Page 193 [193]
OCR
169 Etenim cum immineret extremum periculum, quo tempore solent boni clientes maxime suis adesse patronis, et quanta valent ope cugzgayeiv, Christus hoc agens, ut omnem hujusmodi praesidiorum fiduciam eximeret ex animis suorum, percontatus est eos 7), numquid rei defuisset usquam, cum illos emisisset, adeo non instructos viatico, ut nec calceis muniret adversus spinarum et saxorum injuriam, nec peram adderet adversus famem. Ubi negassent defuisse quicquam, adjecit: Sed nunc, inquit, qui habet sacculum, tollat, similiter et peram: et qui non habet, vendat tunicam suam, et emat gladium. Cum tota Christi doctrina nihil aliud inculcet, quam mansuetudinem, tolerantiam, vitae contemptum, cui non perspicuum sit, quid hoc loco sentiat? nempe ut magis etiam exarmet suos legatos, ut non tantum calceos negligant et peram, verum et tunicam insuper abjiciant, nudique et prorsus expediti, munus evangelicum aggrediantur, nihil sibi parent, nisi gladium, non istum quo grassantur latrones et parricidae, sed gladium spiritus, in intimos quoque pectoris sinus penetrantem, qui semel affectus omneis sic amputat, ut nihil jam illis cordi sit, praeter pietatem. At videte, quaeso, quorsum haec torqueat celebris ille theologus: Gladium interpretatur defensionem adversus persecutionem , sacculum sufficientem commeatus provisionem, perinde quasi Christus , commutata in diversum sententia, quod oratores suos parum Pasidinas *) instructos emisisse videretur, su7) Ev. Luc. XXII. 35 et 36. 8) Graeci Paoramag pro magnifice, proverbiali figura dicunt, Ad. I. 8, 86 (P. 660 B). 12
