OCR
93 CHISSA Atretamen falifque conuenit nihil. Idemin Hippolyto coronato; AN oto dA 05 Jedy 75 ay Somanny uthete Hic his, hic illis & homo cordi oft & deus. Yuc refpexit Homerus in Odyilez £, Aros JAT XA oray. hp imTeoorTo tools: Nanque aliis aliz res attidéatque placéntque. Eum aufculta cui quatuor funt aurcs. 3 Inter Græcanicorum prouerbiorum colleđanea refertur, ygue TO Te Tewmsg Ore tyovros, id clt , Eum aufculta cui quatuor funt aures.Huius ddagionis huiufimodi quoddam interpretamentum adfert Zenodotus: Oraculo quondam fuiffe refponfum Entimo Cretenfi & Antiphemo Rhodienfi, vt eum obferuarét cui quatuor effent aures.Is autem erat prado quidam Phcenix,quem cauendum efle monebat oraculum. Por10 quod quatuor aures habere dictus eft , non fatis liquet veréne habuerit, an per allëgoriam fit accipiendum , quod quatuor locis exploratores haberet difpofitos . Verumilli quum dei re{ponfum tanquam ridiculum negligerent,in predonem incidérunt, atque ab eo funtextindi. Itaque ex hoc cuentu vulgo natam clle paræmiam exiftimant.Sed mihi magis arrierquod idem ex Ariſtophane grammatico refert, Lacedæmonios Apollinis fimulacrum ita folere fingere, vt quatuor haberet autes,& manustotidem:vel quod (vt author eft Sofibius) hac figura vifus fit illis apud Amyclas pugnantibus : vel fignificantes , vt equidem coniicio, vito prudéti res quamplurimastum uditi efle tum vfù vite periclitandas. Porro creditum elt antiquitus , nulla oracula fuiffe certiora quam Apollinis.vnde ci etiam illud, r éx mgizodos - Atque ita monét prouerbium , audiendos effe illos qui diaturno complurium rerum vfu præ cæteris fapiunt, ita vt ferè faciunt fe nes.Vnde & apud Homerü laudatar Neſtoris orario, tanqua omnif auditu digniffima : & in Odyflez fecundo libro,AEgyprium heroa fenem primo logo loquentem facit, Os dù yhgaë nupòs Ela] vela ft id eft, Qui iam incuruus erat fenio, fed plurima norar, Eôdem {pectauit Euripides in Pheeniflis. ad quem locum allufit Lucianus in Hercule Gallico . id quod obiter admonendum putaut, pr opterea quod is dialogus inter multos alios à nobis Latinus eft fa&tus : & allufio nonnihil habet tenebrara, fed carmen poeta referam, Qrixyoy » OÙ «Tara To yee none Ewes worst KR’ Hepereielee Eye n NEn TW vie coparresy. Verba funtlocafte iam anus ad Ereoclem adulefcenté filium, ca nos fic vertimus, © gnate Eteocles,cunéta nequaquam mala Adfunt fene@z:nam per experientiam Viumque rerum,dicere haud nihil rudi Poteft iuuenta melius ac prudentius. Idem nunc yulgus noftratium effert,fub fordida quidem, fed tamen apta metaphora , quum aiunt, Profpectandum vetulo Jatrante cane. hoc eft, nequaquam negligendum quoties fenes periculum cauendum admonent. Canes enim vetuli non Jatrant temere,quemadmodum iuuenculi, Semper feliciter cadunt Iouis taxilli. 9 À et 70e dt moua of Ads ito. id eft, Semper cadunt feliciter tali Iouis. Senarius eft prouerbio celebratus, dicique folitus in cos quibus res omnes perpetuo quodam fortunæ fauore, ex animi fententia cederent. Apparet tranflatum à talorum iau s ybi fortaflis antiquitus obferuatum eft, Iouis talos feliciores elle. Nammoserat iadtibus alcarti, ominis caufa , deorum aut hominum nomina præfari . Vnde & Veneris iađĝus inter felices numeratur, vel prouerbio tefte, Si feepe iacies, aliquando Venetem iacies . Nifi malumas ad louis yidtoriam , lunonifque vitz fabulam referte. Sunt qui putetquadrare in cos qui fatis ſuis dignas pænas dependerint quafi Ioue non finéte culpam inultam. Mihi videtur non abfurde dici pofle & in viros fortunatos ac prapotentes , quorum ctiam parum reéte factis applauditur,atteftante verfu prouerbiali: Os WKI os mirent ai Nour To ya. Quam facile femper res cadunt potentium. Ab hac fententia non abhotretillud Euripidis in tragædia cui ticulus Phœniflæ, -owy TA IY davi Sols. -funt cuncta diis procliu Tum illud Homero frequens, ~ Czleftes omnia poflunt. Theffalorum commentum. 10 Oran dy copioue, id eft, Theflalorum commentum , varias ad res accommodari fcribit Suidas: tumad eos qui ın acie locum deferűr: tum ad illos qui cultu delicatiore vtuntur : mm ad cos qui dolis quempiam circunucniunt, Natum autem atbitratur ex huiufmodi quapiam hiftoma: Arato,Theflalo cui id eft, id cli, Fol nauim d'udayre, id elt, 2% dam oraculo refponfum eft,caueret ne claneulum vikecretuy ab iis qui maiore fplendidioréque voto oraculum aduerfus ipfum ambirent. Quodille fimulargue audiuit votum nunci pat, fe centum hominum capita deo facrificaturam, Deinde poit aquam ca quorum gratia veneran ex animi fententia c6feciſler,vorum ac ſacrum perfoluere fine fine cunctabatur,taquam neque pium fatis, neque dignum Apolline’. Qua é ex re natum aiunt, vt poftea quotannis hecatombem ci deo polliceri fint foliti ; negue reddere tamč quod effent polliciti; Thefalorum fraudulentiam notat & Euripides in Pheniffis; Ka ws vojoda Eroi 70 Fee Biogyay Td oddio pahi ydo DEA At fenziens hoc Éteocles mox Theflalam Ahibuitartem,gentis ob commercium, TIA oi owein kA àmo Multus quidem aderar lub Grex Theflalorum. Idem declarat Demofthenes in Olynthiaca prima, Efza 73 2% Fiaba 109 tesa yW lò dya Que à, wa wove ay Yona. id eft,Accedunt,inquit,ad hac res Th eflalorum,que profecte cunétis quoque mortalibus natura fempérque infide fuertit, A quibufdam fic refertur hoc adagium ae YS TA TW Jeare hers danse. id eft, Semper enim res Theflalorum,infide. Ariftophanis enarrator ab Jafone natum prouetbium exiftimat, quod is Medex promiflam fidem foluetit . quod quidem illa illi exprobratapud Ouidium in Heroidum epiftolis. Pronerbij meminit & is qui fragmenta nobis Athenæi tradidit. Theffalorum ale. IL Ocdadugh aevys, id elt Alw Theflalice . Proucrbiali iocd quédam dicebatur in veftes Manicatas,quas Graci ydeidwrris yocant: quod hoc genete per luxum ac delicias vrerentur Theffali.Apud Maronemhocami&us genus tanquam parum vinle, Troianis ab hoftibus Opprobratur, Et tunicæ manicas & habent redimicula mitræ, Et apud Plautum quidam cultu Punico,velut auis exotica 31 detur propter manicas, aut angulos „alarum inftar,verinque propendentes atque extantes, id eft, Idem alibi; id eft; i alst. rica tamen fidc; ANIMAD. HENK, STEPH: V: quondam dicebatur in vofles maricuas.] Re@è quidem, fi ligues fue Move manicas fignificarent : fed non hoc dicit Pollux, non Hefychius, non Euftathius: non denique ipfe vnde prouerbium hoc fumptum eft , Suidas. feribit enim, FelaNked slievas didum fuit quod aieevyoy haberent chlamydes Theflalice . fant autem anguli ex vrraque parte,guòd alis fint fimiles . Hefychius autem ait aftevyas elle partem tunice eam que eft circa fimbrias: item evra inter cetera fignificare dicit extremutates indumentoru m. Pollux autem aperte Yeedas(à quibus eigt iraves appellantur)a prerygibus feu pterygiis diftinguens, ait, Hee dE EdATOy 5 lieues 20 xe) afeouyoy (malim zfeguyz) 7 ileum TO Viravions ° acaeidts Maret ù Tais yeay : Idem alibi, Júegës © ra uien To Jaecnsssmeevys” K 7ò pio oy alrSsytalor.Quod aure illic prerygas ITE EN buerit,hic auté $ó2gou tribuüac, mirädum non eff.quum etiam Xenophon in 4. syaGdaws {eribar, ervoy de Sdeqaus Myods wert TO ireou “ain de TW aegu yey . andere avn éssauu@ye . vbi vocis hutus fignificationem plané ignoranerunt interpretes : vtpote quorum alter fundas,alter plumulas verterit. Recte autem, & magis proprie fortafle, rhoracibus dantur pteryges,quibus Theflalos delectatos, ex hoc prouerbio (fi tamen prouerbium eft) videtur effe perfpicuum : quum & rhoracibus illos přæcipué vfos quidam tradiderint: & Pollux illis verbis que vite ma ex co protuli; fubiungat idrari è has € Hu doaireta mgomfg. Eultathius autem feribit, Amd yew nominat, quod pro premio certaminis confticutz illic eflent, Theffala mulier. T2 Ota quo), id elt,Theflalica mulier . In veneficas,malarumque petitas artium dici folitum: propterea quod ca gens preter ceteras hoc nomine norata eft, id quod ex Apulciano' Afino pluribafque {criproribus aliis fatis liquet. Vnde Horatius in Odis, Que faga,quis te foluere Theflalis Magus venenis,quis poterit deus? Plautus in Amphitryone veneficum appellat Theflalum . Et Strepfiades apud Ariftophanem in Nubibus confirlit Socraté an adhibenda fir Thellala incatatrix, que luna celo detrahat, quominus in neomenia cogatur æs alienum reddere.Eam fupetftitionem in Theflalos a Medea profectam exiftimar: qua quum illac fugeret, per aeré veda , feriniolti veneficiis ac magicis herbis plenti deiecerit,eaque fparfa feppullulafle . Quin & Plinius libri trigefimi cap.1.docet,magiaad Theflalos vique propagata,diu ab ea gente cognomen obtinuifle: aded vt Menander quoque literarum fubrilitatibus peritus, Theflalam cognominatit fabulam , complexam ambages fæminarű detrahentium lunam,