OCR
9° MOPIA® ETKOMION * facrificis & concionatoribus. His rurfum adfines funt ii, qui Gbi ftultam quidem, fed tamen jucundam perfuafionem induerunt, futurum, ut fi ligneum ; aut pictum aliquem * Polyphemum TRE Palam ett, hic non reprehendi miracula, fed confi&ta, & confi&a ad quæftum, quo plus extorqueant amulierculis & fenibus, ftulséque credulis. Nam his difficillimé credunt, qui maxime credunr Evangelio. Et ferè videmus, ut qui hujufmodi fabulamentis maximé fidem habent, apud hos Evangelii leviflima fit autoritas. Videtur autem taxare genus hominum illaudarum, quos vulgo guefizarios vocant s qui circumferentes fandtorum reliquias,magna impudentià folent apud populum hujufmodi portenta narrare, que poft ipfiincer pocula rident, Polyphemum Chriflophorum. Polyphemum vocat, quód hunc immani & plufquam gigantea non ſint maguitudine fngant pictores & {culptores, & malum , baculi loco tenentem ingreflum undas,qualis Polyphemus apud Virgilium, quem zerzio Eneidos fic defcribit, Monſtrum horrendum ingens , cni lumen ademptum , Trunca manu pinus regit , Gp veſtigia firmar, Et paulo poft, Gradit4rque per «quors Fam medium nec dum finus latera ardua tinxit, Quem & Homerus Odyffea. I. defcribit. A fpexerint, co die, Quefo quid dici potuit ftultius aut fuperftttiofius? & tamen mirum,quam id vulgo perfualum babeatur. Quis iftiufmodi plufquam hærericas opiniones inlevit in animos Chriftianorum? Bene mortetur, quis quis vixerit in Chrifto, non qui ligneum viderit Chriftophorum, * =