed ducentem ad immortalitatem. Tollenti onus auxiliare, deponenti nequaquam. Doe tio cuynabcupey, un 5) cwwemlStvar. * Divus Hieronymus hoc ita refert: Oneratis {uperimponendum onus, deponentibus non connitendum. Putatque hunc efle fenfum: Ad virtutem incedentibus augenda pracepta, I Deprlor cvyzabcipsiy, KC. 1. C- Tollenti onus, &c. | Atqui xabcipetv non fignificat tollere five attollere , fed detrahere: & ouyxabcspety, una cum alio detrahere, & in detrahendo five deponendo adjuvare, (ideoque convenit hoc verbum iis prefertim oneribus, que capiti committuntur, ut loquitur Propertius) adeo ut fequendo hanc le&ionem quam Erafmus, altera reje@a, probat, hic futurus fit fenfus: Deponenti onus auxiliandum, haud adjuvandus tamen qui deponat. Aut magis ad verbum , Detrahenti onus auril. &c. Quod quam abfurde dicatur, neminem effe puto qui non per(piciat. At fi retineatur altera illa le&io quam rejicit, hic erit fenfus: (nonabfurdus quidem, fed ex diametro tamen cum €o pugnans, quem D. Hieronymi verba oftendunt) Auxiliandum in detrahendo five deponendo onere, non autem auxiliandum in imponendo. Hoc eft: Operam noftram cuiquam ad fe onerandum commodare non debemus, fed ad fe exonerandum. Nam ex verbis cuyxabaypely b& avremirib (non autem ovvareri@éves ) quis non hanc fententiam clici fatebitur? Que quidem tantum abeft ut abfurdi quidpiam pre fe ferre, quemadmodum & illa altera, ut potius rationi maxime confentanea effe videatur: eo potifimum nomine, quod humanitatem nobis commendet. Videamus tamen quam le&ionem fequutum D. Hieronymum credibile fit: ( etenim, ut oftendi , ferri nequit illa quam ex ejus interpretatione colligit Erafmus) & eam fequendo » quid fit quod nobis as{rlera hoc Pythagore {ymbolum. Crediderim certe ex illis particulis pon & dle, totum errorem manaffe: quarum fedem mutando, fi ita legeris» Qoprior pun cvryxceBectcety , ouvenribeves Ae, his Grecis verbis Latina D. Hieronymi plane refpondere comperies: nifi quod ordinem invertit. Quid autem ænigmatice nobis fignificabit hoc fymbolum? Hoc, ut opinor: Hominum inertia non indulgendum , fed eorum @iaomofa circa rem quamlibeteffe excitandam, Hac ego cum feripfiflem , & ad Plutarchi deinde opufcula, quendam alium locum inveftigaturus, me contuliffem , forte fortuna, fimulatque librum aperut , in Sympofiacan decadis v1 11. cap -7incidi: in quo hoc fymbolum & obiter ejus expofitionem relert, Eum poftquam adfcripferim, quam bona de hujus fymboli tum fcriptura, tum expofitione, conjectura mea fuerit, tibi, lector, judi= candum relinquam. Eft igitur hujufmodi : Te ros Ae curpuccoreptiy de zst DE 785 Tlvdaryopines vois érælpols: punderog ci@aipstv 321705» curemiribivea dle © cuvemi@oprics sc uapdsuslery TIGOANY MdE PTN “ron dxomirss, He SA II Meo tras