OCR
250 Beyer ota eer At hunc quidam putant concionatoribus etiam utilem effe. Quam maledice fcripfit in Chriftianos Cornelius Tacitus quam inimice Suetonius? quam impie derident immortalitatem animarum Plinius & Lucianus? Ar hos tamen eruditionis gratia legunt omnes, & merito quidem legunt. Solam Moriam, quia falibus aliquot luferit, non in bonos theologos, & eo dignos titulo, fed in ineruditorum frivolas quæftiunculas , & ridiculum Magiftri noftri titulum, ferre non poffunt. Acduotréfve nebulones theologico fchemate perfonati , mihi conantur hanc movere invidiam , quafi theologorum ordinem læferim & alienarim, Ego tantum tribuo theologicis litteris, , ut eas folas foleam appellare litteras. Ita fufpicio venerérque hunc ordinem,ut huicuni nomen dederim, ac voluerim afcribi. Quanquam pudore prohibeor, quo minis mihi tam eximium titulum afleram, quippe qui non ignorem , quæ dotes & eruditionis & vite theologico nomini debeantur. Nefcio quid homine majus profitetur, qui theologum profitetur. Epifcoporum ea dignitas eft, haud mei fimilium. Nobis fatis eft Socraticum illud didicifle , quod nihil omnino fcimus, & qua poffumus , operam noftram juvandis aliorum ftudiis ee | Equidem nefcio ubi nam lateant ifti duo tréfve theologorum Dii, quos ſcribis mihi parùm effe propicios. Ipſe compluribus in locis {fum verfatus ab edita Morra, in tot academiis vixi in tot frequentiflimis urbibus, nullum unquam theologum mihi fenfi iratum, nifi unum aut alcerumex itorum numero,gui omnibus bonis literis funt hoftes. Nec ii tamen unquam verbo mecum expoftularunt. Quidin abfentem mufsitent; non admodum obfervo, tor bonorum judicio fretus, Ni vererer , mi Dorph, ne cui videar arrogantiùs quam veriùs hac dicero