OCR
264 Bip.ng von Erasmi, approbatam , ullo pato convellere. Obfecto te, f vera fcribis, eruditiffime Dorpi, cur frequenter aliter citat Hieronymus, aliter Auguftinus, aliter Ambrofius, quam nos legimus’CurHicronymus multa reprehendit & corrigit nominatim , que tamen in hac habentur editione? Quid facies chm tam multa confentiunt, hoc eft, cum fecus habent gracorum codices, cùm ad horum exemplar cirat Hieronymus, cùm idem habent vetuftiffima latinorum exemplaria , cùm ipfe fenfus multo re&iùs quadrat? num his omnibus contemptis, tuum fequeris codicem, fortaffis à feriba depravatum? Neq; vero quifquam afleverat in divinis litteris ullum efle mendacium : Quandoquidem & hoc addu@um eft abs tef neque totum hoc, de quo cum Hieronymo digladiatur Auguftinus, quicquam ad rem pertinet. At illud ipfa res clamitat, & vel ceco, quod ajunt, potelt efle perfpicuum, fepé vel ob imperitiam interpretis, vel ob ofcitantiam , graeca malè reddita effe , fæpè germanam ac veram leétionem ab indoétis librariis fuiſſe depravatam, [id quod quotidie videmus accidere, Jaliquoties mutaram à femido&is,parùm attentis, Uter magis favet mendacio , qui hæc corrigit ac reftituit , an qui citiùs ferat addi mendam, quam tolli? Quandoquidem ea depravatorum natura eft,ut menda mendam gignat. Ec funt ferè ejufmodi, que mutamus , ut ad emphafim pertineant magis , quam ad fenfum ipfum, quanquam fepenumero magna fenfus pars eft emphafis. Verùm non rard tot’ aberratum eit viå, Quod quoties accidit, guæfo te, quo confugit Auguſtinus , quo Ambrofius, quo Hilarius, quo Hieronymus, nifi ad Græcorum fontes? Idcum ficecclefiatticis quoque decretis comprobatum, tamen tergiverfaris, & ftudes refellere, vel potiùs elabi diftin@iuncula. Scribis, eo fæculo Græcorum