OCR
COPIZ COMPENDIUM. 39 Nos viciffim eratiamreferre volamus, non tantum habere”, Di . ne muiltis* agantur gratiz. Proinde Quin potius furgamus, & expatiémur. Au. Ducamus nobilcum virgines ; nam é0 minus OA erit deambulatio. Ch. Re&è pag.” Ne defint nobis flofculi 3, fi forte locus flores non habebit. Utrum mavis noftris in hortis the poetico rep: tare *, an foris ad a ımnem expatiari ? Au. Habent quidem horti tui lationibus ferva. At folen iclinato amnium af fpetus oculos mirum in modum juvat. (4. Aritecede i igitur, Auguftine, ut poeta dignum eft: latus taum clanđam. Au. Bone Deus! quantum comitum, quantam pompam nobifcum ducimus! Dici non poteft. Chriftiane, quantum mihi placeam. Satrapes mihi nes CP. Age, nunc promiffam pre ælta. Solve quéd recepifti. u. Quid me potifimum vis Par > Ch. Ego quondam in È Sang È oratione cum multa, tum illud in primis, “ſole sbam admirari, quod tam facilé, tam venufté orationem verteret: ‘que res non modo fingularisi ingenii, verum etiam multi ufîs mihi videtur. Au. Fand i iniurià iftud in Pollione admiratus es, Chriftiane. [le enim tum hac in re divinam quandam vim obtinet, quam quidem illi cum ing geni dexteritate quadam, tum plurimo & dicendi, & legendi, & “feribendi ufu contigiffe opinor, potius quam ratione al iqua, aut La Cb. At ego rationem aliquam iftius rei, fi eH poteſt, expetto. C UE INE res ha bet. Verum, quia te tantopere vi ideo velle, quantum potero i morem geram, eafque ratiunculas, ‘quas in Pollionis orationibus mihi vifas fum animadvertere, ut potero, reddam. Ch. Age, percupio. Au. Acci cingor. Ciopra COMPREND UM ARGUMENTUM: Brevis de hac copia præceptio. Orationem fuaviffimam, ccpio è; venuftè variare docet ; regulisbreviter traditis, @ praxi caru Jos unius verfione, ; it Rincipi > oe puris, éleCtis, ac Latinis verbis efferenda eft : quod i iplum pofle, non mediocris artificis Cit Sunt enim permulti, I Quoniam habere gratiam denotat proprie gratitudinis fenfum; agere Pero gratitudinis demonftrationem. 2 Subaudi verbis. 3 Dicimus enim formofis mulieribus, quod flores videre eft in earum vultu, lilia fcil. & rofas. 4 Siquidem poéte, cùm a fint, ambulare propriè non cenfeantur fed reptare ; at præterea alluditur ad Horatii verfus Epift. i. 4, 3. Ubialloquens Tibullum, AU dixerat, Dicamne tetalia aut talia facere, fubj: ungit, An tacitum fylvas inter reptare Jal ue Surantem qui cquid dignum fapiente b bong que efi 5 Qui, ut patet ex Quintiliano Tn. lib. xii. cap. xi. co@:aneus, Ciceroni, cùm Mefiala primas poſt ipſum Ciceronem partes obtinuit in arte oratoria, multa feripfit, pauca extant, aut forfan nulla, quang innuere videator hic Erafmus, unam, alteram, ‘aut plures, Te, at forfan quet Erafmus in in eo orationes fupere dam folum fr appendice cujufd m alius auétoris, apud Germanos aut Italos in lucum editi, veb manufcriptum quoddam nobis ignotum, ac in lucem nnnatam editum.