OCR
314. Eesstora Tue Morn faciant ei quem fole poffident , nifi quod’ eum ad cetera omnia reddunt inutilem, ut; cui fi quid ex his proponatur , fubtilibus magis quìm folidis difputationibus, in quibus fe ante millies exercuit; jam domi fue eft, jam criftas erigit, velut gallus qui in fuo fterquilinio fuperbit : at extra illa fepta fi paulo producatur longiùs ; illico ignota rerum omnium facies tenebras ac vertiginem offundit. Nec jam diale&ica, rerum cecitate labanti , quantumvis acuta, fuccurrit; que,ut cognita rerum natura, varias inde fpecies multafque argumentorum formas elicit; ita rebus ignoratis iplis, neceffe eft fine ullo ufu obmutefcat. Adde, quod illas ipfas queftiones, quas & penitus & folas per tot annos imbibit 5 quum fefe jam fenex fcholafticorum contubernio , ubi eadem affiduè ventilantur, quapiam occafione fubduxerit ; jam intra biennium acumina illa univerfa, nimium videlicet evanida , nullo rerum fubnixa pondere tamquam nebula , fumufque , difparent. Jamque ei nimirum ipf ufu venit, qued de anima pueri ex Ariftotele fubinde citari folet ; ut ipfius anima fiat denique velut tabula rafa, in qua nihil omninò depingitur. Et mirum in modum verfa rerum vice contingit, ut, qui priùs omnes fapientiæ numeros in argumentofa loquacitate pofuerat , jam fenex infantifimus omnibus rifui foret , nifi ftultitie fue fuperciliofum filentium fapientia loco prætexeret; imò potiùs hoc ipfo ridiculus, quod, qui fuerat Stentore modo clamofior , nunc vitio tam longe diverfo taciturnior pifce reddetur, & inter loquentes fedeat, veluti caput fine lingua, atque [ut ajunt ] perfonæ mute truncoque fimillimus Herma. Denique, ut, quid ego de hac tota re fentio, femel intelligas; Neque Theologos omnes taxo; neg; neotericorum quæftiones È |