OCR
60 MOQPIAS EFKOQMION ignofcat, * qui folus fe ipfo fit contentus, * {olus dives, folus fanus » folus Rex, folus liber, * qui nullum moretur amicum , ipfe amicus nemini , qui Diis quoque ipfis non dubitet x geritur, velut infanum damnet, rideatque ? Atqui hujufmodi animal eft abfolutus ille ſapiens, Quefo, fi res agatur fuffragiis ; qua civitas iftiufmodi magiftratum fibi velitsaut quis exercitus talem optet ducem ? imò quæ mulier id genus maritum , quis convivator ejufmodi convivam, quis fervus talibus moribus dominum vel optet, vel ferat? Quis autem non malit vel unum quemvis de media ftultifimorum hominum plebe, Qui folus feipfo contentus. Tlapyey Olin) Stoicorum eft, qo ozQès Ten eivey, 1d eft, fapientem fibi pfi ſufficere. Sicque Plutarchus ait in libello, cut titulam fecit e Demis Xo) Haies cu Tigang ton zxy UTs Tl TO HADY xo ao Er TuPhrei cp zas © Barras, id eft, Tibi ipſi ſufficies, ft didiceris “ila honeftum & bonum , delitiaerisin panpertate, ep regnabes, Solis dives Ett & hoc @Ps¢dvEovy on pG- oopis min, id ekt, gudd ſols ſapiens dives fit. Horatius in epiftolis : Ad fummam fapiens una minor est Jove, dives, Liber, honoratus, puicher, Rex denique regum , Precipué fanus, nifi cum pitutta molefta eft. Et Plutarchus in eodem libello, quem modò citavimus , Où Bidon drroscOkres ands AS Trav Gre oli CANTA ngbioni HIJ DTD TATEN , GÜ Qeg E DWABTOr, TOMBS repars ol Taie TORNE ah pee CAVO Gs D Da na Ape, agi adibia pù Oars wor, idieft, Now vixer, fi philofopherà injucunde, fed ubique vivere late difces, & ab omnibus, delectabunt te divitia de multis benemerentem, G paupertas non multa curantem, & gloria quod honorerts , Cp ignobiIitas, quod non invidearts, Qui nullum moretur. Ideft: curet. Stoico fapienti nec amico eft opus, ut qui omnia conftituat in feipfo. Mandare laquenm. Hoc proverbio extremum contempium fignificamus, Juvenalis de Democtito Sat.10. Cum fortuna iple minaci mandaret laqueum, medimque oflenderet unguem.