OCR
238 Episrotra Erasmi ceelefti, cujus eruditioni fingulari, cujus judicio longe acertimo tantum tribuo, ut malim unius Dorpii, quam mille cæterorum calculis approbari. Verim adhuc} navigatione naufeabundus, & mox equitatione feffus: ad hæc,in componendis farcinulis occupatus: fatius efe duxi, quomodocunque refpondere, quàm amicum in ifta relinquere opinione , five hanc ex teiplo | conceperis , five inftillaverint alii , qui Te ad cam epiftolam fcribendam fubornârunt , quo fub aliena perfona fuam agerent fabulam, « Primùm igitur, ut ingenue dicam , edite Moria propemodum me penitet. Is libellusnonnihil mihi peperit glorie, vel fi mavis , fame. At ego nihil moror gloriam cum invidia conjunétam. Quanquam, ô Superi, quid ek hoc totum, quod vulgò gloriam vocant, nifi nomen inanifimum ex gentilitate relidum? Quod genus non pauca refederunt apud Chriftianos , dum | immortalitatem appellant famam pofteris reli&tam, & virtutum qualiumcunque ftudium. In omnibus edendis libris, hic unicus {femper mihi fuit ſcopus, ut mea induftria aliquam adferrem utilitatem. Id fi minus aflequi poflem, certè ne quam adferrem noxam, Proinde cùm magnos etiam viros videmus litteris fuis “abufos ad affetus fuos digerendos, dum alius cantat ineptos amores fuos, alius adulatur iis quos captat, alius injurià lacefitus ftylo referit , alius ipſe ſui tibicen eft, & in efferendis propriis laudibus quemvis ‘ Thrafonem, quemvis Pyrgopolinicen fuperat: ego tamen quamvis ingenio tenui, & perquam exigua doftrina preditus , tamen huc femper {peétavi, ut f poflem, prodeflem: fin minus , ne quem lederem. Homerus fuum in Therfiten odium molefta carminis hypotypofi ultus eft. Plato quàm multos nominatim perftrinxit fuis dialogis ? Cui pepercit Ariftoteles