OCR
Sr een 312 Doris om nN Tu nafcerers. Me jam fuis fævis didtis protelaflet, nif commode fuillec paratus elenchus, Nam, uterat in taberna , fumo in manus libellum Auguftini de diynatione demonum. Verto ad locum, atque oftendo. Ubilocum femel atque iterum legit; ac tertia dem um le&ione [ me adjuvante] cæœpiffet intelligere: tandem admirabundus, Cetè [inquit] ego valde miror de hoc, quosAunguflinus dicit fic in iſto libros quod certe non dicit fi in Magifiro fententiarum 3 qui est liber magi magiſtralis quam iſte. Qui funt ex hac farragine, qui neq; veterum quemquam , neque feripturarum quidquam legunt, nifiin fententiis, & earum commentariis. Hi perinde mihi videntur facere , ac fi quis au&oribus omnibus, qui latinè fcripferunt , omiflis; conftrudionnm preceptis ab Alexandro petitis , reliquum latine linguæ , ex Perotti Cornucopia, & Calepino, conetur edifcere; quod perfuafum habeat, in his omnialating linguæ vocabula fefe reperturum. Et profe@ò reperiet plurima, eadéemqueelediflima. Urq; apud recentiores theologos » Parrum di&a au@&oritatis loco leguntur anferta: ita heic quoque veteres poetæ atque oratores aliquot, etiam qui nunc nec exftant quidem, Sed neg; hæc unquam facient latinum: nee illa > mi Dorpi, theologum , fi fola fint; etiamfi decem millibus {pinofifimarum queftionum fuerit inftruus. Quibus miror , quum fit talis , qua in re poflit Ecclefia efle ufui. Difputando fortafle adverfus hæreticos. [ Nam aut dodi funt, aurindoai. Si indo&i; [ ut eft multo maxima pars ] neque acumina ifta , quibus ife folis afluevit, intelligerent. Necefle eft ergo, talem difputationem tantum fru@us confequi, quantum, fi quis Turcam quempiam, patriæ duntaxat linguæ peritum, compofita oratione fermone gallico [nam eum ſolum