OCR
282 Eerstota TA Morn, effufiis, de nullo quam de Te, chariffime Dorpi, libentiùs: quem ita dudum celebravit in Anglia, ut nemo fit ibi litteratorum virorum , cui non Dorpii nomen æquè notum celebréque, atque Lovanienfibus ipfis , quibus eft (ut effe debet) celeberrimum, Seorfum verd ita Te depinxit apud me, ut jam olim pulcherrimam animi tui imaginem, planéqueeandem apud animum meum præfumpferim, quæ mihi, pofteaquam huc adpulit; ex elegantiffimis opufculis Tuis eluxit. Iraque quum me primum fcirem ab invi&iffimo Rege noftro in has partes legatione fun@urum; crede,mi Dorpi, mihi,non pro minimo itineris tanti pretio ducebam , quod oblata mihi videbatur occafio qua tecum quoquo pacto congrederer, Verùm itam conveniendi Tui facultatem, quam præbitam effe fperaveram, negotii nobis demandati ratio præripuit ; quæ me Brugis, ubi cum magnificis illuftriffimi Principis veftri oraroribus, res ut nobis tra&aretur ; convenerat , alligavit.: Quo fit, ut vehementer doleam, quum hæc legatio mihi multis alioquinominibus arrideat,qua tamen in re optaveram maxime fortunam mihi affuifle propitiam , ea me maximè ab illa deftitui. Verùm [ut ad id tandem veniam quod me coégit in prefens {cribere] dum heic verfor ; incidi fortè in quofdam ; qui non alieni è litteris videbantur. Apud hos de Erafmo, & de Te item , fermonem ingero. Illum ex litteris ac fama; Teverd etiam alias noverant. Narrant mihi rem,ut parùm letam, ita neutiquam credibilem; Te videlicet in Erafmum animo effe paràùm amico; idqueex litteris ad eum Tuisliquere ; quas f quoniam ad credendum ægrè me adduci videbanr] poftero die allaturos fele pollicebantur. Redierunt poftridie; tum litteras 4 me ternas adportarunt. Unas abs Te ad Erafimum