62 Pi I Di. ge AS
libus integerrimis me adjungo, querum convi&u fam
melior. Er. Re&e tibi confulis. Corruzipuar enim mores
bones colloquia praya. G a . Ocium ceu peftem quandam fu
gio. Er. Nec mirum: nam nihil malorum non docet
ocium. Sed ut nunc funt hominum mores, folus vivat apor¬
tet, qui velit abeie à malorum confortio. Ga. Non omni¬
no vanum eft quod dicis. Plures enim mali, ut Grecus
ille fapiens dixit. Sed ex paucis optimos deligo. Et pro¬
bus fodalis nonnunquam fodalem reddit meliorem. Vito
lufus, qui provocant ad nequitiam: utorinnoxiis. Co¬
mem me prabeo omnibus : fed familiarem non nifi bonis,
Quod fi quando incidero in malos, aut corrigo blande
monendo, aut diffimulo, toleroque : fi videor non profe¬
Qurus, certe cum primum licet, memet ab illis * fuffuror,
Er. Nunquamne *titillavit animum tuam libido capiun¬
dz cuculle? Ga. Nunquam; fed crebro folicitatus fum
à quibufdam, ab hoc feculo, velut à naufragio, ad portum
monafteriorum vocantibus. Er. Quid ego audio? Ca
ptabant predam ? Ga. Miris technis adorti fant & me, &
parentes. Sed mihi ftat fententia, non addicere me vel
matrimonio, vel ſacerdotio , vel inſtituto monachoruîn,
aut ulli vite generi, unde poft me non queam * extricare,
priufquam mihi fuero pulchrenotus. Er. Quando ifthue
erit? Ga. Fortafle nungtam. Sed ante annum vigefimum
oGavum nihil ftatuetur. Er. Curita? Ga. Quia audio
paffim tam multos facerdotes , monachos, & maritos de¬
plorantes, quod fefe temere * præcipitarint in fervitutem,
Er. Cautus es, qui capinolis. Ga. Interimtria mihi cure
funt. Er. Quænamifta ? Ga. Ut proficiam in probitate
morum. Dein, fiid nequeam, certetuear * illibatam in¬