verbio. Eum hodie relegi, atque hæc verba, quoniam præ
ceteris arridebant, edidici : Quod fi quis Dens miht largiatur,
ut ex hac atate repueraſcam , © in cunis vagiam , valde recufem:
nec vero veltin quafi decurfo fpacio, à calce * ad carceres revocari.
Quidenimhabet hac vita commodi , quid non potius laboris ? Sed
» non habeat (ane: habet certe tamen aut fatietatem, aut moleftiam.
Non libet enims mibi deplorare vitam, quod multi, & hi dotti, fepe
fecerunt. Nec me vixiffe pæniter; quoniam ita vixi, út fruftra
menatumnowexiflimem. Et ex vita ifta difcedo, tanquaim ex ho¬
È i fito , non tanquamè domo, Commorandi cnim natura diverfo¬
` rium nobis , non habitandi dedit. O praclarum illum diem , quum
| adillud animorum concilium cotamque proficifcar , © cum ex hac
— turba & colluvione difcedam. Hactenus Cato. Quid ab ho¬
mine Chriftiano dici potuit fanGius? Utinam taliagfient
colloquia monachorum omnia , vel cum facris virginibus,
uale fuit illud ethnici fenis colloquium, cum ethnicis,
-adolefcentibus.Ey.Jam aliquis caufabitur colloquium efe
confidum a Cicerone. Cu. Ifthuc mea non magni refert,
ſive hoc laudis tribuatur Catoni, qui talia fenferit, dixerit¬
ue: five Ciceroni , cujus animus fententias tam divinas
cogitatione complexus fit, cujus calamus res egregias pari
facundia depinxerit. Quanquamequidem arbitror,& Ca¬
tonem, etiamfi non dixit eadem, tamen fimilia dicere foli¬
tum in colloquiis. Nec enim tam impudens erat M. Tul¬
‘Jinsyut aliuga Catonem finxerit, quam fuerit : & in dialogo
arum meminerit decori , quod in primisfpe&andum et
in hoc feripti genere, prefertim quam ejus viri memoria
recens adhuc hæreret animis ejusætatis hominum. Tg. Ve¬
hementer probabile eft quod narras : fed dicam quid mihi
| veneritin mentem, te recitante. Sepenumero mecum ad¬
: miratus