Pagina 73 [73]
OCR
Yous varias quid imita te, Judicium ex imaginatione Sudract & Nalli, i cociliant homines mala. 2s CHATA cus , fi velit plures vmbras fecum adducere : verim id futurum incommodi, vt alarum odor offendat cõuluii fuauiratem , fi anguſtius fedeatur. Deinde fi velut omnino plures vmbras, id eft comites,premoneat fe de numero, ne non ref pondeat appatatis.Brutum iraque, Septimium & Sabinuin, Vmbras Torquati vocat, fi veniant, non iph quidem inuitati, ſed à Torquato , quem vocarat Horatius , ceu comites, adduGi. Idem alibi , - cum Seruilio Balatrone Vibidius: quos Mecoœnas adduxerat ymbras, Id cit, vitroneos comites, Plutarchus auavnaxy libro 7. quid fint vymbræ narrar his verbis, DA TH tanxditwy Cs , oùs vud oxižs agia > ë OM Sous rod a ID TH exch sy Ga 70 dkimyoy Ung wous enTure aly tat rl älte df ao EuxegTouss Agisodnusy ave Du Ta Tos à ka oO y ds AylYoyos leve otd cr oI ufo Ti AO TON EX a Fev pod XT) rlw oN mma yes ô Zoxegmis 0 Æ moar Tu arts ud npolad kovra owuaros Edm: To pds eyovros- id eft, Mos autem adducendi comites,quos nunc ymbras appel lant , non ipfos quidem yoeatos,(ed ab aliis qui vocati fuera ad conuivium ,adduétos, queficum eft yndenam inoleuerir. Exiftimabant natum a Socrate,qui Ariftodemo perluaferit ve non vocatus , fecum ad Agathonis conuiuium accederet. Acciderat enim Ariftodemo ridiculum quiddam:fiquidem quum inter cundum non fentiret Socratem a tergo relictum , prior ingreflus elt, plane velut ymbra corpus præcedens , lumine à tergo fequente. Haétenus Plutarchus. Elt autem hæc de Socrate & Ariltodemo fabula apud Platonem, in dialogo cui titulus Evuapatoy. Nihil ad Parmenonis fuem. 10 OÙ y meds rw Mae uQdoyros wi , ideft , Nihil ad Patmenonis faem. De æmulationediétum , que longo interuallo abel {et ab.co quod imitaretur. Plutarch.in Sympofiacis, quintz Decadis fecundo problemate, quo patto natum fir adagium narrat ad hanc ferme fententiam , Parmeno quifpiam fuitex hominum eorum genere qui noftris ctiam temporibus varias animantium & hominum voces ita fcitè imitatur acreprafentant, vt audientibustantum , non etiam videntibus, yerz non imitate yoces videantur. Neque defunt quos hoc artificium maiorem in modum delectet. Parmenon igitur bac arte vulgo vtiucundifimus , ita ctiam celeberrimus fuiffe perhibetur : quem quum reliqui conarentur æmulari > ac protinus ab omnibus diceretur illud, SLA dèy 70s TW TlaguQoyzos ul, hoc elt,Re&è quidem, verùm nihil ad Parme» nonis fuem, quidam prodiit veram fuculam {ub alis occultatam geltans. Huius vocem quum populus imitatitiam efle crederet, {tatimque, ficut folent, reclamarent, sous aim mòs rl TapuUovros u; id elt, Quid hæc ad Parmenonis fue ? vera fue deprompta, ac propalam oftenfa, refellit illorum indici vt pote non ex vero, fed ex imaginatione profectum. Meminit idem Parmenonis ac fuis adumbrate,in commentatiis De audiendis poetis. Nec intépeftiuiter vtemur hoc adagio > quo; ties aliquis opinione deceptus , de re perperam iudicat, Veluti fi quis epigramma parum eruditum ac neotericum, fupra modumadmiraretur , perfuafus antiquum efle:rurfum, fi quod antiquum eflet & eruditum, ceu nuperum, damnaret. Tantum enim valet hæc imaginatio yt eruditifimis etiam viris in iudicando imponat. Syncretifmus, it Svyxeutiepss Cretico protierbio dicebatur,, quoties fieret ve qui modò videbantur hoftes acerrimi, repentè in fummam concordiam redigerentur . Id quod:frequenter euenire folet maximè fiquando malum aliquod incidetir vtrifque commune. Plutarchusin Cômentario fe! QAadApiasid eft de fraterna charitate,recenfet fimulque explicat parcemia,hisyerbis En Givi icivo Nei pynporodgy tv THs mds Y. «dN ous diepoeais wol puAd du 70 7015 didots, cud ray PACA Tate ToT KANISA payer ao enbests Cp TROT AE 3 puuov avoy aúTo Ud TOTO Tò Kentar’, of ToRdxIs sanafoytes XXS Crores Tes » tate Laidyrey TOK LOY AueAVoy7 © Quisavro. Kù TTo lò xaNoÿavos úm «otoy ovyuennopos. id elt , Preterea oportebit & illud meminifle,fratribus inter fe difidentibus , obferuaréque vt potiffimum eo tempore confuetudinem habeas & conwi&um cit ilorum amicis.rurfum,inimicos fugias ,neque ad familiaritatem: illud videlicet Cretenfium exemplum fequutus, qui frequenter quum faGionibus & bellis inteltinis inter fe pugarent, inuadentibus aliunde hoftibus , omifla contentione, coniundi fant: atque is erat quem ili fyncretifmum appellabat. HactenusPlutarchus. Simile quiddam refert de Sudracis & Mallis Quintus Curtius libro 9.quos alias bellare inter fe folitos, periculi focietas iunxerat,imminente Alexandro. Pertinet hue quod alias ex Ariltotele referemus , (udye a ¿deumaus TA xox. 1d elt, Conciliant homines mala, Adagiîi ret accommodabimus & in illos qui amicitiamineunt: non quod fefe ex animo diligant, fed quod alter alterius opis indigeatiaut quo yeluti comitis copiis cõ munem inimicú pels dent, Id quod his temporibus fepenumero fa&itari videmus, CENT. E 26 vrarmaiungant, Alioqui interfe infenfiffimis animis. Tanta ineft & Chriftianis hominibus ylcifcendi rabies. Refertur & ab Apoftolio quodam Byzantino, recentiſſimo apud Gracos prouerbiotum coaceruatore, ANIMAD, HENR, STEP H Vi fim & conuiftum habeas cum illorumam. he. Nemo’ Hori videat ( qui quidem propiús intueri nunc locum velt ) blurdum efle quod hifce Latinis verbis præcipitur:nimix yr illud tempus obferuemus quo inter fe deffidebunt fratres , ve tum ponte! cum egřum amicis confuetudinem & coniui&um habeamus, Quorfum hoc? quæfo. Rationi enim mini mè cõ{entaneum exc confuettdinem habeamus cum amic o ciù gut nobis fit inimicus. Ac potius præcipiendum elfet vr corum inimicis nos adiungentes, viribus collatis cos Opprimeremus, interim dum illi, ob diffidiumt, fibi miutud latun opem non funt, & velhacratione multo Wothero 7291 futuri. Sed hoc non cogitauit Plutarchus : multo verò minus illud. Quid igitur?Confiliam dat vnicuique , ve fi accideritilli diffidium cfle cum fuis fratribus(intellige eriam , cum {uo fratre , prout vel plures , vel vnicum effe contigerit ) operam det vrco potiffimum tempore cum fuis ipfius amicis verfetur;& ab corum latere quam minimum poterit recedat „contrà verò fuos inimicos procul fugiat, Cur verò ita faciendum fit ,Oltendit iis que fubiagic , Quia,inquit,fynceri & minimé fucati amici vnà cum amico fuum fratrem amante,& ipfi amant:ar ii dee mum qui inimici fant, & quidem omnium maxime maligni, de aliquem reperiunt cui fic diffidium & odium aduerfas uum frarrem,cum illo diffidente & ipfi diffidere , & odiffe eñdem videntur. Et meritò profe&tò Plutarchus omnium maximè malignos hos effe dicit. cur enim apud fratrem fratri iraſcentem, & ipfi aduerfùs eundem iram præ fe ferunt? Ve cum magis ac magis accendant , & oleum, quod aiunt addant incendio. Interim yero exillo, vbi commotum efle viderint (quo maximé tempore dicenda tacenda loqui homines folét) ea fecreta expifcentur, que alioqui fedaro animo, nunquam vulgauifler: & que occuluifle multo illi vtilius faiffer, Pulcherrimus eft profeéto hiclocus, & Plutarcho verè dignus: ideoque huncin cius interpretatione errorem filentiò preter cundum non exiftimaui:prefertim quum eam fequédo, quod additur Crerenfium exemplum, érgordt3yucoy elle videatur, illi enim, inuadentibus hoftibus,non cum inimicorum amicis, {fed cum fuis ipforum inimicis focietatem inibanc , feque cum iis reconciliabant, ui circa falem,& fabam. TS TI aha Cxugusr; 1d eht, Iuxta falem & fabam. Ín eos diceba tur qui {e fimularent foire quod nefcirent.Siquidem diuinire Fuba & ful fponfuri,fabam & falem apponebant, Ynde qui inter fefe de rebus arcanis communicarent, &o 7) x\& i, weusy appellabät. Ad hunc quidem modum fcriptum legiturin Diogeniano, reliquifque Grecatum parcemiatum folleétôribus, Verüm Plutarchus in Sympofiacorum pioblematum decade quarta non fabam fed cuminum fcribit, nifi fortè deprauatus fit codex, Ecatyo dk as pets Ve BY KCL See i, xb puvoy,ort 7 UU zoniXoy 641,70 5 iiduoy. id eft, Acillud fortafle vos fugit,quod aiunt,qui iuxta falem & cuminii,quod illud quidem lautius , hoc fuauius. Rurfum eiufdem operis decade quinta, tre PAdess is fus mue ar ,nves à dorci rot Kd zuvou è muestuka Neygen. id elt ,Querebatr Florus, quum apud ipſum cœnaremus, quinam eflent qui in prouerbio iuxta falem & cuminum dicerentur, Apollophanes autem grammaticus fic Irten fami: eam quaftionem diffoluit, vt dicat adagium fummam fa-/sares non miliaritatem fignificare, Siquidem qui magnopere inter fe fa ops ciborà miliares funghi vel falem vel cuminum vnà cœnant 3 MEGUE apparati requirunt apparatum yllum ciborum, Vnde & ille iocus eft Ola) Ces Octauij Czefaris ad quendam,a quo fuerat conuiuio perparco [uris iochse frugalfque acceptus, Nelciebam me tibi eNe cam Familiaren. Huc pertinet etiam illud quod fuo loco referemus, ale iy Tet arte ui aeegGatvay. id eft, Non oportet wanfgredi falem & Sal pro frumenfam : hoc eft,amicitie ius quod his rebus conciliatur, non sli vida cltviolanduni, Potrò falis nomine frugalem vitum innui, paffim ex poetis licet cognofcere. Horat. in Odis, Viuitur paruo beng cui paternum Splendet in menfa tenui falinum. -modo fit mihi menfa tripes, & Concha falis puti, Verumin diumationibus videtur magis religionis caula folitus apponi, Cur auté hic honos ſali poriflſimu fiz habirüs, quæritur apud Plutarchű in co qué modo cıtaui loco. NE & Home Sil disse. tusfalé diuind appellat,& Plato feripfit falé rebus diuinis ami ciflimii familiariffimamgue, Proinde ægyptii honoris caufa prorfuma fale abftinét,adeo vt ne panibus quidé vefcantur fale cOditis. Tametfi Plutarchus arbitratur Æg ptos hac gratia potius abftinuifle,fi quado puré viuere yellér: quod piaci pue libidiné irritare putetur idque propter caloré.Nes eft veri fimile,illos abdicaffe fibi falétanqua cé mile, i falé t: côdimenti omnit fuaui flimGzita yt non immeritd obfoniort obfohidanvellar poil, Idem in fermon. Sal in diuinationibus.
