OCR
62 MORIA S. ETO MI ON tedio fatum accerfivére confines ? Inter quos, ut interim * Diogenes, Xenocrates, Catones, Caffios, ac Brutos fileam, * Chiron ille cùm immortalem effe liceret, ultrò mortem preoptavit. Videtis , opinor , quid futurum fit; fi paflim fapiant homines : nempe * altero luto , altero figuio Prometheo opus fore. Verùmego partim per ignorantiam,partim per incogitantiam , nonnunquam per oblivionem malorum, aliquando fpem bonorum, aliquoties nonnihil mellis voluptatibus afpergens, ita tantis in malis fuccurro , ut ne tum quidem libeat vitam relinquere , cùm exacto * Parcaru ftamine , ipfa jamdudum cos relinquit vita quôque minus fit caufæ , cur in vita manere debeant, hoc magis juvet vivere, tantum abel, ut ullo vitæ tædio tangantur. Mei nimirum muneris et, quod paffim * Neftorea fenecta Diogenes, Xenocrates. E regunt eſt numeri, feſtivitatis cauſa Hi omnes fibi mortem aecerfi: Ere. De Diogene & Xenocrate prodidit Laertius. De Bruto, Gallio, & Catone, Plutarchus, Chiron. Ab hoc edo&us fuit Achilles, cui cùm ob juftitiam Dii permitterent, ut perpetuo viveret, maluit mori, quod offenderetur tædio rerum femper eodem tenore recurrentium. Ira LuciaNUS, vexc4xgie. Altero luto, Ridet obiter fabu lam, que narrat. Prometheum hominis fimulachrum ex argilla finxiffe.Deinde fublato Jovisigne, indidifle mentem. Parcarum flamine, Hi dicuntur vate Fl) aregxOn ie. uliracolsm vivere, Taxat obiter turpem vite cupiditatem,etiam in decrepitis. &a, pro quantumvis magoa dixit, quod apud Homerum tres hominum gtates vixi» dicitur, Uade illud Tad 1. Td N ndh dvo a Sosa) psoimos pére E Qhatu Ideft: Hunc jam duo quidem jecula hominum praterterunt. Et paulð elt, cùm tertiis autem regnabat, mene