OCR
42 MOPIAZ EFTKOMION & hujufmodi mortalium fece res tam preclara geritur, non philofophis lucernariis. Qui quidem quam fint ad omnem vite uſum inutiles , vel Socrates ipfe unus Apollinis oraculo fapiens, fed minimè fapienter judicatus, documento effe poteft , qui nefcio quid publicè conatus agere, fummo cum omnium rifu difceffit. Quanquam vir is in hoc non ufquequaque defipit , quod fapientis cognomen non agnofcit, atque ipfi Deo refcribit, quodque cenfet fapienti a Republica tractanda abftinendum effe, nifi quod potius monere debuerat, à fapientia temperandum ei, qui velit in hominum haberi numero. Deinde quid eundem accufatum * ad cicutam bibendam adegit, nifi fapientia ? Nam * dum nubes Na ideas philofophatur, * dum pulicis pedes metitut, * dum culicum vocem miratur , que ad vitam communem attinent , non didicit. Sed adek preceptori de capite periclitanti difcipulus Plato, egregius fcil.patronus, * qui turbe ftrepitu offenfus, vix dimidiatam illam periodum pronuntiarcpotuit. Ad cicutam. Herba eft mor. tifera , unde Socrates bibit potionem., Daim nubes, - Ita Ariſtophanes inducit eum adorantem nube: taoquam Deos, Et ideas. Alludit ad ideas Platonicas, quas irrifit & Ariftoteles. Dum pulicts pedes, Hoc quoque de eodem fingit in Nubibus AriBophanes, irridens illins mathe maticam. Dum culicum vocem. Ek & hoc ineadem fabula. Socratem fingit difputantem, unde tantam vocem emittat culex tantillum animal, Qui turba ſtrepirw. Hoc in ejus vita legitur, & extat initum illius oratiopis: Quanquam omninm nata minimus adjum, pe. Cum alioqui in fcholis & circulis eilet omnium facundiffamus. ———_——_m__