> duétiloquuntur, quam fim immodicusin ftudio. Sy.Emo¬
riar, ni loquor ex animo. Diſpeream , ſi quid fingo. Ne
vivam, fi quid fimulo. Loquor id quod fentio. “Quod
res eſt dico. Serio loguor. Ex animoloquor. Non fecus
fentio, quamloquor.
Cur non vifs?
Ge. Quid caufz ef, quod tam diu nos non inviferis?
Quid rei elt, quod nos tam raro vifis? Quid accidit, quod
_tanto tempore nos non adieris ? Quare tam rarus es falu¬
i tator ? Quid fibi vult , quod nos tam diu non conveneris ?
Quid obititit quo minus viſas nos frequentius? Quidim¬
pedimento fuit, quo minus jam diu feceris nobis tui vi¬
dendi copiam ? y
; Non licuit per occupationes.
Sy. Non licuit per ocium. Volui quidem, at non licuit
mihi per mea negocia. Hactenus non finebant negocia, at‘
te viferem. Non patiebantur * undæ negociorum, quibus
involvebar, ut te falutarem. Occupatior fui, quam ut po¬
tuerim. Tam variis * diftringebar curis, ut mihi non fue¬
rit liberum adire te : vixipfi mihi fuit copia mei, fic me to¬
tum molefta quedam negocia poffidebant. Nepociis meis
imputabis , non mihi. Non defuit voluntas, fed vetuit ne¬
ceffitas, Ha@enus non vacavit. Hactenus non contigit
ocium. Ha&enus non fuit vacuum., Non licuit per vale¬
tudinem. Non licuit per tempeftatemgG E. Equidem xc¬
cipio tuamexcufationem, fed hac lege, ne fæpius utaris.
- Excufatiotuajuftior eft, quam vellem, fi quidem vale¬
tudo fuit in caufa. Haclege mihi purgatus eris, fi quod
ceflatum eft , officio farcias: fi fuperiorem ceffationem
| crebra vifitatione penfes. Sy, Tunihil moraris iftiufmodi