OCR
70 CONVIVIUM PROFANUM. reddis ante‘tempus. Ch. Quid ita? Ax. Qua minus anguem odi, quàm pifces, Ch. At non ‘ta folus. Au. Quis hoc teedii nobis invexit? Ch. Quis commonitravit aloen, abfynthium, & {cammonium dare in remediis ? Za. Sed ikta dantur ægrotis. Ch. Sichæe dantur minimum rećtè valentibus. ‘Aliquando præftat ægrotare, quàm plus fatis valere. Ax. At'mihi videtur minus oneris olim impofitam Judzis '. Equidem ab anguillis & porcis facile temperârim, modo liceat capis & perdicibus expieri. Ch. In plerifque non res, fed animus, nos difcernit a fudæis. Illi manum abftinebant à certis + cibis, velut ab immundis, & animum inquinaturis. | Nos cumin telligamus omnia munda effe mundis, tamen carni lafcivienti, velut equo ferocienti, pabulum fubducimus, quo magis diéto fit audiens *{piritui, Nonnunquam immoderatum fuavium rerum ufum abfinentiæ moleftià caftigamus. Zu. Audio; fed eadem Opera de: fendi poffet circumcifio preputii. Moderatur & illa coitàs pruritum 3 & cruciatum adfert. Si omnes itidem + abhorrerent 4 pifcibus at que ego, vix à parricida tam atrox fupplicium exigerem. Ch. Quofundam palato gratior eft pifcium, quàm carnium efus. Au. Con gruunt igitur his, qui gule ferviunt, nonvaletudini. CA. Equidem | audivi quondam apud /Efopos® & Apitios precipuum luxum in | pifcibus fuiffe. 47. Qui conveniant igitur deliċčiæ cum fupplicio? Gh. Non omnibus fant murænæ, aut (cari, aut acipenferes. Ay, | Ergo tenues $ ſoli difcruciantur, quibus fatis malè eft, etiam cum veici 'licet carnībus. Fit eninimnon rarò, ut, cùm licet vefci per ecclefiam, non liceat percrumenam. Ch. Durum, meherclé, interditum.! x, Quòdd fi interdi@us carnium efas divitibus vertitur in delicias, &' fi panperibus fene non licet veici carnibus, etiam cùm licet, ac nè pifcibus qu qui tere cariùs emuntur ; cui igitut | bono erit interdiGum? das: nam tenuibus cochleis aut ranis licebit vefci, aut cepe, porrimve arrodere,. Mediocres detra hent nonnihil quetidianis obfoniis. Quod fi quid divites deliciabun: | tur hac occafione, fue gule imputent, non incufent ecclefia' con fitutionem. Av; Palchrédixti: Sed interim} tenuibus, qui fummi fudoribus alunt £: am, & procul abfunt ab amnibus, ac lacubus, exigere carnium abitinentiam, eft indicere famem, aut Czayslay 7 ma: e gh. | x Subauditur, guam nobis fab talis ecclefæ {nempe Papifticæ) regimine 4 As much as. Viventibus; gue’ fancivit crebriors jejunia, & interdixit plures fpecies cibi, imo & falubriores, quam lex Mofaica, ut ex fequentibus patet, & -verifimum eft; quanquam pro forma quædam thef ebjiciäntur, 2 Obedientiam præftet, . 3 Credo peroperationistempus, donec vir’ revalefeat, 5 Id ef, homines Apitio ac AB lop fimiles, de A pitio jam pag. 60. num, 2 #5 fo us hic autem fuit quoque quidam minus notusy ‘at ei fimillimus, & dil: millimus AR fopo Fabularum autori ne tifimo, 6 Pauperes, x 7 A pòg, fames, Rode, bos, quali