lam rem ganeo: tantidem te æftimo , quanti tu me. Qui
teteruncio emerit, nimioemerit. Aut pluris emar, alt
non vendar. Sj magno venire cupis, larvatibi opus eft:
nam ruge ifte non finunt, ut carius vendaris. Ei qui tanti
me nolit,nonfum venalis.Ego ne culmo quidem te emero,
Conftiti pluris. s
Tertium exemplum.
Auđioni hodiernæ interfui. Aim tu? Licitatus fum ve¬
Gigalia. Quanti tandem? * Decemmillibus. Hui, tant?
Ne mireris ; erant qui multo plurislicitarentur, pauci qui
minoris. Cuitandem addi&a funt veCtigalia ? Chremeti
uxoristue fummo & maximo amico. Sed divina, quanti
funtaddi@a. Decem. Imo quindecim. Deus bone, ego
mihi hominem ipfum cum tota familia dirnidio addi&um
nolim. Atille uxorem tuam duplo emptam cupit. Anim¬
advertiftine in his orationibus , ubicunque adiit fubftanti¬
vum preciiid inablativo poni,cæteris autin genitivo pol¬
tis, aut in adverbium mutatis ? Comparativum nunquam
audifti fine fublantivis, exceptis illis duobus, pluris & mi¬
noris. Sunt & alia verba,de quibus fumus loquuti,nonad
modum diffimilia, fum, facio, habeo,duco,x{timo, pends,
que idem fere fignificant: fio, itidem. Junguntur autem his
fere genitivis, multi,parvi,magni, pluris, plurimi, minors,
minimi,maximi,tanti, quanti,flocci, pili,nihili,nauci,bujts
& fi qua funt his fimilia, Cu. Da exempla.