OCR
328 EPISTOLA Tu Morn mihi prælegente atque interpretante Linacro: libuit iuterduri experiundi gratia vulgatam etiam transla. tioneminfpicere; è cujus le@ione mentem illico fubit ejufdem Philofophi de phyficis fuis di@um, Nam, ut illafic aitedita, ur tum edita non fint; ita hac quog; fic verfa videbantur, ut nullo pacto verfa viderentur; ufque aded, ut, quæ grecé callebam probè, eadem ipfa verfa non intelligerem. Neque eft, quod à latinis interpretibus fperari poffit auxilium; quum Albertus quogue , quem ad emulationem Alexandri Magni massa vocant , quique fe periphraftem Ariftotelis profiterur, paraphraftes veriùs in eo opere judicari debeat, ita, quum ejus officium fit, Ariftotelis fenfum aliis verbis referre, alfert prorfus, ut ajunt, ex diametro diverfa, Ar Cajetanus [ nam is quoque facit commen» tarios | defcribit nobis. Unus terre pugillus in quot pugillos agua liquefcit? & aquæ item pugillus unus in quot pugilios agrisdiffolvitur? & quo non ulterils ad cundem modum progreditur? Sed dum has tam immenfurabiles menfuras metitur , ad Ariftotelis interim fenfum ne gry quidem. Infinitum, mi Dorpi, fueric explicare,quam multa defuntei cui greca defunt. Neque tamen ignoro, & alios multos, & Te inprimis ipfum, fine græcis litteris , ipfam doërinæ arcem veris. eò ufque proveum, quo multi non poffint, etiam greece doéti, fudantes atq; anhelantes afcendere. Sed hoc unum tamen aufim affirmare 3 Si cæteris difciplinis Tuis litteras præterea græcas adjeceris: quantum nunc alios, etiam gracè peritos, exfuperas; tantum cune Te etiam iplum fuperabis, De Moria, quum Eraſmus „ qui eam olim meo patrocinio commendavit, eandem rurfus tuendam füfcepit fibis non e neceffe multa differere: quum res per fe facilis, reddita fir partito labore facilior. Iraque, ut non dubito, \ qua ille fit ea diQucus, imd in illa brevi epiſtola jam