OCR
S vv ord ta am livs 83 longè diffimile, quòd videlicet à me proficifcitur, omnium maximè exoptandum. Id accidit quoties jucundus quidam mentis error fimul & anxits illis curis animum liberat , & multijugå voluptate delibutum reddit. Atqui hunc mentis errorem ceu magnum quoddam Deorum munus, * ad Atticum icribens , oprat Cicero , nimirum quò tantorum malorum fenfu carere poffet. Neque perperam fenfit Argivus ille, qui haćtenus infanicbat,ut totos dies folus defiderer in theatro, ridens , plaudens , gaudens , quòd crederet illic miras agi tragoedias, com nihil omnino ageretur, cùm in ceteris vite officiis probè ſele gereret, * jucundus amicis , comu in uxorem , poffet qui ignofcere fervis , Et figno lafe non infanire lagene. Hunc ubi cognatorum opera datis pharmacis morbo levatlet, fibique jam totus effet redditus, hunc in modum. cum amicis expoftulans, Pol, me occidifiis amict, Non fervafles ait , cui fic extorta voluptas. Et demprus per vim mentis gr ati(imus error. Et merito quidem : errabant enim ipfi, Ad Atticum feribens, optat. Atticus arguitM, TulliumTrium-viris occupantibus tyrannidem, quod nimium animo difcraciaretur, adeo ut quidam putarent illum etrate mente. Is refpondit fe plang entire, oprat autem errorem mentis, quo tantorum malorum fenfu vacaret, Itidem apud Euripidem , Ajax dolet ,iquod ab infania refipuiflet : Etapud Sen cam Phedra, Quis me dolori reddit ? & quam bene excideram mihi. Argivus. De hoc Horatius in epiftolis, vide fuprà,pog.18. Fucundus amicis, rc. Verba funt Horatii F 3