Afinus apud Cumanos. 12
Ovos nueg xupatovs , id eft, Afinus apud Cumanos. Compe¬
titin cos, qui cùm fint inepti ridiculique , tamen apud igno¬
tos ipfa nouitate habenturin pretio. Aut in cos quibus ho¬
nos aliquis preter meritum eae a fortuna, tumorem & in¬
folentiam (ita ve fere fit) confiliat. id quod eleganter notat
Demofthenes Olynthiacarum orationum prima, 8 oi meg
Ady aoieg rl ela xbooun rs xxxds devra rois éyohros Hiver.
id eft,Feelicitas enim & rerum fucceflus qui contigerit imme¬
enti, ftulris vefaniæ caufam præbere folet. Cui cogruitillud
ex Æfchylo citatum,
Hl Ped poe” ¿vous dry by pony.
Grauc pondus amens , rebus yrens profperis.
Narrauimus alibi fabulam de afino fugitiuo,qui apud Cuma¬
nos fe geflit pro le one.
Ira omnium tardiflime fenefcit. 13
O Supss Egaroy wegiona. id eft, Ira poftiemum fenefcir. Huic
diuerfum illud Axiftotelis apophthegma, qui, authore Laer¬
tio ,rogatusque res quamociflime confenefceret, refpondit,
beneficium. M. Tullius vtrunque complexus, cui placet, in¬
quit, obliuifcitur: cui dolet, meminit. Nam vulgo mortales
iniuriz tenaciffime meminifle folent, benefaGorum quam¬
facillime obliuifci. Grecum adagiti videtur ex Sophocle fum¬
ptum , cuius in OEdipo Coloneo hac funt verba,
Ov pov oudty vds by & Mo , ml
Oaweiv' Fxvoytoy oudy &o95 Salerou.
Seneca nulla obtingit iracundie
Nifi mors: fepultos nullus attingit dolor
Hocidem innuit Homerus lepidiffimo fanè figmento de Li¬
us & Ate. Hanc, deam facit, que noxas ac turbas foleat im¬
mittere rebus mostalium : arque ipfum quidem acribus ocu¬
lis ac præuelocibus efle pedibus : cæterüum poſt eam multo
interuallo confequi Litas deas que quod Ate turbauerit, far¬
cire moliantur. Has & ftrabis oculis fingit, & pedibus clau¬
dis , illud nimirum innuens, offenfas efle citas , reconciliatio¬
nes cfle tatdas:propterea quod inivrie diu meminifle folent
homines, Carmen ipfum Homeri fub{cribam ex Iliados li¬
bro nono.
Kary 7 Asrett cia dòs nove uey&hoio,
XON 7, Élu 7x waegEhomsT dp>Fahud,
Aïe & Ts KOX perom Dey ATHS &héggvor novo.
HS Am, ae} Te, Kee kenas syza Bue
ILDOA Ùy Vannes tte, Glare X Ts ado iT Ww,
BXarovo” ay Bedesnus* wd) efantoyra dala.
Os LU T dë rra novegs dids karov logos,
Toy & uty’ dynoav, Ket T exAVOy sigxukvoro.
Os x’ dui vur ae, x0} 7% steels dempetaH,
Alaovra dN deg. rary Me xeovidve x1s0%,
To d'Al au indu iva BrabSels kavno.
Quorum verfuum non indolem negue gratiam, fed fentens
tiam vtcungue reddemus Latinis auribus,
Nam Litas etiam genuit Saturnius ingens
Rugofas, pedibus claudis, ac lumine læfas,
Ates à tergo veniunt , medeantur yt illi.
Ipfa Ate pedibufque yalens, & robore præftans
Proinde gradu celeri longe præuertitur, omneis
Occupat, & terras prior aduenitilla per omneis,
Mortales lædens: verùm hæ poft terga fequuntur,
Sartura quicquid commouetit illa malorum,
Atyeto natas loue qui reueretur & audit,
Se fimulac adiere, huic commoda plurima grate
Conciliant, huiufque viciffim vota receprant.
Reiicit at fiqus prefra&è & pernegat illis,
Tunc adito Ioue patre,precantut vt illicet Ate
Hauic adfit , poenafque fuo det denique damno.
Eiufdem Ates fic mentio Iliados 7, ybilupiter imputans huic
dex quod è Tunone deceptus effet, illam capillis arreptam in
terras præcipitem dedit, interdicens ne vnquam rediret in cæ¬
litum contubernium.
Sivultur es, cadauer expecta, 14
Captatores teftamentorum & hærediperæ vulgata meta¬
phoxa vultures appellantur, quod fenibus orbis, ceu cadaue¬
ribus,inhient. Nam huic aui proprium, cadaueribus tantum
viuere. Vnde & natura tantum illi fagacitatis addidit, autho
re Plinio,yt biduo aut triduo præuolerilluc vbi cadauera fint
futura: cóque (vt refert yeré magnus ille Bafilius ) ingenti
agmine folet comitari caftra militum. Hoc minus nocens,
quam finthominesifti diuicum funeribus imminentes,qudd
neque fruges attingit, neque vllum animal, quantumuis im¬
belle, occidit, autinfe@atur:tantum cadauera vel corum quæ
{ponte interierunt vel ab aliis reli&a funt, depafcitur. In qui¬
bustamenabftinet a {ui generis, id eft avium > cadaueribus.
quemadmodum & Plurarchus docet in problematis rerum an
tiquarum. nequid interim adferam ex Agyptioram opinione
qui dicunt vultures omnes efle foeminas, necaliter ex Euro
Chi placet,
Obliuifcitur
Cui dolet,
Meminit
214
concipere , quàm è Zephiro grauidæ fiunt arbores, Vnde mi¬
rum eft hanc auem innocentiflimam,apud homines tam male
audire. Proinde qui diuitesaudent aut acculare „Aut veneno
tollere è medio, miluii vocanturqui verò duntaxat obfequiis
& adulatiomibus aucupatur, yt mifceantur teftamento > vul¬
tures proverbio dicuntur.Seneca libro Epiftol. decimo quin¬
to, epiftola nonagefima fexta, Sivultur es,
€ta. Matiatialis libro fexto,
Amifit pater vnicum Silanus.
Ceflas mittere munera Oppiane?
Heu crudele nefas, malæque Parcæ,
Cuius vulturis hoc erit cadauer?
Diogenianusin colle@aneis meminit huius adagii, fed alia
figura čare yims , id eft, vuleurum rita. Admonet autem di¬
um de üs qui vel ob hæreditatis yel alterius alicuius emolu¬
menti fpem infidiantur cuipiam.
_ Coruum delufit hiantem.
Haud diffimili figura di@um eftab Horatio in eum qui
ptatorem fuum arte fruftratus fuerat,
-coruum delufit hiantem,
Nam hac quoque auis cadaueribus immineti
_ -plerunque (inquit ) reco&us
Scriba ex quinqueuiro coruum delufit hiantem.
Loquitur de Corano, qui Nafice focero {pc teftamenti per
dolum oftentata, moriens, nihil præter plorare reliquit. Vide¬
tur autem hoc adagium cfi&um & imitatum ad illud Græco¬
rum , Aúngs yx , id eft, Lupus hiat. vt itidem dicere li¬
ceat , lupum delufit hiantem : & xdegé tavey, id eft Co¬
uus inhiabat.
Cornicari. 16
Quin & Greci prouerbio xedtay dicunt, pro co quod eft,
inhiare prede, autinepte garrire, Ariftoph. in Pluto, K
Di KW oid? Oxengas, ds tuoi n Xexhopo7s
Zuris werohaCey. id eft,
Quid crocites {cie, nempe fi quicquam rei
Furto inuolarim , vt hinc tibi partem feras .
Interpres admonet efle prouerbium in eos > qui cornicum
more fruftra cornicantur, Sunt autem verbaC remyli fenis,
qui air fe non ignorare quid fibi vellet Blepfidemus, furfum
ac deorfum yertens orationem, dum ftudet furti confeflio¬
nem elicere, nimirum yt conf{cius in prædæ partem veniret.
Perfius Satyra quinta.
Nefcio quid tecum graue cornicaris inepte.
Vius eft & D. Hieronymus in cpitola ad Rufticum mo¬
nachum:
In vino veritas. 17
Ey oly aS, id eft, In vino veritas , paflim apud autho¬
res yfurpatum adagium , fignificans,ebrietatem, animi fucum
tollere, & quicquid in petore conditum eft, in apertum pro
ferre. Vnde diuine litere yetant vinum dati regibus , quod ibi
nullum fit arcanum ybi regnet ebrietas. Plinius libro ‘14.
capite vigefimo fecundo feripfit , vinum vfqueadeo mentis ar
cana prodere ‚yt mortifera etiam inter pocula loquantur ho¬
mines, & ne per iugulum quidem redituras voces contineant:
vulgoque, inquit, veritas attributa vino eft. Celebratur &
Perfæ cuiufdam apophthegma, qui negauit tormentis opus
eflead exquitendum verum: vino enim redtius elici «quod
approbans Horatius in Odis.
Tu lene (inquit) tormentum ingenio admoues
Plerunque duro, tu fapientium
Curas & arcanum iocofo
Confilium retegis Lyæo.
Idem in arte poetica `
Reges dicuntur multis vrgere culullis,
Et torquere mero quem perfpexifle laborent
An fit amicitia dignus.
Rurfum alibi,
uid non ebrictas defignar? operta recludit. VaL e
Effertur & ad hunc modum apud Athenæum lib. 2. parcemia, ` 2
ofvos Kad SANT dx, id eft, Vinum & veritas , quod largius poti Rss
non tantum effuriunt (ua arcana : verumetiam audacius in
alios loquuntur. Apud Plutarchum in vita Artaxerxis, Spa¬
ramixas Mithridati per yinum quiddam infolentius eloquuto,
Pros ud Bled Mibpidra. tan) X dany CA res olzoy À AM
ave. id eft, Nulla quidem inuidia eft à Mithridates : cæte¬
rùm quando Greci a & veritatemieffe, &c. Ce¬
lebratur à Gracis hec quoque fententia prouerbialis, 732) Ty
xagdia TS Wiporrs,ean ® Yaans 7s ueSvoyrsad ell, Quod in cor¬
de fobrii, idin lingua ebrii, Theognis,
Ey Tugi UU xeveoy 7 XA) ko yvesy idfptes &ydpes
Tivoaxovo’ &ydpòs d ofvos tode vdov. id eft,
Aurum aut argentum fabris dignofcitur igni.
Vinum hominis prodens arguit ingenium.
Athengus hunc fenarium citat ex Euripide,
Kavonfesy 8 dd'ous alxos is , oîyos Æ vo.
Quod incor
de fobrii,
idin lingua
ebrii.