OCR
58 Pn) ar aR eS ciis. Tantum illos non approbo, qui {uperftitiofe fibi pere fuaferunt,, diem fore parum fauftum , nifi fuerint eumayfpicati à Miffa : & ftatim à facro fe conferunt, vel ad negociationem, velad prædam,vel ad aulam: ubi fi, quod pet fas nefafque gerunt, fuccefferit, Mila imputant. Er.Sunt ne qui fic defipiant? Ga. Magna pars hominum. Er. Sed rediad facrum. Ga. Silicet, adfto vicinus altari facro, quo percipere queam ca que facrificusrecitat, prefertim Epiftolam & Euangelium. Ex his aliquid conor decerpere, quod infigam animo Meo: id mecum aliquandiu * ne mino. ER. Nihil interim oras ? Ga. Oro, fed cogitatione magis quam ftrepitu labiorum. Ex his, que recitat facerdos, arripio precandi occafionem. Er. Dic iftud explnatius : nam non fatis affequor quid velis. Ga. Dicam Finge recitari epiftolam, Expurgate vetus fermentum, ut fr | nova confperfio , ficut eflis azymi. Ad hæc verba fic mecum | loquor Chrifto: Utinam vere fim * azymus, purus ab omnifermento malitiz. Sedtu, Domine Iefu, qui folus es alyomni malitia purus ac fyncerus largire ut indies & ipfe magis ac magis expurgem vetus fermentum. Rurfum, {i forte legatur Euangelium de feminante femen foum, fic oro mecum : Felix ille , qui meretur effe terra bona: pre corque , ut me ex terra parum frugifera, fua benignitate faciat terram bonam , fine cujus beneficio nihil omnino bonum eft. Sint hæc exempli caufa di&a: nam fingula perfequi prolixum fit. Sed, fı contingat facrificus mutus, quales multos habet Germania; aut non detur adeffe propiusaltari , fere libellum paro, in quo defcriptum fit ejus diei Euangelium & Epiftola; inde ipfe aut pronuncio; aut oculislego. Er. Intelligo: fed quibus cogitationibus pociffimum tranfmittis hoc tempus? Ga. Agogratias Jef Chrifto Rumino.] Lepide tranflatumà peco- | & Coun , fermentum: unde azymi pa. ribus ruminantibus. nes, id eft,infermentati. Per tranflatioAxgmas.] Fermenti expers : exe, | nem accipitur pro fincero & non elato. . La