AMICITIA. 491
pitu dimoti rubi admonent hominem ; infuetus cre:
derer ferpentem effe : ubi difpexeris, lacerta (unt,
obliquato capite contemplantes,donec confiftass fi
pergas » fequentes. Rurfus aliud agentem ‘admo
nent. Diceres eas Judere, vehementerque delectari
hominis adfpectu. 10, Miranarras. EP. Quodam
die vidi pregrandem & mirè viridem in oftio ca¬
vi !decertantem cum ferpente.Piimüm mirabamur
quid effet rei: nam ferpens nobis non erat confpi¬
cuus. Italusadmonebat in antro effe hoftem. Pauld
poft venitad nos lacerta, velut oftendens fua vul¬
nera , ac remedium flagitans, feque tantum non ™
tangi patiebatur : quotiesautem reftabamus,refta=
bat & illa nos contemplans. Serpens alterum latus
penètotum eroferat, &ex viridi rubrum fecerat.
FO. Mihi, fiadfuiflem , libuiffet ulcifci lacertæ
vicem. EP. At hoftis jam fe in profundum antrum
abdiderat : poft aliquot tamen dies pavimus™ ocu~
los noftros vindi&a. IO. Gaudeo: profe&ò. Sed
quo pacto? EP. Forté inambulamus per eundem
locum’: Serpens è fonte vicino biberat; erat enim
xftus prodigiofus, adeo ut nos quoque aque ino¬
pia periclitaremur. Commodum occurrit ex agris
puer natus annos tredecim’, ejus-domus filius, in
gua tum metu peftilentiz Bononia® profugi refti¬
cabamur; geftans raftrum?, quo foenum demeflum
convertunt agricola ; fimul ut ferpenrem vidit,ex¬
clamat, IO: Metu fortaffe. EP, Nequaquam, ima